Loading posts...
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Πόσα «σ’ αγαπάω» χωράει αλήθεια η σιωπή; Πόσα «μου λείπεις» κρύβονται στη σκιά της; Πόσα «σε θέλω» παλεύουν να ακουστούν; Πόσα «σε χρειάζομαι» αιωρούνται στον αέρα; Σιωπή… Κι εγώ σε ψάχνω εκεί που πάντα συναντιόμαστε. Κλείνω τ...
Continue reading
Γράφει η NO*RL*IZ Σαν παρτίδα paintball ξεκίνησε. Σαν παρτίδα όλα ή τίποτα ανάμεσα σε ιδρωμένα κορμιά πασαλειμμένα με χρώμα που πέθαιναν ξαφνικά και άλλα τόσα που προσπαθούσαν να επιβιώσουν και να γλυτώσουν τις μελανιές. Ζέστη πολλή που δεν πτόησε τα γέλια ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Αυτό το όπλο που λέγεται καρδιά έχει τη δύναμη να σε εξυψώσει στα ουράνια, αλλά μπορεί και να σε βυθίσει στα τάρταρα μονομιάς. Μπορεί να δικαιολογήσει πολλά και να είναι αμείλικτη σε λίγα που θεωρεί σημαντικά. Έχει τη δύναμη να κινήσε...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Ξέρεις γιατί απογοητεύεσαι συνέχεια; Γιατί δεν ακούς. Δεν νιώθεις. Δεν σε ενδιαφέρει αυτός που έχεις απέναντί σου κορίτσι μου. Σε ενδιαφέρει να ανταποκρίνεται στα κουτάκια σου. Κι ότι δεν χωράει στα κουτάκια σου το κόβεις, τ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Θα φεύγω πάντα μόλις νιώσω το πρώτο σκίρτημα. Δεν είμαι εγώ για τέτοια τώρα πια. Για πεταλούδες στο στομάχι, υποσχέσεις και μεγάλα λόγια. Τα είπα, τα έχαψα. Ε, φτάνει! Ως εδώ. Έχω ακόμα ανοιχτές πληγές, δε θέλω κι άλλες. Μέσ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Μη με ρωτάς γιατί ακόμα ελπίζω. Μην απορείς, που αρνούμαι να δεχτώ ότι εμείς οι δύο τελειώσαμε. Δεν είναι πείσμα, ούτε εγωισμός, μάτια μου. Είναι πίστη,κι όπως μου έλεγες κι εσύ, η πίστη είναι επιλογή. Επιλέγω, λοιπόν, να π...
Continue reading
“Είμαι άυπνη, βρώμικη, κουρέλι… Δεν είμαι για πουθενά. Έχω ανάγκη την ανάσα σου στα ρουθούνια μου! Την αγκαλιά σου! Εσένα…” Πόσες φορές δεν θα ήθελες να έχεις στείλει ένα τέτοιο μήνυμα που από την άλλη μεριά να είναι εκείνος που αγαπάς; Και να συνεχίσει...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος - Έρωτα άντεξες ή λύγισες και απόψε; Βρήκες τον δρόμο σου ή έχασες ξανά; Έρωτα γέρασες ή έγινες παιδάκι; Έγινες Μάης ή Δεκέμβρης βροχερός - Άντεξα φίλε μου και λύγισα συνάμα. Είδα αγκαλιές, μα είδα και δάκρυα πικρά. Γέρασα ...
Continue reading
Θα γίνω ήλιος,που ανατέλλει από τη δύση. Ποτάμι, που ξεφεύγει της πορείας του. Θα γίνω καλοκαίρι με βροχή και χειμώνας με ολάνθιστα λουλούδια. Κραυγή στη σιωπή σου και στίχος στα τραγούδια σου. Θα γίνω η σκιά σου σε απόλυτο σκοτάδι. Μέρα, που δεν ξημερώνε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Την γυναίκα που ελεύθερα ήρθε και στάθηκε μπροστά σου και σου είπε πως σου ανήκει, μην την πουλήσεις φτηνά. Όλη της την ζωή, πάλευε μόνο για ένα πράγμα. Γι’αυτή την ελευθερία της. Κάποιοι την είπαν δυναμική, άλλοι ανεξάρτητη κι...
Continue reading