Loading posts...
Γράφει ο Αστέριος Ντούφας Είσαι ελεύθερος, όταν η γνώμη των άλλων πάψει να σε νοιάζει. Κέρδισες. Ο κόσμος δεν είναι κακός μερικές φορές όμως δεν είναι βολικός. Ήταν η εξομολόγηση της φίλης μου! "Και τι κατάλαβα παντρεύτηκα μικρή, 17 χρονών έκανα τα αγγελούδια...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Και κάπου εκεί, ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, ορίζομαι. Κάπου εκεί, στη μέση, σαν νόμισμα που φωτίζεται η μία μεριά του κι η άλλη σκοτεινή, με μια σκιά που προδίδει τα όρια της αγκαλιάς του φωτός.Όσο πιο ψηλός γίνομαι ν’αγκαλιάσω...
Continue reading
Γράφει η Jinxie Jinx Κάθισα να σου γράψω, εδώ στο γνωστό ραντεβού μας. Μα δεν μπορώ. Οι λέξεις πλέον δεν βγαίνουν. Επιλεγώ να σε αφήσω να πετάξεις μακριά. Δεν έχει νόημα να σε κρατώ στο μυαλό μου. Πόνεσα, έκλαψα, πλήγωσα ανθρώπους εξαιτίας του πόνου, που μου ...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Λίγο μετά τα γλέντια, όταν οι χοροί κοπάσουν και όταν ο κάθε κατεργάρης γυρίσει τον πάγκο του, την ώρα εκείνη που οι δαίμονες ξυπνούν και αρχίζουν να βγαίνουν στη φόρα.Όταν η ώρα της παρέας, η ώρα του πανηγυριού ρίχνει τίτλους τέλους.Άλ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Ένα συγκρότημα θρύλος, οι GUNS N’ ROSES, σε μια εκπληκτική μπαλάντα το “November Rain”, έρχεται να μας πει ότι τίποτα σε αυτή τη ζωή δεν είναι αιώνιο και ότι τα πάντα μπορούν να αλλάξουν! Το τραγούδι αναφέρεται στο άδοξο τέλος μιας με...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Η μάνα δεν μας πίεζε να παμε στον ναό. Όμως μας εμαθε οταν πηγαίνουμε να έχουμε σκυμμένο το κεφαλι και να ακούμε. Δεν μας πίεζε να νηστεύουμε και να προσευχόμαστε συνέχεια, όμως μας εμαθε να ζητάμε συγχώρεση, καθε φορα που θα πηγαίνα...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Κάθε Πάσχα που περνάει γίνεται ολοένα και διαφορετικό. Ολοένα και πρωτόγνωρο, ξαφνικό, αιφνίδιο, σα τη κάθε μέρα που κυλάει από πάνω μας.Έτσι και αυτό το Πάσχα φέτος θα μοιάζει αλλιώς. Λίγο παρόμοιο με το περσινό, αλλά όχι ακριβώς τ...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Τι με κοιτάς ;Τι προκαλείς να σώσεις;Όσες ζωές, όσες φορές, όσες στιγμές κι αν ψάξω, εκεί πάντα καταλήγω.Στην ίδια αρχή, στα ίδια χρόνια, ένας κύκλος που δε θα κλείσει ποτέ.Μου μάθαν να μιλάω, μα δε μίλησα. Μου έδειξαν τον δρόμο μα ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Ήταν μια αγάπη εφηβική. Παιδική θα έλεγα.Και ήταν όλα γεμάτα χρώματα, αρώματα, συναισθήματα, γέλια, κλάματα, θυμοί, τσακωμοί.Όλα αυτά τα φυσιολογικά της ηλικίας.Και ήρθε ένα τέλος που ποτέ κανείς μας δεν κατάλαβε το γιατί. Γιατί έτσι ...
Continue reading
Γράφει η Λιάνα Οι δρόμοι των ονείρων μου έχουν γεμίσει εμπόδια. Και όλο κάτι μου μπλοκάρει τα σχέδια. Όλο κάτι τα ματαιώνει, ματώνει. Κι έπαψα να είμαι εγώ. Απλά με μια επίμονη παραίτηση να τολμήσω, να φωνάξω, να διεκδικήσω. Απραξία. Λες κι έχασε η φωνή μου τ...
Continue reading