Loading posts...
Μου λείπεις και δεν ξέρω πώς να σου το πω.

Μου λείπεις και δεν ξέρω πώς να σου το πω.

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Τα βράδια μακριά σου περνάνε δύσκολα. Δεν ξέρω πώς να σου το πω αλλά τα βράδια μακριά σου φαίνονται ατελείωτα και αβάσταχτα. Μου λείπει η αγκαλιά σου και το φιλί σου, το χέρι σου να μπλέκεται στα μαλλιά μου και τα μάτια σου να με κοιτ...
Όσα κάποτε θεώρησα δεδομένα, ήταν μια ψευδαίσθηση..

Όσα κάποτε θεώρησα δεδομένα, ήταν μια ψευδαίσθηση..

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Όλα στη ζωή ανατρέπονται, όσα θεωρούσα κάποτε δεδομένα τώρα γίνονται ζητούμενα. Έτσι είναι η ζωή, η ζωή μας πηγαίνει όπου θέλει, μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι ξέρουμε τι κάνουμε, ότι εμείς αποφασίζουμε για τον εαυτό μας και μετά μας δ...
Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από μια περαστική ανάμνηση.

Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από μια περαστική ανάμνηση.

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Λόγια που δεν έγιναν ποτέ πράξη. Υποσχέσεις που μείνανε υποσχέσεις.Εμείς που κάπου χαθήκαμε, η ζωή που κάπως αλλιώς μας τα έφερε. Δικαιολογίες και ψέματα για να καλύψουμε τη δική μας δειλία, το πόσο δειλοί φανήκαμε απέναντι από τα συν...
Τοξικοί άνθρωποι : Μάθημα και τιμωρία.

Τοξικοί άνθρωποι : Μάθημα και τιμωρία.

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Τοξικοί άνθρωποι. Μία κατηγορία ανθρώπων που βασανίζουν τον εαυτό τους και τους γύρω τους.Άνθρωποι βουτηγμένοι στην αρνητικότητα και την απαισιοδοξία, που καταστρέφουν ο,τιδήποτε καλό τους συμβαίνει.Άνθρωποι που δημιουργούν σχέσεις εξ...
Αξίζει η ζωή, για να τη μοιράζεσαι!

Αξίζει η ζωή, για να τη μοιράζεσαι!

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Έξω βρέχει, είναι συννεφιασμένος σήμερα ο καιρός και όλο κάτι του φταίει και ξεσπάει σε βροντές. Εγώ μέσα σε ένα λεωφορείο τυλιγμένη με το κασκόλ μου να προσπαθώ να ζεστάνω το κορμί μου, όσο ο νους μου ταξιδεύει σε αγαπημένη μέρη. Ο κ...
Ήσουν το πιο ισχυρό ναρκωτικό μου..

Ήσουν το πιο ισχυρό ναρκωτικό μου..

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Ήσουν το ναρκωτικό που τόσο χρειαζόμουν. Ένα δυνατό παραισθησιογόνο. Μακριά σου ήμουν σωματικά ήρεμη και ψυχικά ταραγμένη. Άντεχα για λίγο μακριά σου και μετά από λίγο σε αναζητούσα σαν μανιακή. Σε είχα ανάγκη. Ήθελα έστω μια μικρή δό...
Ένα τέλειο ολόκληρο ήμασταν.

Ένα τέλειο ολόκληρο ήμασταν.

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και με τα μάτια μία προς εσένα και μία προς το αναμμένο τζάκι περνούσε αυτό το βράδυ κοντά σου. Το άρωμα σου να με μεθάει, οι ματιές μας να τα λένε όλα δίχως τα χείλη να κουνιούνται. Με ήξερες και σε ήξερα...
Ένα ροζ φόρεμα που δεν ξαναφορέθηκε ποτέ.

Ένα ροζ φόρεμα που δεν ξαναφορέθηκε ποτέ.

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Το θυμάμαι! Ήταν ροζ, λινό εκείνο το φόρεμα!Ντύθηκα με χαρά και ελπίδα, ναι θα την παίρναμε και αυτή μαζί μας σε εκείνο το μικρό ταξίδι. Μήπως και αυτή τη φορά ακουμπούσε κάπου! Όλα ήταν κανονισμένα. "Περάστε. Δε θα αργήσουμε! Υπόθεση...
Ένα μαζί, χωρίς εγωισμούς και πείσματα.

Ένα μαζί, χωρίς εγωισμούς και πείσματα.

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Με σένα που τα πείσματα και οι εγωισμοί μηδενίζονταν. Με σένα που το εμείς ήταν πάνω από οποιοδήποτε εγώ.Μας ονειρευόμουν συνεχώς μαζί, αγκαλιασμένοι να κοιταζόμαστε στα μάτια με αυτήν την αγάπη και τον έρωτα που αισθανθήκαμε κάποτε κ...
Φρόντισε να αγαπάς, και να είσαι περήφανος για τον εαυτό σου!

Φρόντισε να αγαπάς, και να είσαι περήφανος για τον εαυτό σου!

Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Κανείς ποτέ δε θα σε καταλάβει. Δε θα καταλάβει ούτε το χαρακτήρα σου, ούτε τα αισθήματα σου, ούτε τίποτα. Και στο κάτω κάτω πώς ζητάς από άλλους να σε καταλάβουν όταν δεν ξέρεις εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου;Όταν εσύ ο ίδιος δεν έχεις πρ...