Loading posts...
Γράφει η Blonde Komando. Δυο μόλις μέρες πριν τα 36α μου γενέθλια διαπίστωσα ότι ξέρω για τη ζωή πολύ λιγότερα από αυτά που νόμιζα ότι γνώριζα. Όμως είναι η πρώτη φορά που συνειδητοποιούσα πλήρως ότι τελικά ζωή είναι η τέχνη να περνάς τις στιγμές σου όσο πιο ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. Τόσα χρόνια έψαχνα την Ελευθερία στον Πόλεμο ξεχνώντας ότι το τίμημα είναι πολύ βαρύ, πληρώνεται με την ψυχή σου.  Έπρεπε να ματώσω και να ματωθώ για να καταλάβω ότι η ελευθερία μιας Γυναίκας βρίσκεται στην υποταγή. Όχι στην ταπείνωση,...
Continue reading
Γράφει η Blonde Komando. Όταν ξέρεις ποια είσαι μπορείς να συνεχίζεις τη διαδρομή σου προς την άκρη του ουράνιου τόξου, ακόμη κι αν προσωρινά αναρωτήθηκες πού σε πάει αυτός ο δρόμος. Γιατί έχεις τα όνειρά σου πυξίδα και την πίστη σου σε αυτά εφόδιο. Όταν ξέρ...
Continue reading
Γράφει η Blonde Komando. Μου είναι δύσκολο να αποδεχτώ το τέλος, το κλείσιμο κεφαλαίων και το γύρισμα της σελίδας. Ίσως επειδή μέσα μου υπήρχε πάντα η πλάνη του «για πάντα», αν και η ίδια η ζωή φρόντιζε συχνά να με διαψεύσει, βάζοντας μόνη της τις τελείες. ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Εντάξει τα πράγματα στη ζωή μου δεν είναι τέλεια αλλά δεν είναι και τόσο τραγικά όσο ακούγονται ή όπως τα φαντάζεται κανείς. Δεν είμαι single εξ επιλογής αλλά όπως συμβαίνει με τους χωρισμούς επειδή μου το επέβαλλαν (εν προκειμένω ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. Η θέση της σύγχρονης Γυναίκας είναι πολύπλοκη και επιβαρυμένη. Από μικρή σκύβει το κεφάλι και ακολουθεί το μονοπάτι που κάποιοι άλλοι έστρωσαν γι΄αυτήν. Καλό παιδί, άριστη μαθήτρια, τέλεια επαγγελματίας, πανέμορφη, πιστή σύζυγος, πρότυπο...
Continue reading
Γράφει η Θεανώ Διολή. Δες εκεί, ναι εκεί, σωστά κοιτάς, εκεί ακριβώς που κατευθύνει το δάχτυλό μου το βλέμμα σου, εκεί στην πόρτα της εξόδου. Δε χωράς πια στη ζωή μου. Αρκετά! Δεν το πιστεύεις; Κάτσε, κάτσε να σου την ανοίξω εγώ καλύτερα και μάλιστα διάπλατα...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Μόνο το κλάμα της άκουσα. Ανέβαινε  τα σκαλιά. Μάλλον πιο σωστά, την ανέβαζαν από τα σκαλιά. Έφυγε! Έτσι κατάλαβα. Ανέκφραστη όπως πάντα σε αυτές τις καταστάσεις, απλά έκατσα και περίμενα να την αγκαλιάσω. Δεν θα μπορούσα να...
Continue reading
Γράφει η Blonde Komando. Τακτοποιώντας μία πρωινή υποχρέωση σήμερα, ήλθα πρόσωπο με πρόσωπο με τη νέα γενιά γυναικών…κάπου κοντά στα 18. Για την ακρίβεια έμοιαζαν με γυναίκες αλλά δεν παίρνω και όρκο.Τα μαλλιά τους ήταν βαμμένα στο επίκαιρο κόκκινο του πασχαλ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. Νομίζεις ότι είναι εύκολο να είσαι δάσκαλος, ότι αρκεί και μόνο ένας παραγεμισμένος εγκέφαλος για να σε κάνει ψυχής αγωγό. Όσο περνάνε τα χρόνια, όσο πιο πολύ μαθητεύω στη μαθητεία, τόσο πιο πολύ νιώθω ότι ο χαρισματικός δάσκαλος εντέλε...
Continue reading