Loading posts...
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Και έσκυψα να πιω νερό στα άκροδακτυλα σου. Και δάγκωσα όλα τα καλοκαίρινα φρούτα μέσα από τα χείλη σου. Και ήπια όλους τους χυμούς σου, μέσα από το λακάκι ,που σχηματίζεται στη βαση λαιμού σου.Και πήρα αναπνοή βαθιά μεσα από τα κύττα...
Continue reading
Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου Άλλη μία φορά που κάθομαι και κοιτώ το λευκό χαρτί πάνω στο γραφείο μου. Θέλω να πω τόσα πολλά, μα δε ξέρω από που να αρχίσω…Άλλωστε, δε μπορείς να περιγράψεις με ακρίβεια ό,τι αγαπάς. Συνήθως, απλά κλείνεις τα μάτια…Το μόνο που θέλω...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Έτσι είναι άραγε η αγάπη; Να αγαπάς κάποιον τη μισή σου ζωή και ξαφνικά μια μέρα να ξενερώνεις και να ξε-αγαπάς έτσι απλά; Τη μια μέρα να είσαι έτοιμος να δώσεις και τη ζωή σου για τη γυναίκα που αγαπάς και την άλλη μέρα τι; Που πάει η αγ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Στην αγκαλιά σου το μόνο που ζητάω είναι πιο κοντά, πιο πολύ. Γιατί η δική σου αγκαλιά είναι η γέννησή μου, η ανάσα μου, η πνοή μου. Είναι και κάποιες αγκαλιές που μυρίζουν αγριολούλουδα. Είναι και κάποιες αγκαλιές που λες θέλω να πεθ...
Continue reading
Γράφει η Φύλλις Γκούστη Ακούμε σχέσεις από δω , σχέσεις από εκεί. Σχέσεις που σε μια νύχτα αναρτώνται σε κοινωνικά μέσα για να γιορταστούν ανάλογα. Σχέσεις που βασίζονται σε ένα σωρό πράγματα, όπως ας πούμε ανασφάλειες που μαζί ενώνονται - υποτίθεται για...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Νόμιζα ότι δεν μπορούσα να αγαπήσω μέχρι που σε γνώρισα.Νόμιζα ότι ήξερα τι είναι ο έρωτας, αλλά όταν σε γνώρισα κατάλαβα ότι δεν είχα ιδέα..Νόμιζα ότι κανένας άνδρας δε θα μπορούσε ποτέ να σταματήσει τις φυγές μου, να ανακαλύψει τα σκο...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Βρέθηκες στο διάβα μου, και σε ερωτεύτηκα και πίστεψα σε σένα και προδόθηκα.Συνεχίσαμε ο καθένας τη ζωή του, όμως χωριά, ανασυνταχτήκαμε και προχωρήσαμε σε διαφορετικούς δρόμους. Και έρχεσαι τώρα μετά από τόσο καιρό να μου πεις τι; Και ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Υπάρχουν πρωινά που δεν αντέχεις να βλέπεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη. Υπάρχουν εικοσιτετράωρα που το μόνο που αντέχεις να ακούς είναι τον ήχο της αναπνοής σου αλλά και αυτή πάλι με δυσκολία, που ακόμα και οι πατούσες σου κάνου...
Continue reading
Γράφει ο Μόντε Κρίστο Έφυγες και άφησες πίσω σου μόνο συντρίμμια. Μια καταστροφή που όμοιά της δεν είχα γνωρίσει ξανά. Προσπαθώντας να μαζέψω τα κομμάτια μου και θέλοντας να ξεφορτωθώ όλα όσα σε θυμίζουν, έπιασα τον εαυτό μου να κοντοστέκεται και να αναρωτιέτ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Οι πιο σημαντικοί σου, θα έρθουν αθόρυβα...Θα βρουν τον τρόπο και περπατώντας στις μύτες των ποδιών τους, για μη σε ενοχλήσουν, θα σταθούν από πάνω σου την ώρα που εσύ θα κοιμάσαι και θα χαμογελάσουνε ευτυχισμένοι, μόνο και μόνο π...
Continue reading