Loading posts...
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Ένα πενιχρό φως κι έξω σκοτάδι. Έχεις κλείσει την πόρτα, χαζεύεις τις λαίμαργες κηλίδες στο τζάμι του καθιστικού. Η μια κηλίδα κατασπαράζει την άλλη και τρέχει... Τρέχει γρήγορα και σπάει σε κομμάτια. Τικ τακ... Τικ τακ... Ο ήχ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Εκείνο το πρωινό είχα μια διάθεση να βγω να περπατήσω, να αδειάσει το μυαλό από τα δικά μου προβλήματα και να παρατηρήσω τους ανθρώπους γύρω μου! Μου αρέσει να το κάνω αυτό, με ηρεμεί, μου δείχνει ότι δεν είμαι μόνη, ότι όλοι οι ά...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Ξέρεις τι ειναι χημεία; Όχι αυτή των μαθητικών μας χρόνων, η βαρετή. Η άλλη, η ωραία, με τα σώματα που έλκονται! Λοιπόν! Χρόνια τώρα αυτή η λέξη έχει μια έννοια. Όταν δυο αντικείμενα έλκονται, όταν δυο αντικείμενα κουμπώνο...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. - Εσύ.. Σκοτωμένη επιτέλους στην δική σου αγκαλιά.. Μα ζωντανή μέσα σου για πάντα.. Με μάτια γεμάτα ηρωισμό.. Δεν κλαίω.. Μα ούτε πέθανα.. Σωριάστηκα απλά πάνω σου.. Σαν μια βροχή από πληγές.. Σαν ένας αμμόλοφος από λύπη.. ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. “Help me make it through the night”, τραγούδησε ο Elvis. Πόσες και πόσες νύχτες το ένιωσες αυτό; Πόσες φορές ξάπλωσες στο κρεβάτι και ένιωσες την επιθυμία να ξάπλωνε δίπλα σου ένας άνθρωπος και απλά να σε αγκάλιαζε μέχρι να π...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Κι αν… Κι αν όλα αυτά ήταν αληθινά, εγώ κι εσύ επάνω στη χρυσή αμμουδιά. Να μου μιλάς ψιθυριστά .. Να μου γελάς ερωτικά .. Να με κοιτάς όπως εσύ..Εσύ μονάχα ξέρεις. Να παίρνεις  τη γεύση των χειλιών μου στα χείλη σου, όπως εσύ, εσύ...
Continue reading
Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Λένε ότι η οικειότητα δύσκολα χτίζεται και εύκολα γκρεμίζεται. Έτσι ξαφνικά παύει να υπάρχει. Εγώ θα το διαψεύσω. Αν με έναν άνθρωπο δημιουργηθεί κάτι με βάσεις, μια χημεία μια επικοινωνία μια αλληλοκατανόηση, αυτό ότι κα...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Με κοιτάς και ξέρω πως το τέλος έχει έρθει.  Δεν μιλάς, δεν χρειάζεται πολλά να πεις. Παράταση στη ζωή με θάνατο δεν γίνεται να δώσεις μάτια μου και το ξέρεις. Σ’ αφήνω να ξεμακραίνεις. Σου ανοίγω το δρόμο να περάσεις. Τον έ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Πέρασαν χρόνια από τότε που χωρίσαμε. Μάλλον από τότε που σε έδιωξα. Τρία ολόκληρα χρόνια. Δεν ξέρω αν είναι λίγα ή πολλά. Έγιναν τόσα πολλά όλα αυτά τα χρόνια στη ζωή μου κι από όσα μαθαίνω στη δική σου που πρόκειται αλήθεια, για μ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Σε θέλω! Χωρίς γιατί… Απλά σε θέλω. Χωρίς κανόνες, χωρίς όρια, χωρίς πρέπει. Σε θέλω. Χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς αναλύσεις, χωρίς λογική. Έτσι απλά, σε θέλω. Είναι ανάγκη ακατανίκητη, είναι επιθυμία ανεξέλεγκτη. Σε θέλω. ...
Continue reading