Loading posts...
Αν δεν μπορείς να με καταλάβεις, τουλάχιστον μείνε μακριά μου

Αν δεν μπορείς να με καταλάβεις, τουλάχιστον μείνε μακριά μου

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Απογοητεύομαι. Απογοητεύομαι, γιατί κάποιοι ξεκινούν να σε προσεγγίσουν με τη χαρά και την προσμονή μικρού παιδιού, που γνωρίζει ένα νέο φίλο, που προσθέτει ένα ακόμη χρωματιστό κομμάτι στο παζλ της ζωής του κι εσύ όλο αυτό τ...
Κάποια στιγμή πρέπει να ζήσουμε κι όχι απλά να επιβιώνουμε

Κάποια στιγμή πρέπει να ζήσουμε κι όχι απλά να επιβιώνουμε

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Άλλο ένα απόγευμα σαν τ' άλλα. Σαν αυτά μιας καθημερινότητας, που μοιάζει καρμπόν σε τρεχάλα, σε πρέπει, σε χρόνους που ποτέ δεν αρκούν και φτάνοντας το απόγευμα αντιλαμβάνεσαι ασθμαίνοντας σχεδόν, ότι έφυγε άλλη μία μέρα. ...
Όσος χρόνος κι αν περάσει, θα μου λείπεις πάντα, μαμά..

Όσος χρόνος κι αν περάσει, θα μου λείπεις πάντα, μαμά..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πάει ένας χρόνος που την κοπάνησες για το δικό σου κήπο, τον γεματο λουλούδια που αγαπάς. Πάει ενας χρόνος που προσπαθώ να αποδεχτώ το οριστικά αμετάκλητο. Είχες βεβαια και νοητά φύγει χρόνια, γιατί δεν άντεξες μάλλον να ζεις...
Γίνε η αιτία να μην πάει στράφι κι αυτό το καλοκαίρι…

Γίνε η αιτία να μην πάει στράφι κι αυτό το καλοκαίρι…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Σε παρακαλώ... Βρες μου ένα λόγο όλα τα όχι μου στη ζωή, στον κακό μου τον καιρό, σε σενα το μοναδικό μέσα μου να γίνουν ναι. Βρες μου κάτι να πιαστώ να πω "εντάξει υπάρχει ένας φάρος στο σκοτάδι του", να πιαστώ όταν πνίγομ...
Αντέχεις να κρίνεις πρώτα τον εαυτό σου, πριν ασχοληθείς με τους άλλους;

Αντέχεις να κρίνεις πρώτα τον εαυτό σου, πριν ασχοληθείς με τους άλλους;

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Εντάξει... Μπορώ να δεχτώ ότι έχεις αράξει κάπου και κόβεις κίνηση. Είναι κατακαλόκαιρο άλλωστε κι οι ρυθμοί πέφτουν κι επιτρέπουν. Ή μπορεί να σερφαρεις όχι μόνο σε θάλασσες. Σε κύματα και παράθυρα εδώ μέσα που παρελαύνουν...
Μην σε προδώσεις και ετούτη τη φορά, ακούς;

Μην σε προδώσεις και ετούτη τη φορά, ακούς;

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Προδοσία... Λέξη τίτλος, σαν από παλιά ελληνική ταινία. Αυτές με τις μεγάλες, βαρυγδουπες κουβέντες, τις δυνατές ερμηνείες και τα υγρά από τις θάλασσες μάτια! Βαριά κουβέντα για έναν ελαφρύ, κατά βούληση, Αύγουστο που θες ν...
Οι καλύτερες διακοπές, είναι όταν (θα) είμαστε μαζί..

Οι καλύτερες διακοπές, είναι όταν (θα) είμαστε μαζί..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Κάποιος κάπου με ρώτησε αυτές τις μέρες, ποιες θα ήταν οι ιδανικές μου διακοπές.. Γρήγορα απάντησα, γνωστή ετοιμόλογη άλλωστε, ότι διακοπές για μένα είναι να δραπετευω από την τρεχαλα της κάθε μέρας μου. Διακοπές είναι να φ...
Στην ζωή, αρέσουν οι διακοπές..

Στην ζωή, αρέσουν οι διακοπές..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Αυγουστιατικη παραλία κάπου στις Κυκλάδες. Ντάλα μεσημέρι. Ένα ατέρμονο ατελείωτο βουητό από ανακατεμένες κουβέντες ντυμένες με παιδικές κραυγές και πλατσουρισματα. Συζητήσεις γύρω περί παντος επιστητού. Τα hot μαγαζιά του νη...
Εδώ, που το κοντέρ μηδενίζει..

Εδώ, που το κοντέρ μηδενίζει..

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ένα χρόνο μετά πάλι εδώ. Και πάλι σαν όλα να γίνονται από την αρχή. Εδώ που το κοντέρ μηδενίζει, επανεκκίνηση στο όριο του αυτονόητου. Εδώ που με συναίσθημα ανήκω, που εύκολα και γρήγορα νιώθω χαλαρά και ζωηρά ήσυχα. Ετσι λέγετ...
Εσύ που έγινες, η προτεραιότητα στα “θέλω” μου

Εσύ που έγινες, η προτεραιότητα στα “θέλω” μου

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Ναι ρε φίλε εσύ που τάχα μου απορείς και σιωπας. Εσύ που κατήργησες όλα τα πριν μου κι ορίζεις όλα τα μετά μου. Καταλύτης! Εσύ που ήρθες από το πουθενά και μου έδειξες ποια είμαι ακόμη κι όταν κρύβομαι καλά για να μην τρομά...