Loading posts...
Τα θέλω μου, πέρασαν από φωτιά  και σίδερο πριν γίνουν ατσάλι!

Τα θέλω μου, πέρασαν από φωτιά και σίδερο πριν γίνουν ατσάλι!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Μην απορείς που για καιρό δεν ακουγόμουν όπως παλιότερα.Τα θηράματα που κάποτε λαβώθηκαν, έμαθαν να κάνουν λιγότερο “θόρυβο”.Θες να το πεις επιβίωση; Αυτοσυντήρηση; Φόβο μη και γίνει η ανάμνηση επαναληπτική εμπειρία; Πες το όπως θ...
Θα είμαι εκεί να σε πάρω αγκαλιά, να σε κρύψω για λίγο από τον εαυτό σου..

Θα είμαι εκεί να σε πάρω αγκαλιά, να σε κρύψω για λίγο από τον εαυτό σου..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Γεια σου,Σήμερα και για τελευταία φορά, γράφω για σένα.Για σένα, που προσπαθείς να μοιάσεις στον Χριστό μα δεν έμαθες καλά το κόλπο με τις πέτρες κάτω από την επιφάνεια του νερού, να περπατάς και να θαυμάζουν το πώς δεν βουλιάζεις....
Όχι άλλους καλοκαιρινούς έρωτες..

Όχι άλλους καλοκαιρινούς έρωτες..

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Δεν θέλω να φανώ κυνικός αλλά, ειλικρινά, έχω βαρεθεί να ακούω για τους καλοκαιρινούς έρωτες και “τι ωραίοι και μοναδικοί” που είναι. Μια αναγούλα με πιάνει, τ’ομολογώ!Δηλαδή, σοβαρά τώρα; Είναι τόσο δύσκολο να απομυθοποιηθεί;Δεν ε...
Έχει ακριβό τίμημα η ελευθερία, μάτια μου!

Έχει ακριβό τίμημα η ελευθερία, μάτια μου!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Σε ένιωσα τόσο έντονα. Σε λάτρεψα. Έγινες για μένα το ιδανικό. Εκείνο το κομμάτι που μου έλειπε για να με δω ολοκληρωμένο επιτέλους.Είσαι, πραγματικά, ό,τι καλύτερο έχω γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου και το επίπεδο του “θέλω” μου που σο...
Και η σκιά, από το φως γεννιέται!

Και η σκιά, από το φως γεννιέται!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Και κάπου εκεί, ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, ορίζομαι. Κάπου εκεί, στη μέση, σαν νόμισμα που φωτίζεται η μία μεριά του κι η άλλη σκοτεινή, με μια σκιά που προδίδει τα όρια της αγκαλιάς του φωτός.Όσο πιο ψηλός γίνομαι ν’αγκαλιάσω...
Μια ζωή, “σαν ζωή”, χαμένη στην αυθυποβολή!

Μια ζωή, “σαν ζωή”, χαμένη στην αυθυποβολή!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αυτές τις μέρες, είναι πολύ έντονα ο χρόνος στο μυαλό μου. Η έννοιά του, η ουσία του, το αποτέλεσμά του στις ζωές μας. Όχι το δικό του αποτέλεσμα βασικά -αυτός απλά περνά-, το τι κάνουμε εμείς κατά το πέρας του και πόσο τον αφήνουμ...
Να τις μετράς τις θυσίες σου, μία μία.

Να τις μετράς τις θυσίες σου, μία μία.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Να μετράς τις θυσίες που κάνεις. Μία μία να τις μετράς. Να μην είσαι γενναιόδωρη σε αυτό· να τις μετράς. Μιλώ για όσα θυσιάζεις για άλλους. Μιλώ για τις θυσίες που στοιχίζουν πολύ.Εκείνες που δεν τις κάνεις εύκολα. Εκείνες που κάνε...
Θέλω τον πρώτο ρόλο που μου αξίζει!

Θέλω τον πρώτο ρόλο που μου αξίζει!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης. Δεν είμαι άνθρωπος εγώ, είμ’αντικείμενο, των αναγκών σου πάντα δέσμιο προσκείμενο. Ένας σκλάβος δίχως βούληση στην όψη σου, θυσιασμένο μάρμαρο στην κόψη σου.Για να σε βολέψω, σχήμα αλλάζω, καρέκλα γίνομαι για να σε ξεκουράζω και τ...
Καλύτερα δυσπρόσιτος και ακριβός αλλά με έναν προορισμό, παρά φτηνός και όπου νά’ναι.

Καλύτερα δυσπρόσιτος και ακριβός αλλά με έναν προορισμό, παρά φτηνός και όπου νά’ναι.

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Είναι που δεν μπορώ να σταθώ σε καμία αγκαλιά.. Δεν βολεύομαι ρε παιδί μου, δεν μου κάνουν. Δεν κουμπώνω, αν θες; Πες ό,τι θες, αρκεί να βγαίνει το ίδιο νόημα. Είναι χρόνια τώρα που στέκομαι μόνος γι’αυτόν ακριβώς τον λόγο. Δεν μπο...
Ήταν εκείνο το φιλί, που ξεπάγωσε την ψυχή μου!

Ήταν εκείνο το φιλί, που ξεπάγωσε την ψυχή μου!

Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αναρωτιέμαι αν ήταν μια τιμωρία για εμένα τα δεσμά που με κρατούσαν δίπλα σου. Κρατάω τα απομεινάρια τους στα χέρια μου και αναλογίζομαι πόσο αβίαστα έγιναν κομμάτια, πόσο ανάξια των προσδοκιών φάνηκαν αυτά τα μπεζ σχοινιά που έδει...