Loading posts...
Γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα Το ακριβότερο ρούχο στο κορμί μου είσαι. Με έντονα ζωηρά χρώματα και με πολύ απαλή υφή.Σε φοράω μέσα από όλα μου τα συναισθήματα. Χειμώνα, Καλοκαίρι.Σε όλες τις εποχές, μου είσαι απαραίτητος.Μια μέρα ξεχάστηκα και δεν σε φόρεσα. Βλ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Γιατί δε με άφησες να σε αγαπάω όπως θέλω και όπως έχω μάθει να αγαπώ; Δε σου άρεσε να σε νοιάζεται κάποιος;Να σε φροντίζει και να θέλει να σε βλέπει, να σε αγκαλιάζει, να σε φιλάει, να μη σε χορταίνει.Ήθελα να κάνουμε τόσα πολλά πράγματα...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Την ώρα που το καλό παιδί θα σε στείλει στον αγύριστο, επιστροφή δεν θα υπάρχει. Τους αυθεντικούς ανθρώπους δεν τους συναντάς κάθε μέρα. Πολύ σπάνιο να βρεις κάποιον στον δρόμο σου. Γι’αυτό αν τους πληγώσεις, δεν θα ξαναδείς το πρόσω...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Γιατί να είναι τόσο δύσκολη η αγάπη; Γιατί οι άνθρωποι να την φοβόμαστε; Γιατί τρέχουμε μακριά της; Είναι μέρες που πονάει τόσο πολύ η μοναξιά. Οι μέρες που δεν έχεις κάποιον όταν γυρίσεις από την δουλειά. Οι μέρες που δεν είσαι κ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνη τη νύχτα ξύπνησε αναστατωμένη. Δεν θυμόταν να είχε δει κάποιο περίεργο όνειρο, ούτε να είχε αρνητικά συναισθήματα πριν κλείσει τα μάτια της να ξεκουραστεί. Κι όμως, ήταν αναστατωμένη. Την έλουζε κρύος ιδρώτας, κι ένιωθε περίεργα. Ε...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Χρόνια καθισμένη στο ίδιο σημείο, πόση απόσταση έκρυψα στις σκέψεις. Έντυσα με δυσκολία το δυνατό, να μη προλάβει να πληγωθεί κανένας.Ονόμασα με πείσμα τους ικανούς, λίγους · να μη συνηθίσω στο μαζί. Να μην έχεις κάτι να πάρεις από ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Μεγάλη παγίδα οι προσδοκίες, γιατί όταν εμπλέκονται συναισθήματα, θολώνουν τα νερά της αλήθειας και φτάνουμε να περιμένουμε πράγματα, που δεν θα έκανε ο άλλος για μας. Νιώθουμε κι επειδή νιώθουμε, περιμένουμε κι ο άλλος να νιώθει. ...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Λίγο μετά τα γλέντια, όταν οι χοροί κοπάσουν και όταν ο κάθε κατεργάρης γυρίσει τον πάγκο του, την ώρα εκείνη που οι δαίμονες ξυπνούν και αρχίζουν να βγαίνουν στη φόρα.Όταν η ώρα της παρέας, η ώρα του πανηγυριού ρίχνει τίτλους τέλους.Άλ...
Continue reading
Γράφει η Κρυστάλλω Αρχοντίδου Στον εαυτό μου οφείλω τις πιο πολλές συγγνώμες. Που τον άφησα να πιστέψει σε ένα τόσο άσχημο παιχνίδι. Σε ένα παιχνίδι που ο καλός, βρήκε τον κακό και συνέχισε με ένα μεγάλο πόνο. Οι άνθρωποι ποτέ δεν θα αφήσουν κάποιον που αγαπά...
Continue reading
Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη Ένα αρπακτικό ήσουν και εσύ.Ένα αρπακτικό πίσω απο ένα καλοσχηματισμένο προσωπείο. Ένα καμουφλαρισμένο πριγκιπόπουλο με απέραντα άψυχα συναισθηματα και μεγαλείο άδειας καρδιάς. Ένας ηθοποιός για όσκαρ α αντρικού ρόλου υποκρισίας κα...
Continue reading