Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Εσύ άραγε κλαις; Ξέρεις τι συναίσθημα είναι αυτό ή είσαι ανέκφραστος σε όλη τη ζωή; Ξεσπάς με λάθος τρόπους αγάπη μου. Ξεσπάς μέσα από το ψέμα και την απάτη. Ξεσπάς μέσα από τα προσωπεία που χρησιμοποιείς για να τα βάζεις με τους ανθρ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Παράλληλες ζωές.Δύο ψυχές, σε δύο κορμιά που κινούνται για χρόνια παράλληλα. Και δεν συναντιουνται ποτέ. Με μερικά μέτρα απόσταση, λίγες παραπάνω ανάσες, λίγα περισσότερα ζόρια μεγαλωνοντας. Κι αλλού ματιά, σίγουρα αλλού κι όχι...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ακόμα μόνη. Ακόμα στο τίποτα. Ένα μυαλό αναστατωμένο και μια άδεια καρδιά. Εικόνες ξεθωριασμένες στις σκέψεις μου από το κοινό μας παρελθόν. Εικόνες από τη παρουσία σου ξαναζωντανεύουν κι ας ζω με την απουσία σου να με στοιχειώνει. Από κε...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Βαθύ κατηγορώ στον εαυτό μου, που σ' άφησα να μ' αφήσεις.Πέρασαν χρόνια κι όμως δεν έπαψες ποτέ να υπάρχεις στον νου μου, στην ψυχή μου. Κι είναι τόσο εύκολο να κατηγορήσω εσένα, αλλά το ξέρω πως εγώ έφταιγα για όλα.Ήμουν το απόλυτο φο...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Η θερμοκρασία υψηλή. Κορμιά γυμνά, που τα διακατέχει μια μη διαχειρίσιμη έλξη. Μυαλά παραδομένα στο άγγιγμα, στον έρωτα. Χέρια που ταξιδεύουν με πυξίδα την καρδιά, προορισμό το πάθος. Χείλη υγρά, μάτια καρφωμένα που κοιτάζονται όλ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Αγκαλιά. Μια λέξη, χίλια συναισθήματα. Χίλιες ανείπωτες εξομολογήσεις με μια μόνο κίνηση. Με μια μόνο ανάσα. Η αγκαλιά που κουμπώνει, που κάνει δυο σώματα να γίνονται ένα, είναι τελετουργία. Είναι μια μυστική συμφωνία ανάμεσα σε δυο...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Μόνο με ένα τρόπο ξέρω ν' αγαπώ και να αγαπιέμαι κι αυτός είναι ο ελεύθερος. Η αγάπη και η ελευθερία είναι δύο έννοιες που πρέπει να συμβαδίζουν, αν και ο έρωτας πολλές φορές μας κάνει ζηλιάρηδες και κτητικούς. Επειδή αγαπάμε τον άλλο ν...
Continue reading
Γράφουν η Άντζελα Καμπέρου και ο "Κένταυρος Άλφα" Κι όταν βρεθούμε, χίλιες λέξεις σε μια ματιά θα ειπωθούνε. Τα ανείπωτα και ανυπόστατα θα βγάλουν σάρκα και οστά εμπρός μας, θα γιγαντωθούν οι λέξεις και θα ξεχυθούν με βία μέσα από τα μάτια μας που θα πετάνε σ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πώς γίνεται να επιστρεφεις μόνο τις στιγμές που εγώ πονάω;Αφουγκράζεσαι τον πονο μου; Νιώθεις την θλίψη μου, ή απλά ταυτίζονται οι συγκυρίες της ζωής που που τις βαφτίζουμε σημάδι; Άλλες φορές τα ρίχνεις στο κάρμα, κι από αυτό, δεν ξ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Θέλω να γίνω άνεμος, να έρθω χωρίς να με δεις, μόνο να με νιώσεις.Να σε αγγίξω.Να περάσω μέσα απο τα μαλλιά σου, σγουρά, ίσια και να πάρω τη μυρωδιά τους.Ν’ακουμπήσω τα μάγουλά σου και να σου δώσω το πιο γλυκό φιλί, εκείνο το αγνό,της...
Continue reading