Loading posts...
Γράφει ο Nickolas M.  Τρίτο ποτήρι, τρίτο τσιγάρο...- Κι εμένα ο δικός μου ο ρόλος ποιος είναι;- Δεν υπάρχουν ρόλοι, δεν είμαστε ηθοποιοί. Είμαστε καλά, είμαστε μαζί. Δεν είμαστε καλά; Το συζητάμε πολιτισμένα κι αν δεν λύνεται, κόβεται.- Α, έτσι; Ξέρεις έχουμ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Δεν είσαι καλά. Δεν σου αρέσει η ζωή σου. Δεν είσαι ευχαριστημένος από τη δουλειά σου, από τη σχέση σου και στεναχωριέσαι, ψυχοπλακώνεσαι, δυστυχείς. Αλήθεια, έχει τύχει κάποια στιγμή να νιώσεις πως η πραγματική στεναχώρια και δυστυχία, ήταν ...
Continue reading
Γράφει η Νεφέλη Ήταν απόγευμα, το θυμάμαι πολύ καλά σαν να έγινε πριν από λίγο κι ας έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που αποφάσισες να φύγεις και μάλιστα όχι αντρίκια, αλλά σαν τον κλέφτη. Βλέπεις δεν είχες τα κότσια να με κοιτάς στα μάτια και να με αντι...
Continue reading
 Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Όταν γνωρίζεις έναν άνθρωπο να του συστήνεσαι πάντα με το εκατό τις εκατό σου. Να του δίνεις όλα τα όμορφα σου, να του χαρίζεις όλα τα δώρα σου, να του ξεδιπλώνεις όλες τις πτυχές σου.Να μην σηκώνεις άμυνες, τείχη, οχυρά απέναντι του...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Ξαφνικά άλλαζε η διάθεσή του στην παρέα και δεν ήξερε το γιατί. Ο λόγος δεν ήταν προφανής. Ένιωθε ένα πνίξιμο στο λαιμό και μια δυσφορία ανεξήγητη. Έχανε το οξυγόνο του και συννέφιαζε το πρόσωπό του. Μα γιατί;Πολύ απλά δεν παρατηρούσ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου Και τώρα που μας άφησες να σκορπιζόμαστε από δω κι από κει, πώς νιώθεις; Πώς είναι ο εγωισμός σου; Ικανοποιήθηκε που κοιμόμαστε κι οι δυο σε ξένα μαξιλάρια; Χώρια απ΄ό,τι μας έδινε ζωή. Μακριά απ'ό,τι μας γέμιζε με πάθος.  Πώς νιώθε...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν σε είδα προχθές τυχαία. Καθόσουν απέναντί μου. Ήταν κι εκείνη δίπλα σου, πάντα εκείνη να στοιχειώνει την ψυχή μου. Το πρώτο ποτό το ήπια σαν νερό. Είχα ανάγκη το αλκοόλ να κάψει κάθε τι μέσα μου. Να...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ήμουν μόνη πολύ καιρό πριν σε γνωρίσω. Από επιλογή. Ήθελα να μείνω μόνη μου να βάλω σε μια τάξη τη ζωή μου, τα συναισθήματά μου, τους φόβους μου, όλα. Είχα βαρεθεί, είχα κουραστεί να ζω και να ξαναζώ το ίδιο έργο ξανά και ξανά με ανθρώπου...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Και τώρα που το σκέφτομαι, όταν πληγώνεσαι δεν χρειάζεσαι πανοπλία, αλλά αγάπη.Κι αυτή μπορεί να είναι έμφυτη, αλλά και επίκτητη.Πήρα πολλή αγάπη στην ζωή μου και γι' αυτό και την μοιράζω απλόχερα.Όταν βλέπω αδικία γύρω μου φεύγω.Γιατ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Νόμιζα σου τα είχα πει όλα. Σου είχα πει πόσο μου αρέσει να ξυπνάω τα πρωινά και να αφήνω τον ήλιο να με λούσει, πόσο μ 'αρέσει να ψάχνω στα δέντρα να βρω πουλιά που έκατσαν να ξαποστάσουν και να τα παρακολουθώ για λίγα λεπτά, να δω τη δι...
Continue reading