Loading posts...
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Ποτέ δε μου άρεσε το ροζ. Το θεωρούσα πάντα τόσο άχρωμο, τόσο λειψό, τόσο βαρετό… Σα να ‘ταν ξεβαμμένο. Πάντα μου άρεσαν τα χρώματα τα έντονα, αυτά που έχουν δυναμισμό, που μαγνητίζουν το βλέμμα. Έτσι είμαι και με την αγάπη. Ποτέ δε...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Συχνά στη ζωή μας συνηθίζουμε να εξιδανικεύουμε πρόσωπα και καταστάσεις θέλοντας κατά αυτό τον τρόπο να ξεφύγουμε από την μονότονη καθημερινότητά  στην οποία πιστεύουμε ότι ζούμε. Γιατί έχουμε την τάση να μην  ικανοποιούμαστε με τίποτα...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Θεοφανίδου Αν υπάρχει μια μόνο λέξη που χαρακτηρίζει τον σύγχρονο άνθρωπο, τότε αυτή η λέξη είναι συμβιβασμός. Συνώνυμη του συμβιβασμού είναι η υποχώρηση. Τώρα εδώ, πολλοί διαφωνούν κι ακριβώς εκεί αρχίζει το πρόβλημα. Το πρόβλημα, λοιπόν,...
Continue reading
Να μάθεις να φεύγεις από παντού χωρίς να φοβάσαι την ώρα που το κάνεις. Ακόμα κι αν χρειαστεί να φύγεις απ’ τον ίδιο σου τον εαυτό, να το κάνεις, αν κρίνεις πως δε σου κάνει πια καλό. Από τις μεγαλύτερες παγίδες που μπορεί να πέσει μέσα ο άνθρωπος στη ζωή το...
Continue reading
Θα σου πω ένα μυστικό. Αρχίζω να σ’ ερωτεύομαι. Σκεφτόμουν, πώς καταλαβαίνεις άραγε ότι ερωτεύεσαι; Δε μου κάνουν τόση σημασία αυτά που λένε όλοι. Ότι τάχα θες να βλέπεις τον άλλο πιο πολύ, ότι ζεις σε ροζ συννεφάκια κι αδημονείς πότε θα ξαπλώσετε στο κρεβάτι....
Continue reading
Μια φορά κι έναν καιρό. Έτσι ξεκινάνε τα παραμύθια. Καμία φορά και κανέναν καιρό, ή τον κακό τους τον καιρό θα πούμε εμείς, γιατί ακόμα κι αν μας άρεσαν τα παραμύθια όταν ήμασταν μικροί, μόλις συνειδητοποιήσαμε πως δεν υπάρχουν, σπάσαμε τόσο τα μούτρα μας, π...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Στη ζωή μου έμαθα ότι κάνω να το κάνω ολοκληρωμένο, για αυτό και όταν αγαπάω, αγαπάω απόλυτα, ολοκληρωτικά. Εσύ πάλι έμαθες απλά να χρησιμοποιείς τους ανθρώπους για να καλύπτεις τα δικά σου, προσωπικά κενά. Ποτέ σου δεν κατάφερες ν...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Ποιο είναι άραγε το συναίσθημα όταν βρίσκουμε τον άνθρωπο μας; Γνωρίζοντας πλέον ίσως να μπορώ να πω ότι οι μεγαλύτεροι έρωτες, αυτοί που δεν υπολόγισαν τίποτα, αυτόκαταστραφηκαν. Μήπως τελικα κουμπώνουμε καλύτερα με τα μέτρια συ...
Continue reading
Γράφει η Ελεονόρα Κοκκίνη. Εθνική οδός, κάπου κοντά στην πιο ερωτική πόλη, οδηγάς βυθισμένος στις σκέψεις σου μέχρι που σου τραβάει την προσοχή μια μαύρη μουτζούρα που υπάρχει στη γέφυρα μπροστά σου. Παρατηρείς καλύτερα και η μουτζούρα αρχίζει και ξεχωρίζει. ...
Continue reading
"Ούτε που σαλεύει το νερό, ούτε μου μιλούν οι γλάροι, άργησες πολύ. Πες μου πως θα' ρθεις, πριν να σβήσουνε οι φάροι." Το ίδιο τραγούδι, η ίδια μελωδία, οι ίδιες ακριβώς λέξεις. Σαν σήμερα, σαν χθες ήταν εκείνο το βράδυ που με σημάδεψε όσο τίποτε άλλο από τ...
Continue reading