Loading posts...
Γράφει η Κική Γ.  Όταν η χημεία ενώνει δυο ανθρώπους, αυτό διαρκεί για πάντα. Ο λάθος χρόνος, ο κακός εγωισμός, οι καταστάσεις, τίποτα δεν είναι ικανό να σπάσει αυτή την ένωση. Μπορεί οι άνθρωποι αυτοί να ζουν πλέον χωριστά, όμως η φλόγα τους, δεν σβήνει ποτέ...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου  Οτιδήποτε σε σου προκαλεί συχνά έμπνευση, χαμόγελο, οργασμό καλύτερα να το αφήσεις να φύγει.Ίσως να μην ακούγεται τόσο ηθικό, αλλά είναι τόσο ανήθικο να μαστιγώνουν τα θέλω σου.Γιατί γίναμε τόσα πολλά για τους άλλους, και ακόμα ψάχν...
Continue reading
Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Η ζωή είναι απρόβλεπτη κι εμείς, περνάμε, από διάφορα στάδια. Άλλες φορές είμαστε στον έβδομο ουρανό, κι άλλες πάλι, πιάνουμε πάτο!Υπάρχουν βέβαια και διαστήματα, που δεν καταλαβαίνουμε πόσο γρήγορα περνάει ο χρόνος. Η ίδια η καθημ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου. Κοιμήσου αγόρι μου, ολόφωτο στολίδι. Ακούμπησε στους ώμους μου τα όνειρά σου, η νύχτα θα στεφτεί βασίλισσα στον χορό της τιμής. Η ζωή έχει όλα τα απαραίτητα συστατικά για να πάρεις τα χαλινάρια της ευτυχίας στα χέρια σου και να τ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου. Θάλασσα. Μία ομορφιά μοναδική. Μία ενέργεια που γνωρίζει τον τρόπο να σε αξιοποιήσει με τον ομορφότερο τρόπο. Γιατί γνωρίζει. Ξέρει να σε χειριστεί όταν είσαι θυμωμένος, όταν έχεις άγχος, έγνοιες στο κεφάλι. Κολυμπάς στα νερά της...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα. Προσπαθούσα πάντα να καταλάβω την ανάγκη του ανθρώπου για επαφή. Μπέρδευα την ζωή μου με σχέσεις - δοκιμές, να περάσω από την θέση όλων εκείνων των εξαρτημένων από έρωτα· μήπως και αισθανθώ τον φόβο ή την ανασφάλεια και μείνω. Μπορ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια. Κάθομαι και απολαμβάνω την αύρα της θάλασσας στο καράβι με προορισμό την Ιθάκη.Τα χείλη αρχίζουν και παίρνουν την αλμύρα της. Πόσες Ιθάκες περνάμε τελικά στη ζωή μας;Πόσους Κύκλωπες έχουμε συναντήσει μέχρι τώρα;Πόσους Λαιστρυγόνες βά...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Καθόσουν εκεί, στην άκρη του δρόμου, στην άκρη του πεζοδρομίου. Κοιτούσες. Κοιτούσες τους περαστικούς, αγνώστους να περνούν από μπροστά σου δίχως να σε βλέπουν καν, άλλοι χαμογελαστοί, άλλοι σκυθρωποί. Τι σημασία έχει.. Ήταν σαν...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Σε ένα κουτάκι από παπούτσια κρυμμένο καλά και καταχωνιασμένο κάτω από τις κουβέρτες στο πίσω μέρος της ντουλάπας. Σε ένα κουτάκι της καρδιάς στο πίσω μέρος, καλά φυλαγμένο. Σε ένα κουτάκι της ψυχής θαμμένο απωθημένο. Σε αυτή τη θέση σε...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος. Θεέ μου βοήθα με! Μόνο ερωτήματα έχω κι ούτε μια απάντηση. Πώς να ξεφύγεις από την μοίρα κι από το αναπόφευκτο;Πώς να πας ενάντια στην ορμή του έρωτα και στη θύελλα της αγάπης;Πώς λες αντίο σε αυτό που λαχταράει η ψυχή σου και πώ...
Continue reading