Loading posts...
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Γονιός στην εποχή της καραντίνας θα πει να δίνεις για όλο το εικοσιτετράωρο τον καλύτερό σου εαυτό. Από το πρωί που τα παιδιά θα ξυπνήσουν μέχρι τη στιγμή που θα πέσουν και πάλι στα κρεβάτια τους, εμείς οι γονείς οφείλουμε να κατ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Τα παιδιά δε θα θυμούνται τα λόγια μας, μα μόνο πώς τα κάναμε να νιώσουν Φλυαρία. Αυτό κάνουμε οι περισσότεροι νέοι γονείς. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να φλυαρεί, να λέει λόγια, να χάνεται σε νοήματα και να προσπαθεί να εξη...
Continue reading
Γράφει η Χρυστάλλα Σωτηρίου  Δε μιλάω σε σένα παιδί μου. Δε φταις εσύ. Δε φταις που δε σ' έμαθαν να αγαπάς, να σέβεσαι και να απλώνεις το χέρι σου για να σηκώσεις κάποιον, για να δώσεις, για να χαϊδέψεις, ακόμα και για να πάρεις αυτά που σου ανήκουν. Δε φταις...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου  Τα σχολεία σταμάτησαν και, όπως είθισται πάντοτε, η γκρίνια και η παραφιλολογία ξεκίνησε. Ωστόσο, τα παιδιά δεν είναι εκείνα που παραπονιούνται για την τρέχουσα κατάσταση, ούτε για τις νέες συνθήκες, στις οποίες έρχονται να προσ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου  Να ξαπλώσω στον ώμο σου μαμά;Φοβάμαι...Τι φοβάσαι παιδί μου;Φοβάμαι επειδή δεν βλέπω τους φίλους μου Φοβάμαι μην αρρωστήσεις εσύ η ο μπαμπάς, φοβάμαι μην αρρωστήσω εγώ. Όλο ακούω για θανάτους μαμά, πρώτη φορά θέλω να πάω σχολείο να ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Αρφαρά Η μητρότητα δεν είναι διαγωνισμός για το ποιο παιδί έχει τα πιο καθαρά ρούχα, τα πιο καλοχτενισμένα μαλλιά, την καλύτερη ψυχολογία. Μητρότητα είναι ένα ταξίδι στο οποίο η κάθε μαμά πορεύεται διαφορετικά αλλά όλες έχουν τον ίδιο προορισμό...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πατέρας... Όσο εύκολο είναι να γίνεσαι πατέρας, να δημιουργείς ζωή και να την φέρνεις στον κόσμο, τόσο δύσκολο είναι να είσαι μπαμπάς, να πλάθεις αυτές τις ζωές μέρα με τη μέρα, να τις διαμορφώνεις καταθέτοντας τη δική σου ψυχή...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Πότε μεγάλωσες τόσο, ούτε που κατάλαβα. Σε κοιτάζω και χαμογελώ συχνά, πάντα σε χάζευα κρυφά και σε καμάρωνα. Με έχεις ρωτήσει πολλά πράγματα σαν παιδί, που καλοσκεφτόμουν πριν απαντήσω. Σαν τους σοφούς παππούδες που αργούν να απ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Από μικρό παιδί θυμάμαι τη φράση "πρέπει να καταλαβαίνεις". Κι όσες υποσχέσεις κι αν έδωσα κι όσους όρκους κι αν πήρα πως εγώ δε θα απαιτήσω την κατανόηση, μα θα καταβάλλω καθημερινά προσπάθειες για να την καλλιεργήσω στα δικά ...
Continue reading
Γράφει η Μόνια Μακρή Σε σενα, που είσαι ότι πολυτιμότερο έχω στον κόσμο τούτο.. Σε σενα, που η έλευσή σου πραγματοποίησε το μεγαλύτερο όνειρο της ζωής μου.. Σε σενα, που έδωσες νόημα και σκοπό στην χτυπημένη αλύπητα ζωή μου. Σε σενα, που έδειξες την έξοδ...
Continue reading