Loading posts...
Γράφει η Φρααγκίσκα Στρούμπου Ίσως να είσαι μαγική. Ίσως να το γνωρίζεις ήδη αυτό. Δεν είμαι σίγουρη γι’αυτό, αλλά ξέρω ότι είσαι επίσης αληθινή. Βρες έναν άντρα που ξέρει ότι έισαι και τα δύο. Ένας άντρας που μπορεί να περιπλανηθεί στο κουβάρι του μυαλού...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Μισώ τα μηνύματα! Δεν θέλω να μου στέλνεις, θέλω να με παίρνεις τηλέφωνο και να ακούω τη φωνή σου να παραλύει τους ακουστικούς μου πόρους. Να εισέρχεται στα εγκεφαλικά μου κύτταρα και να ναρκώνει το μυαλό μου Δεν θέλω να μου στέλνει...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Γιατί ήρθες κι εσύ τώρα; Γιατί; Καλά δεν ήμουν στην ησυχία μου και στην μοναξιά μου; Ξέρεις τι ωραία τα είχαμε βρει ; Είχα ξεγνοιάσει από τις σκέψεις, τις έγνοιες, τους έρωτες. Είχα ξεμπλέξει από προηγούμενες κολάσεις και ένιωθα...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Πάλι εδώ. Μόνη μου και σήμερα. Να χαζεύω τους τοίχους που βάψαμε παρέα, να ακούω τις φωνές και τα τραγούδια σου, να σε βλέπω να αράζεις εκεί στην γωνία του καναπέ και να περιμένεις την αγκαλιά μου. Τα κάναμε όλα τόσο όμορφα, θυ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Εκείνος ο άγνωστος που λέγεται έρωτας. Αυτός που όταν σου χτυπήσει την πόρτα χάνεις την γη κάτω από τα πόδια σου. Καρδιά και μυαλό σε πλήρη αταξία και σκέψεις που τρέχουν δεξιά και αριστερά. Εκείνος ο άγνωστος που δεν σε αφήνει ν...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ποιος είπε πως μπορείς να είσαι ερωτευμένος, να αγαπάς και να επαναπαύεσαι; Τον έρωτα δεν τον ξεχνάς. Δεν τον αφήνεις. Δεν το πετάς σαν τα παλιά μαξιλάρια του καναπέ παραδίπλα σαν πάρεις τα καινούργια. Δεν τον ανεβάζεις στο πα...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μ’ αρέσει να ποντάρω σε σένα. Στο βλέμμα σου, στη θλίψη, που στεγνώνει τα μάτια σου και στα χείλη που ρυτιδιάζουν στο φως. Δεν μπορεί να σταθεί πλάι σου ο χρόνος. Δεν μπορεί να περιμένει στη στάση. Δεν μπορεί να κυλά μηχανικά στη...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικος Φωτογραφικά καρέ περνούν μέσα στις σκέψεις μου. Πρόσωπα και στιγμές, κάποια περνούν αργά, άλλα στιγμιαία πριν εμφανιστούν εξαφανίζονται. Στολές που ντύνουν μόνο τον σκοπό που ψάχνουν να ξεπληρώσουν. Ντυθήκατε φίλοι, ντυθήκατε έ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Διανύοντας επιτυχώς την τέταρτη δεκαετία της ζωής μου κάθομαι πλέον και κάνω έναν απολογισμό. Όχι ζωής, προς Θεού! Για κάτι τέτοιο λογίζω μικρό τον εαυτό μου ακόμη. Έναν απολογισμό και μία καταμέτρηση των στιγμών και των αναμνήσεων...
Continue reading
Γράφει η Blonde Commando Ρωτάς τι θέλω να σου πω και τι σκέφτομαι και εγώ χαμογελάω απλώς που σε βλέπω. Και χαίρομαι τη στιγμή μαζί σου. Ονειρεύομαι κρυφά χιλιάδες τέτοιες μικρές στιγμές που με περιμένεις να εμφανιστώ και σε φιλάω αθώα στο μάγουλο σα να έχω...
Continue reading