Loading posts...
Γράφει ο Nickolas M.  Καλησπέρα σε όλους σας. Σας ευχαριστώ που ήρθατε. Είναι πολύ σημαντική για μένα αυτή η βραδιά, μιας και βρίσκεστε όλοι εδώ απόψε. Όλοι όσοι περάσατε, πήρατε και αφήσατε. Σας τη χρώσταγα αυτή τη βραδιά και θα τραγουδήσω μόνο για εσάς απόψ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Έκλεισα για μια στιγμή τα μάτια. Προσπαθούσα να σκεφτώ τι νιώθω, αν νιώθω κάτι αλλα υπήρχε ένα κενό. Ενας πάγος, μια ψυχρα ανάμεσα μας. Σε έβλεπα να αγγίζεις με λαχτάρα το στήθος μου, σαν να το έκανες για πρώτη φορά στη ζωή σου, κι ας...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη Το ρολόι δείχνει 10:05 πμ.Χθες τέτοια ώρα ετοιμαζόσουν για την αλλαγή του χρόνου. Μαγείρεμα καθάρισμα, ψώνια τελευταίας στιγμής. Το βράδυ στολίστηκες και βάφτηκες σαν κορίτσι 18 χρονών που μετά την αλλαγή του χρόνου πηγαίνει στα μπαρ ...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Πάει και αυτός ο χρόνος! Έφυγε! Μας άφησε πίσω του και εξαφανίστηκε! Γρήγορα θα έλεγαν μερικοί αργά και βασανίστηκα κάποιοι άλλοι! Βιάστηκα θα έλεγε εκείνος σα να μην ήθελε να τον θυμάται κανείς! Σα να κοιτούσε μακριά απότομα το μέλ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Η στιγμή σου, είναι τώρα. Ό, τι έχεις είναι τώρα. Όχι γιατί σε λίγα λεπτά οι αριθμοί θα αλλάξουν και θα φορέσουν οι πιο πολλοί μεγάλα, λαμπερά χαμόγελα για να κρύψουν την θλίψη τους. Όχι γιατί σε λίγα λεπτά τα κουτάκια του χρόνου θα...
Continue reading
Γράφει ο Ιάκωβος Καζαντζής Χαμογελάς και χωρίς να το θέλεις ζωγραφίζεις, με τα δικά σου χρώματα, καθετί που υπάρχει γύρω σου. Τα λουλούδια σε ζηλεύουν και τα πουλιά ερωτοτροπούν, χορεύουν γύρω απ’ το σιντριβάνι της πλατείας στο πέρασμά σου. Ο ήλιος σε καλημερ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Κάτι σαν επιδημία έχει καταντήσει. Κάτι σαν γρίπη που την κολλάει κάποιος τις γιορτινές ημέρες. Πόσοι άνθρωποι νιώθουν μοναξιά; Πόσοι άνθρωποι αυτές τις μέρες νιώθουν θλίψη; Ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να φορέσεις ένα προσωπεί...
Continue reading
Γράφει η Σαντορινιού Μαρία-Γεωργία Το φως του ήλιου σε χαϊδεύει απαλά στο πρόσωπο σου.Ξυπνάς με χαμόγελο.Είναι μέρες γιορτινές, ημέρες αγάπης. Τρέχεις γρήγορα κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Βλέπεις ένα δώρο, τυλιγμένο με κόκκινο χαρτί, χρυσόσκονη και π...
Continue reading
Γράφει η Μόνια Μακρή  Και κάπου εδώ, φτάσαμε στο τέλος αυτού του θεάτρου του παραλόγου. Στο τέλος μιας χρονιάς που περισσότερο θύμιζε ταινία επιστημονικής φαντασίας πάρα μια συμβατική και συνηθισμένη χρονιά με τα πάνω και τα κάτω της.Σε έναν τελευταίο απολογι...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Για φέτος τα Χριστούγεννα σου έχω μια χαζή ιδέα. Κι οι χαζές ιδέες να ξέρεις κάποτε είναι οι καλύτερες. Θέλω να με πάρεις και να πάμε σε ένα μικρό, ξύλινο σπιτάκι στο βουνό. Να έχει τζάκι και μπανιέρα με ζεστό νερό. Κρασί και διάφορες λ...
Continue reading