Loading posts...
Να κρατάς στην καρδιά σου εκείνους που κολύμπησαν μαζί σου στις τρικυμίες.

Να κρατάς στην καρδιά σου εκείνους που κολύμπησαν μαζί σου στις τρικυμίες.

Γράφει η Ελένη Σάββα Εγώ, εσύ, κι ο ουρανός. Ήθελα κάτι παραπάνω; Όχι. Μα το πρόβλημα είναι που ποτέ δεν ρώτησες. Ποτέ δεν άκουσες, κι ας μιλούσα για ώρες. Ποτέ δεν είδες, κι ας σου έδειχνα επίμονα. Ποτέ.Ούτε μια φορά. Το πιστεύεις; Τώρα που το ακούς, το πιστ...
Οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για να κοιτάμε ψηλά.

Οι άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι για να κοιτάμε ψηλά.

Γράφει η Ελένη Σάββα Αλλάζει ο άνθρωπος; Αλλάζει, αλλάζει όταν το θέλει κι όταν κοιτάει ψηλά. Κάποτε, κάπου άκουσα πως η λέξη άνθρωπος, προέρχεται από το άνω και το θρώσκω: κοιτάω ψηλά. Δεν ξέρω αν είναι στ' αλήθεια αυτή η ετυμολογία της λέξης, μα έχει κάτι μ...
Κάποιες φορές, πρέπει απλώς να συνεχίζεις.

Κάποιες φορές, πρέπει απλώς να συνεχίζεις.

Γράφει η Ελένη Σάββα Ξέρεις, κάποιες φορές, πρέπει απλώς να συνεχίζεις. Να συνεχίζεις να χαμογελάς, να συνεχίζεις να αγαπάς, να συνεχίζεις να συγχωρείς. Κάποιες φορές, πρέπει απλώς να συνεχίζεις.Δεν έχει σημασία αν οι άλλοι απορροφούνται και δεν δείχνουν πια ...
Όταν αγαπάς, ακούς, δίνεις σημασία..

Όταν αγαπάς, ακούς, δίνεις σημασία..

Γράφει η Ελένη Σάββα Νόμιζα σου τα είχα πει όλα. Σου είχα πει πόσο μου αρέσει να ξυπνάω τα πρωινά και να αφήνω τον ήλιο να με λούσει, πόσο μ 'αρέσει να ψάχνω στα δέντρα να βρω πουλιά που έκατσαν να ξαποστάσουν και να τα παρακολουθώ για λίγα λεπτά, να δω τη δι...
Κάποτε θα γίνεις κι εσύ μια ξεθωριασμένη ανάμνηση

Κάποτε θα γίνεις κι εσύ μια ξεθωριασμένη ανάμνηση

Γράφει η Ελένη Σάββα Κι όμως, δεν θα τα πετάξω τα λουλούδια που μου έδωσες. Τα εβαλα σε ένα παλιό άδειο κουτάκι από σοκολατάκια. Διάφανο, εννοείται. Ό,τι είχε απομείνει το έβαλα μέσα, κι ύστερα το έκλεισα. Από εκείνη τη στιγμή ήξερα πως δεν θα το ανοίξω ξανά....
Μη διστάσεις ποτέ, να χαμογελάσεις!

Μη διστάσεις ποτέ, να χαμογελάσεις!

Γράφει η Ελένη Σάββα Να χαμογελάς. Πόσες φορές το έχω ακούσει; Πόσες φορές το έχω πει; Αμέτρητες. Πόσες θα χρειαστεί ακόμη να το πω και να το ακούσω;Πολλές. Πάρα πολλές. Γιατί το ξεχνάμε συνέχεια, κι επειδή αυτό είναι η ζωή μας: μια συνεχής υπενθύμιση να είμα...
Κοίτα που τελικά, δεν ήσουν εσύ το κέντρο της γης.

Κοίτα που τελικά, δεν ήσουν εσύ το κέντρο της γης.

Γράφει η Ελένη Σάββα Και ποιος σου είπε πως εγώ δεν πονάω;Εγώ, που η καρδιά μου γινόταν χίλια κομμάτια κάθε φορά που η δική σου απομακρυνόταν, κι όμως, ενωνόταν ξανά. Εγώ, που με τόση αγάπη μιλούσα για σένα, ακόμα κι όταν εσύ κοιτούσες πολύ, πολύ μακριά. Εγώ,...
Τουλάχιστον, το προσπαθήσαμε!

Τουλάχιστον, το προσπαθήσαμε!

Γράφει η Ελένη Σάββα Τουλάχιστον, το προσπαθήσαμε. Τουλάχιστον, μπορούμε περήφανα να πούμε πως προσπαθήσαμε. Έστω κι αν δεν μας βγήκε, έστω κι αν πια σπάνια ανταλλάζουμε βλέμματα και λέξεις.Το προσπαθήσαμε, γι' αυτό έχουμε κι οι δύο αναμνήσεις χαραγμένες στην...
Κατάφερες πια, να μην υπάρχει λόγος να κοιτάζω προς εσένα.

Κατάφερες πια, να μην υπάρχει λόγος να κοιτάζω προς εσένα.

Γράφει η Ελένη Σάββα Και για πες μου, πώς τα κατάφερες και με έκανες να μη σε θυμάμαι πια; Δύσκολο, ακατόρθωτο θα έλεγα κάποτε. Και να που έγινε. Αλλά το ξέρω, δεν φταις εσύ. Εγώ φταίω, που άλλαξα. Άλλαξα και το χαίρομαι και νιώθω σαν να ανθίζουν κάθε μέρα πι...
Σου είχα πει να μην το πετάξεις, εκείνο το γράμμα.

Σου είχα πει να μην το πετάξεις, εκείνο το γράμμα.

Γράφει η Ελένη Σάββα Σου είχα πει να μην το πετάξεις, εκείνο το γράμμα. Θυμάσαι; Τυχαία χτύπησα την πόρτα σου σήμερα. Ήθελα να πω μια ζεστή καλημέρα, έτσι, για να κεράσω ένα ζεστό χαμόγελο. Ποιος ξέρει; Ίσως κι εσύ να το εκτιμούσες. Δεν μου είπες να περάσω, μ...