Loading posts...
Μια ζωή, “σαν ζωή”, χαμένη στην αυθυποβολή!

Μια ζωή, “σαν ζωή”, χαμένη στην αυθυποβολή!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αυτές τις μέρες, είναι πολύ έντονα ο χρόνος στο μυαλό μου. Η έννοιά του, η ουσία του, το αποτέλεσμά του στις ζωές μας. Όχι το δικό του αποτέλεσμα βασικά -αυτός απλά περνά-, το τι κάνουμε εμείς κατά το πέρας του και πόσο τον αφήνουμ...
Να τις μετράς τις θυσίες σου, μία μία.

Να τις μετράς τις θυσίες σου, μία μία.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Να μετράς τις θυσίες που κάνεις. Μία μία να τις μετράς. Να μην είσαι γενναιόδωρη σε αυτό· να τις μετράς. Μιλώ για όσα θυσιάζεις για άλλους. Μιλώ για τις θυσίες που στοιχίζουν πολύ.Εκείνες που δεν τις κάνεις εύκολα. Εκείνες που κάνε...
Θέλω τον πρώτο ρόλο που μου αξίζει!

Θέλω τον πρώτο ρόλο που μου αξίζει!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Δεν είμαι άνθρωπος εγώ, είμ’αντικείμενο, των αναγκών σου πάντα δέσμιο προσκείμενο. Ένας σκλάβος δίχως βούληση στην όψη σου, θυσιασμένο μάρμαρο στην κόψη σου.Για να σε βολέψω, σχήμα αλλάζω, καρέκλα γίνομαι για να σε ξεκουράζω και τ...
Καλύτερα δυσπρόσιτος και ακριβός αλλά με έναν προορισμό, παρά φτηνός και όπου νά’ναι.

Καλύτερα δυσπρόσιτος και ακριβός αλλά με έναν προορισμό, παρά φτηνός και όπου νά’ναι.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Είναι που δεν μπορώ να σταθώ σε καμία αγκαλιά.. Δεν βολεύομαι ρε παιδί μου, δεν μου κάνουν. Δεν κουμπώνω, αν θες; Πες ό,τι θες, αρκεί να βγαίνει το ίδιο νόημα. Είναι χρόνια τώρα που στέκομαι μόνος γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο. Δεν μπο...
Ήταν εκείνο το φιλί, που ξεπάγωσε την ψυχή μου!

Ήταν εκείνο το φιλί, που ξεπάγωσε την ψυχή μου!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αναρωτιέμαι αν ήταν μια τιμωρία για εμένα τα δεσμά που με κρατούσαν δίπλα σου. Κρατάω τα απομεινάρια τους στα χέρια μου και αναλογίζομαι πόσο αβίαστα έγιναν κομμάτια, πόσο ανάξια των προσδοκιών φάνηκαν αυτά τα μπεζ σχοινιά που έδει...
Αξίζει να τα κάψεις όλα, για μια φορά!

Αξίζει να τα κάψεις όλα, για μια φορά!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Ήθελε να της πει τόσα κι έψαχνε τον τρόπο μέρες τώρα. Λίγο από έρωτα, λίγο από φόβο, το άφηνε γι’ αργότερα μα αποφάσισε πως σήμερα, το “αργότερα” έγινε “τώρα”. Μια “καλησπέρα” μετά, ξεκίνησε έναν μικρό μονόλογο, αφού πρώτα παρακάλε...
Θέλω να κάνω όλα εκείνα, για τα οποία εσύ θα με τιμωρήσεις!

Θέλω να κάνω όλα εκείνα, για τα οποία εσύ θα με τιμωρήσεις!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Θέλω να βγω. Θέλω να ξημερώσω ένα πρωί· όχι το επόμενο, απλά κάποιο πρωί. Θέλω να περπατήσω όσο γουστάρω. Όσο τραβάει η όρεξή μου, χωρίς να διατρέχω κίνδυνο να τις φάω. Θέλω να πάω μια βόλτα χωρίς να κοιτάζω την ώρα, χωρίς να κοιτά...
Σ’ ερωτεύομαι ξανά από την αρχή και δεν το θέλω!

Σ’ ερωτεύομαι ξανά από την αρχή και δεν το θέλω!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αν αυτή τη στιγμή είχα μία και μόνη ευχή, αυτή θα ήταν να σταματήσεις να μιλάς. Γιατί τα λόγια σου πιάνουν τη συχνότητα της ύπαρξής μου και συντονίζονται τα πάντα μέσα μου στις σκέψεις σου. Κάθε σου λέξη είναι λες και αντηχεί στο μ...
Στην ζωή αξίζει να ξοδεύεσαι, όχι να συντηρείσαι «μέχρι να..»

Στην ζωή αξίζει να ξοδεύεσαι, όχι να συντηρείσαι «μέχρι να..»

Γράφει ο Γιάννη Βογιακέλης Είναι πολύ μικρή η ζωή· ελάχιστη μπροστά στα πολλά που μπορούμε και θέλουμε να κάνουμε. Λέξη κλειδί το “θέλουμε”.Αν δεν θέλουμε, η ζωή μοιάζει μεγαλύτερη αλλά τόσο, μα τόσο βαρετή… Ποιο το νόημα να ζει κανείς χωρίς να κάνει πράγματα...
Ο έρωτας κι ο πόθος, δεν χειραγωγούνται, όσο κι αν το προσπαθήσεις.

Ο έρωτας κι ο πόθος, δεν χειραγωγούνται, όσο κι αν το προσπαθήσεις.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης και η Σοφία Παπαηλιάδου  Μία ερώτηση έχω να σου κάνω και θα σε παρακαλέσω να μην με διακόψεις. Άραγε θα νιώσεις ποτέ τη δύναμη που κρύβει ο πόθος; Γιατί οι φραγμοί που σου βάζεις είναι ανεκδιήγητοι και παράλογοι συνάμα. Κάθε φορά π...