Loading posts...
Γράφει η Jinxie Jinx Κάθισα να σου γράψω, εδώ στο γνωστό ραντεβού μας. Μα δεν μπορώ. Οι λέξεις πλέον δεν βγαίνουν. Επιλεγώ να σε αφήσω να πετάξεις μακριά. Δεν έχει νόημα να σε κρατώ στο μυαλό μου. Πόνεσα, έκλαψα, πλήγωσα ανθρώπους εξαιτίας του πόνου, που μου ...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Χρόνια καθισμένη στο ίδιο σημείο, πόση απόσταση έκρυψα στις σκέψεις. Έντυσα με δυσκολία το δυνατό, να μη προλάβει να πληγωθεί κανένας.Ονόμασα με πείσμα τους ικανούς, λίγους · να μη συνηθίσω στο μαζί. Να μην έχεις κάτι να πάρεις από ...
Continue reading
Γράφει η Κρυστάλλω Αρχοντίδου Στον εαυτό μου οφείλω τις πιο πολλές συγγνώμες. Που τον άφησα να πιστέψει σε ένα τόσο άσχημο παιχνίδι. Σε ένα παιχνίδι που ο καλός, βρήκε τον κακό και συνέχισε με ένα μεγάλο πόνο. Οι άνθρωποι ποτέ δεν θα αφήσουν κάποιον που αγαπά...
Continue reading
Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη Ένα αρπακτικό ήσουν και εσύ.Ένα αρπακτικό πίσω απο ένα καλοσχηματισμένο προσωπείο. Ένα καμουφλαρισμένο πριγκιπόπουλο με απέραντα άψυχα συναισθηματα και μεγαλείο άδειας καρδιάς. Ένας ηθοποιός για όσκαρ α αντρικού ρόλου υποκρισίας κα...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Πόσα λόγια έχουν γραφτεί για ένα βλέμμα;Κι άλλα πόσα θα γραφτούν;Ποτέ δεν θα φτάσουν οι λέξεις. Ίσως γιατί δεν υπάρχουν λέξεις...Ίσως γι’αυτό να υπάρχουν τα βλέμματα.Όπως εκείνο το δικό σου, που όταν συναντάει το δικό μου μιλάει.Όπως ...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M.  Κοινή ζωή. ΚΟΙΝΗ ΖΩΗ!Κάτσε να το ξαναπώ μια φορά ακόμα μήπως και το συνειδητοποιήσω. Κοινή ζωή!Κι όμως συμβαίνει. Σήμερα. Τώρα. Κι όμως ακόμα νομίζω ότι δεν το έχω πλήρως «χωνέψει». Βλέπεις, αυτό το «κοινή» δεν υπήρχε μέχρι τώρα. Δεν υπή...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Το χειρότερο απ’ όλα ήταν, ότι όταν μου έλεγες ψέματα, με κοιτούσες στα μάτια. Μου έλεγες ότι κάνω λάθος και φτιάχνω φανταστικά σενάρια στο μυαλό μου. Η φωνή σου ήταν σταθερή και σίγουρη και ήθελα τόσο να την πιστέψω - και την πίστευα. Την ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Σε νύχτες σιωπής αν χάνεσαι,κι από το σκοτάδι πλανάσαι,ψάξε το απλωμένο χέρι μου, να πιάνεσαι.Οδηγός εγώ. Εμένα να θυμάσαι. Τις δυσκολίες που μοιάζουν θεριά,μη τις φοβάσαι.Λιωμένα σε λίγο θα ‘ναι κεριά.Φλόγα εγώ. Εμένα να θυμάσαι. Μην...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Μη μου κάνεις την ατρόμητη μωρό μου, το ξέρω καλά πως μέσα σου με φοβάσαι, με τρέμεις!Μη μου λες πυροβόλησε, ξέρω πως κατάβαθα μέσα σου ελπίζεις σε κάτι, ελπίζεις πως θα αστοχήσω, πως θα σε λυπηθώ.Μη μου ορθώνεις έμενα ανάστημα, γ...
Continue reading
Γράφει η Νεφέλη Κι όμως τώρα που ηρέμησε το ταραγμένο μου μυαλό και καταλάγιασαν η πίκρα και ο θυμός μπόρεσα να δω πιο καθαρά ό,τι δεν δεν έβλεπα όσο βρισκόμουν υπό την κυριαρχία τους. Ήμουν σημαντική για σένα. Ένιωσες δυνατά. Πολλά συναισθήματα σε κυρίευσαν,...
Continue reading