Loading posts...
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Έμαθα να φεύγω. Από τα λίγα. Απ’όπου ένιωθα να περισσεύω. Από τα μέτρια. Απ’όπου ένιωθα να αναλώνομαι. Έμαθα να αγαπάω. Χωρίς ανταλλάγματα. Χωρίς συμβιβασμούς. Δίχως να με νοιάζει τι και πως. Χωρίς γιατί και πρέπει. Έμαθα να...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Δέκα η ώρα. Το τηλέφωνο ακόμα δεν χτύπησε. Το περιμένω, ελέγχω μήπως το χω στο αθόρυβο και δεν το άκουσα. Η καρδιά μου πάει να σπάσει. Κάθε φορά σαν να είναι πρώτη φορά. Μάλλον το κάνεις επίτηδες για να με κάνεις να νιώθω έτσι. Π...
Continue reading
Γράφει η Θεανώ Διολή. Όπα, όπα κοπελιά! Όταν λες τον ιδανικό άντρα για σένα, τι ακριβώς εννοείς; Τον ψηλό, μελαχρινό με τα γκρίζα μάτια και το θεληματικό πηγούνι των Άρλεκιν; Τον ξανθό σέρφερ με το κορμί φέτες που σκίζει ως άλλος Αίολος θεός τα πέλαγα και του...
Continue reading
Γράφει η Κλειώ Παλτόγλου Όταν συνειδητοποίησα ότι έπρεπε να λιώσω τις σκέψεις μου στο παρκέ, για να καταλάβω αλλά και να παραδεχθώ ό,τι νιώθω, δεν γνώριζα ότι θα ανάγκαζα το σώμα μου να κινηθεί και να χορέψει ανέμελα τις ακόμα υπάρχουσες σκέψεις μου για εσένα...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Ποτέ δε μου άρεσε το ροζ. Το θεωρούσα πάντα τόσο άχρωμο, τόσο λειψό, τόσο βαρετό… Σα να ‘ταν ξεβαμμένο. Πάντα μου άρεσαν τα χρώματα τα έντονα, αυτά που έχουν δυναμισμό, που μαγνητίζουν το βλέμμα. Έτσι είμαι και με την αγάπη. Ποτέ δε...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Συχνά στη ζωή μας συνηθίζουμε να εξιδανικεύουμε πρόσωπα και καταστάσεις θέλοντας κατά αυτό τον τρόπο να ξεφύγουμε από την μονότονη καθημερινότητά  στην οποία πιστεύουμε ότι ζούμε. Γιατί έχουμε την τάση να μην  ικανοποιούμαστε με τίποτα...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Θεοφανίδου Αν υπάρχει μια μόνο λέξη που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο άνθρωπο, τότε αυτή η λέξη είναι συμβιβασμός. Συνώνυμη του συμβιβασμού είναι η υποχώρηση. Τώρα εδώ, πολλοί διαφωνούν κι ακριβώς εκεί αρχίζει το πρόβλημα. Το πρόβλημα, λοιπόν,...
Continue reading
Να μάθεις να φεύγεις από παντού χωρίς να φοβάσαι την ώρα που το κάνεις. Ακόμα κι αν χρειαστεί να φύγεις απ’ τον ίδιο σου τον εαυτό, να το κάνεις, αν κρίνεις πως δε σου κάνει πια καλό. Από τις μεγαλύτερες παγίδες που μπορεί να πέσει μέσα ο άνθρωπος στη ζωή το...
Continue reading
Θα σου πω ένα μυστικό. Αρχίζω να σ’ ερωτεύομαι. Σκεφτόμουν, πώς καταλαβαίνεις άραγε ότι ερωτεύεσαι; Δε μου κάνουν τόση σημασία αυτά που λένε όλοι. Ότι τάχα θες να βλέπεις τον άλλο πιο πολύ, ότι ζεις σε ροζ συννεφάκια κι αδημονείς πότε θα ξαπλώσετε στο κρεβάτι....
Continue reading
Μια φορά κι έναν καιρό. Έτσι ξεκινάνε τα παραμύθια. Καμία φορά και κανέναν καιρό, ή τον κακό τους τον καιρό θα πούμε εμείς, γιατί ακόμα κι αν μας άρεσαν τα παραμύθια όταν ήμασταν μικροί, μόλις συνειδητοποιήσαμε πως δεν υπάρχουν, σπάσαμε τόσο τα μούτρα μας, π...
Continue reading