Loading posts...
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Θυμάμαι κάτι απογεύματα, ένα μικρό φωτεινό σπίτι ανάμεσα σε μεγάλες άχρωμες πολυκατοικίες. Θεόρατα κτήρια υπό κατασκευή σαν τα όνειρα των μικρών που συνήθως μένουν ανεκπλήρωτα. Από το μπαλκόνι μπορώ να αγγίξω τα κλαδιά από ένα γέρικ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Έλα να παίξουμε με θέλω, με κούρασαν τα πρέπει. Δεν έχω άλλο χρόνο να δώσω σε κανένα από τα καλοφτιαγμένα πρέπει. Έπαιξα μαζί τους όλα τα παιχνίδια, εκείνα με την παιδική αθωότητα και τα άλλα που κρύβουν ενήλικα εγκλήματα. Κι όταν ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Σείστηκε η γης, άνοιξε το χώμα.Στης καταιγίδας την αναλαμπή,κεραυνός στα χείλη, το πρώτο το φιλί.Ας κράτησε για μια στιγμή.Το κουβαλώ στα χείλη μου ακόμα. Πράσινο το στρώμα,στου δεύτερου φιλιού το κρεβάτι.Τα άστρα πάνω στήσανε χορό.Το...
Continue reading
Γράφει ο Ιάκωβος Καζαντζής Θα με συναντήσεις στο μπαρ να ακροβατώ πάνω στο σκαμπό, λιώμα απ’ το ποτό, προσπέρνα με. Δεν θα φταις εσύ, αλλά η υπερβολική αγάπη την οποία είχα στον εαυτό μου. Δεν μ’ άφησε να τη μοιραστώ μαζί σου και τώρα μετανιώνω. Δεν ενδιαφέρθ...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Άναψα ένα τελευταίο τσιγάρο.Σαν νοητό όριο ανάμεσα στο χθες και το αύριο.Και τα δύο είχαν κάτι από μένα, σαν δύο εαυτοί εχθροί, αντίθετοι κι απόψε έφτανε η ώρα να συναντηθούν πάλι. Πάντα με γοήτευαν οι όμορφες βιτρίνες και τα φανταχ...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M.  Καλησπέρα σε όλους σας. Σας ευχαριστώ που ήρθατε. Είναι πολύ σημαντική για μένα αυτή η βραδιά, μιας και βρίσκεστε όλοι εδώ απόψε. Όλοι όσοι περάσατε, πήρατε και αφήσατε. Σας τη χρώσταγα αυτή τη βραδιά και θα τραγουδήσω μόνο για εσάς απόψ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Έκλεισα για μια στιγμή τα μάτια. Προσπαθούσα να σκεφτώ τι νιώθω, αν νιώθω κάτι αλλα υπήρχε ένα κενό. Ενας πάγος, μια ψυχρα ανάμεσα μας. Σε έβλεπα να αγγίζεις με λαχτάρα το στήθος μου, σαν να το έκανες για πρώτη φορά στη ζωή σου, κι ας...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Χρόνια ολόκληρα ξημέρωνα για σένα, ετούτο το απόλυτο στο βλέμμα που ζητάω με πανικό αλλά δε ξέρω ακόμα. Δεν έχεις φανεί, ίσως να μην υπάρχεις και να σε γέννησα σε σκέψη από ανάγκη. Θα σε διώξω πολλές φορές ακόμα, στο σώμα, στις αντο...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Γκρίζα μαλλιά, ραγάδες στην κοιλιά.Φύλλα δέντρου σοφίας, πηγή νέας κοινωνίας.Παρελθοντικά παιδιά, μεγάλωσαν πια. Χρώμα και ουλές,σπόροι που φυτρώνουν,σε γη χέρσα και ενώνουν,το παλιό με το νέο. Το παρόν, βιβλίο πεταμένο σε αγράμματες ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Το 2020 έφυγε και η αλήθεια είναι ότι άφησε αρκετά σημάδια πίσω του. ‘Ολοι νιώσαμε την ανάγκη να του ρίξουμε μια γερή κλοτσιά και να πάει από εκεί που ήρθε. Ας παραδεχτούμε όμως ότι ήταν μια χρονιά γεμάτη μαθήματα, αυτά τα έδωσε απλόχ...
Continue reading