Loading posts...
Γράφει η Νεφέλη Βυθισμένη στις σκέψεις μου ακούω τον Στέλιο Ρόκκο να τραγουδά και να λέει «Κι έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα» και το το μυαλό μου χάνεται μέσα στους στίχους.. Περνούν από μπροστά μου σαν τρέιλερ από ταινία βιαστικά ,οι δικές μας στιγμές κα...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Καθόμαστε και οι δύο κοιτάζοντας το κενό. Έχουν περάσει κάποια λεπτά από τη στιγμή που είπες να κάνουμε ένα διάλειμμα. Το περίμενα καιρό ότι κάποια στιγμή θα γίνει απλά δεν ήμουν προετοιμασμένη. Χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα σε ρωτάω ε...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Στο τέλος της ζωής του ο κάθε άνθρωπος έχει την τάση να ζητάει συγνώμη. Συγγνώμη από τη γυναίκα του, από τα παιδιά του, από φίλους και γνωστούς. Όλα του τα χρόνια τσακώνεται, κουτσομπολεύει, φέρνει ανθρώπους σε δύσκολη θέση, δεν φέρετα...
Continue reading
Γράφει η Σπυριδούλα Σγούρου Σκέφτομαι πόση δύναμη, κρύβουν μέσα τους οι λέξεις. Πόσα συναισθήματα και πόση αγάπη κουβαλάνε. Όμως αν δεν τις πιστεύεις , αν δεν είναι η αλήθεια σου, να μην τις λες. Να μην τις γράφεις γιατί μπορεί να τσακίσεις, να χαράξεις ρωγμέ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Κι αν το καλοσκεφτείς, η συναισθηματική επικοινωνία δεν διαφέρει και πολύ από τη λεκτική. Όπως ένας ωραίος ατακαδόρικος διάλογος μοιάζει με μια παρτίδα πινκ-πονκ, κάπως έτσι γίνεται και με τα συναισθήματα. Δράση και αντίδραση. Ο νόμος της φύσ...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Πιο επικίνδυνοι από τους τοξικούς ανθρώπους, είναι οι άνθρωποι αράχνες. Οι άνθρωποι που υφαίνουν πολύ προσεχτικά τον ιστό γύρω τους και περιμένουν πότε το θύμα τους θα πιαστεί σ' αυτόν.Και όχι βέβαια ένα οποιοδήποτε τυχαίο θύμα, αλλά ...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Πέρασε πολύς καιρός. Οι πληγές σου έκλεισαν. Τα σημάδια επιφανειακά δε φαίνονται. Δεν αιμορραγείς πια... Όμως είμαι σίγουρη πως εσωτερικά κάτι σε τρώει αθόρυβα και ασταμάτητα. Είναι που η μνήμη δύσκολα ξεχνάει. Είναι που το μυαλό παλ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Μάτωσα μ' αυτό που είδα.Πάγωσα μ' αυτό που ένοιωσα.Κι αυτό που νοιώθω είναι η αβεβαιότητα που μου πουλάς.Και δεν θέλω να την αγοράσω, δεν θέλω να την αισθάνομαι.Δεν θέλω να ξυπνώ και να μην ξέρω τι μου γίνεται.Ή μ' αγαπάς ή όχι, ή με ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Μεγαλώνεις σιγά σιγά. Έχεις τη χαρά και την ευλογία να μεγαλώνεις. Κάποιοι δεν έχουν αυτή την ευκαιρία.Κάθε μέρα σου δίνεται και μια νέα ευκαιρία που λέγεται αύριο. Όσο σου δίνεται αυτή η δυνατότητα μη τη χαραμίζεις με κακές στιγμές, μη τ...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Πόσο περίεργο είναι το μυαλό του ανθρώπου. Σε κάνει να πιστεύεις ότι εκείνο αποφασίσει. Είναι στιγμές που νιώθεις πως δεν αξίζεις, πώς δεν θα τα καταφέρεις. Πως δεν είσαι αρκετά καλός στη δουλειά σου, στους φίλους σου, στην καθημε...
Continue reading