Loading posts...
Αντέχω πολλά ακόμα, το ξέρω γιατί έχω γίνει δυνατή!

Αντέχω πολλά ακόμα, το ξέρω γιατί έχω γίνει δυνατή!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ένα τηλεφώνημα. Από το πουθενά και χωρίς λόγο φαινομενικά. Αντίδραση στους δαίδαλους μιας άρρωστης ψυχής που, επειδή η πραγματικότητα σου δεν την περιλαμβάνει, το θεωρεί σαν την καλύτερη δικαιολογία για να κάνει τη ζωή σου άν...
Δώσε στον εαυτό σου την αγάπη και το σεβασμό που χρειάζεται και αξίζει!

Δώσε στον εαυτό σου την αγάπη και το σεβασμό που χρειάζεται και αξίζει!

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ορίστε κοίτα που φτάσαμε. Πρέπει να βρω τρόπο και χώρο μέσα μου να σε αιτιολογήσω. Εσένα που μου παραμυθιάζεσαι, που θεωρείς ότι ο κόσμος έχει τις αγαθές σου προθέσεις για σύνδεση και μοιρασιά και καλωσορίζεις χαμένες ψυχές, ...
Μόνο όταν νιώσεις αληθινά παίρνεις το ρίσκο να ξεβολευτείς

Μόνο όταν νιώσεις αληθινά παίρνεις το ρίσκο να ξεβολευτείς

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλοπούλου Ξέρεις πως είναι. Γνωρίζεις γιατί γίνεται. Πάλεψες με διάφορα θεριά, φυσικά αλλά και του μυαλού σου γινόμενα. Σε καιρούς ανάποδους και χρόνους κόντρα, που ήθελαν να σε δοκιμάσουν, να μετρήσουν το μπόι σου και την ικανότητα να ...
Αν δεν μπορείς να με καταλάβεις, τουλάχιστον μείνε μακριά μου

Αν δεν μπορείς να με καταλάβεις, τουλάχιστον μείνε μακριά μου

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Απογοητεύομαι. Απογοητεύομαι, γιατί κάποιοι ξεκινούν να σε προσεγγίσουν με τη χαρά και την προσμονή μικρού παιδιού, που γνωρίζει ένα νέο φίλο, που προσθέτει ένα ακόμη χρωματιστό κομμάτι στο παζλ της ζωής του κι εσύ όλο αυτό τ...
Κάποια στιγμή πρέπει να ζήσουμε κι όχι απλά να επιβιώνουμε

Κάποια στιγμή πρέπει να ζήσουμε κι όχι απλά να επιβιώνουμε

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Άλλο ένα απόγευμα σαν τ' άλλα. Σαν αυτά μιας καθημερινότητας, που μοιάζει καρμπόν σε τρεχάλα, σε πρέπει, σε χρόνους που ποτέ δεν αρκούν και φτάνοντας το απόγευμα αντιλαμβάνεσαι ασθμαίνοντας σχεδόν, ότι έφυγε άλλη μία μέρα. ...
Όσος χρόνος κι αν περάσει, θα μου λείπεις πάντα, μαμά..

Όσος χρόνος κι αν περάσει, θα μου λείπεις πάντα, μαμά..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πάει ένας χρόνος που την κοπάνησες για το δικό σου κήπο, τον γεματο λουλούδια που αγαπάς. Πάει ενας χρόνος που προσπαθώ να αποδεχτώ το οριστικά αμετάκλητο. Είχες βεβαια και νοητά φύγει χρόνια, γιατί δεν άντεξες μάλλον να ζεις...
Γίνε η αιτία να μην πάει στράφι κι αυτό το καλοκαίρι…

Γίνε η αιτία να μην πάει στράφι κι αυτό το καλοκαίρι…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σε παρακαλώ... Βρες μου ένα λόγο όλα τα όχι μου στη ζωή, στον κακό μου τον καιρό, σε σενα το μοναδικό μέσα μου να γίνουν ναι. Βρες μου κάτι να πιαστώ να πω "εντάξει υπάρχει ένας φάρος στο σκοτάδι του", να πιαστώ όταν πνίγομ...
Αντέχεις να κρίνεις πρώτα τον εαυτό σου, πριν ασχοληθείς με τους άλλους;

Αντέχεις να κρίνεις πρώτα τον εαυτό σου, πριν ασχοληθείς με τους άλλους;

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Εντάξει... Μπορώ να δεχτώ ότι έχεις αράξει κάπου και κόβεις κίνηση. Είναι κατακαλόκαιρο άλλωστε κι οι ρυθμοί πέφτουν κι επιτρέπουν. Ή μπορεί να σερφαρεις όχι μόνο σε θάλασσες. Σε κύματα και παράθυρα εδώ μέσα που παρελαύνουν...
Μην σε προδώσεις και ετούτη τη φορά, ακούς;

Μην σε προδώσεις και ετούτη τη φορά, ακούς;

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Προδοσία... Λέξη τίτλος, σαν από παλιά ελληνική ταινία. Αυτές με τις μεγάλες, βαρυγδουπες κουβέντες, τις δυνατές ερμηνείες και τα υγρά από τις θάλασσες μάτια! Βαριά κουβέντα για έναν ελαφρύ, κατά βούληση, Αύγουστο που θες ν...
Οι καλύτερες διακοπές, είναι όταν (θα) είμαστε μαζί..

Οι καλύτερες διακοπές, είναι όταν (θα) είμαστε μαζί..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Κάποιος κάπου με ρώτησε αυτές τις μέρες, ποιες θα ήταν οι ιδανικές μου διακοπές.. Γρήγορα απάντησα, γνωστή ετοιμόλογη άλλωστε, ότι διακοπές για μένα είναι να δραπετευω από την τρεχαλα της κάθε μέρας μου. Διακοπές είναι να φ...