Loading posts...
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Τα κεριά είναι στη θέση τους, με τα λευκά τούλια να τα περικυκλώνουν, μοιράζοντας αγάπη και γαλήνη στους καλεσμένους τους. Η μέρα αυτή ξημέρωσε και κείνος περιμένει. Περιμένει να την καμαρώσει να έρχεται. Δεν έχει αγωνία, γιατί ξέ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Ξέρεις, κάποτε ήταν κι εκείνη το κοριτσάκι κάποιου. Η πριγκίπισσά του. Την έντυνε με ροζ τούλια και γλυκά φιλιά. Την σκέπαζε με μαλακές κουβερτούλες και ζεστές αγκαλιές. Την κρατούσε σφιχτά απ' το χέρι και την μάθαινε να εμπιστεύ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Τα κοιτάω που κοιμούνται τόσο ήρεμα και γαλήνια. Τόσο όμορφα! Ο μικρός κοιμάται από την κάτω πλευρά, πάντα αγκαλιά με ένα μαξιλάρι στα πόδια και το άλλο στο κεφαλάκι του. Σχεδόν ποτέ δεν ξυπνάει την νύχτα από "κακό όνειρο" κι όταν ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Αμέτρητες αναλύσεις επί αναλύσεων και έρευνες αμφιβόλου αξιοπιστίας και εγκυρότητας διεξάγονται τα τελευταία χρόνια πάνω στο θέμα της μητρότητας. Γυναίκες, νέες μητέρες, μητέρες που έχουν μεγαλώσει ένα, δύο και τρία και τέσσερα π...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Πάει ένας χρόνος που την κοπάνησες για το δικό σου κήπο, τον γεματο λουλούδια που αγαπάς. Πάει ενας χρόνος που προσπαθώ να αποδεχτώ το οριστικά αμετάκλητο. Είχες βεβαια και νοητά φύγει χρόνια, γιατί δεν άντεξες μάλλον να ζεις...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Δε χωράει αμφιβολία πως ένα από τα δυσκολότερα πράγματα στον κόσμο είναι η ανατροφή των παιδιών. Μαμάδες και μπαμπάδες διαφόρων ηλικιών, από τη στιγμή που κρατούν στα χέρια τους το μωρό τους, έρχονται από τη μία αντιμέτωποι με ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Δεν είναι δύσκολο να είσαι πατέρας. Είναι δύσκολο να είσαι μπαμπάς. Είναι δύσκολο να ξέρεις πως όταν σε κοιτάνε στα μάτια, βασίζονται πάνω σου. Βασίζονται σε εσένα. Υπολογίζουν πως θα είσαι πάντα εκεί, να ακούσεις, να μιλήσεις, να ...
Continue reading
Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Αν σου ζητούσαν να ορίσεις έναν άνθρωπο ως τον ιερότερο στην ζωή σου, σύμβολο και στήριγμα ψυχής, ποιος θα ήταν; «Η μαμά μου», ανταποκρίθηκα. Μαμά, λοιπόν. Γυναίκα άτρωτη κι αλώβητη. Μία απόλυτη ηρωίδα! Υπήρξε κι εκείνη παιδί...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Ήταν η πρώτη φορά που σε κράτησα στα χέρια μου πριν 18 χρόνια! Ένα τόσο μικρό πλάσμα, έφερε την απόλυτη ευτυχία μέσα μου! Δεν ήσουν δικό μου παιδί, όμως ήσουν πιο δικό μου, από όλα τα παιδιά του κόσμου! Ήσουν το παιδί της καρδιάς! Θυμ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είσαι μαμά μου είπαν, μην κλαις. Μην σε δουν τα παιδιά σου κλαμμένη. Τι κι αν μόλις αποχαιρέτισες τους γονείς σου. Δεν έχεις δικαίωμα να τα στεναχωρήσεις. Είσαι μαμά μου είπαν, μην πονάς. Κι αν πονάς, να μην το δείχνεις. Είσαι μαμά ...
Continue reading