Loading posts...
Γράφει ο Αστέριος Ντούφας Είναι και αυτά τα πάλι.Πάλι σε συγχώρησα, γιατί είσαι η αδυναμία μου.Πάλι θα σε απαντήσω, γιατί θέλω να με καταλάβεις.Πάλι αύριο θα σε ξυπνήσω, γιατί θέλω να είμαι η πρώτη σου Καλημέρα.Πάλι μαζί σου θα ξαπλώσω, γιατί θέλω να νιώσεις ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Από την ώρα που σε είδα, ήξερα ότι εμείς οι δύο θα γράψουμε ιστορία μαζί. Ίσως ήταν ο τρόπος που με κοίταξες, που είχε μία παιδική αθωότητα ανακατεμένη με κάτι πολύ οικείο. Νόμιζα ότι σε ήξερα από καιρό, ότι κάπου είχαμε συναντηθεί ξανά και...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Σιωπηλές καληνύχτες,σε διπλό κρεβάτι.Αδέσποτες νύχτες,μου κλείνουν το μάτι. Στα σκουπίδια πεταμένες,τσαλακωμένες σελίδες.Γράμματα ματαιωμένα,γεμάτα φρούδες ελπίδες. Η μυρωδιά σου στο σεντόνι,συντροφιά μου κάθε σήμερα.Το φιλί σου με στ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Ένα στίχος από το τραγούδι των Queen, ”who wants to live forever”, ήταν η αφορμή για το σημερινό μου κείμενο . Ο συγκεκριμένος στίχος αναφέρει : «who dares to love forever?»(«ποιος τολμά να αγαπά για πάντα;»). Ένας στίχος που γίνεται ...
Continue reading
Γράφει ο J.S. «Έτσι θα είμαι από εδώ και πέρα;», απόρησα κοιτώντας με στον καθρέφτη. Ξανά. Ήταν μετά από ένα καυτό μπάνιο που χάθηκα λίγο στις σκέψεις μου. Βρήκαν ευκαιρία να ξεπροβάλλουν σαν χαλάρωσα τις άμυνες λιγάκι. Ίσως να μην χαλάρωσα καν τις άμυνες, ίσ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Και για πες μας τώρα, πόσο γαμάτη νιώθεις που του ξέσκισες την ψυχή;Πόσο σπουδαία νιώθεις, που έπαιξες τόσο πρόστυχα μαζί του;Πόσο ήσυχη πέφτεις και κοιμάσαι, που τον τσάκισες, που τον έριξες στο πάτωμα, που τον έκανες ένα ράκος;Π...
Continue reading
Γράφει η Βάσω Θεοδωρίδου Να κάνεις ό,τι σε κάνει ευτυχισμένο. Να μην αφήνεις τους άλλους να σε κριτικάρουν και να σου αφήνουν μέσα σου τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειες που οι ίδιοι έχουν για τον εαυτό τους. Εσύ είσαι διαφορετικός από αυτούς και αυτό δεν είναι ο...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Ξανά σε εκείνο το σταθμό. Ο χρόνος άγνωστος και οι σκέψεις πάλι χαμένες. Χαμένος και ο χρόνος που χαλάσαμε. Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που βρέθηκα σε εκείνο το σταθμό.Να ήταν άνοιξη ή να έριχνε καρέκλες; Δεν έχει σημασία.Τ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη «Πυραμίδα ο άνθρωπος, στη βάση του το κτήνος, στην κορφή ο Θεός! Χρέος μας… η ανηφόρα…» (Καζαντζάκης) Έτσι είμαστε όλοι μας, θηρία, ατελείς, ανθρώπινοι. Θηρίο μέσα μας η απληστία, το ανικανοποίητο. Ποτέ δεν φτάνουν όσα έχουμε, όσα κατακτάμε, ...
Continue reading
Γράφει η Νεφέλη Κάθε φορά που έρχεται το δειλινό και η μέρα ετοιμάζεται να σβήσει και να παρδωθεί στο σκοτάδι της νύχτας σε θυμάμαι. Κάθε δειλινό, κάθε νύχτα. Άλλοτε για λίγες στιγμές κι άλλοτε για πιο πολύ. Έρχεται η θύμηση σου ό,τι κι αν κάνω, όσο κι αν προ...
Continue reading