Loading posts...
Σήμερα γράφω για σένα.. για σένα που δεν έμαθες να αγαπιέσαι. Για σένα που δε στάθηκες τόσο τυχερός όσο άλλοι άνθρωποι, για πολύ καιρό.. Για σένα που άργησες να γνωρίσεις την αληθινή, την ειλικρινή, την άνευ όρων αγάπη. Ερωτεύτηκες, δόθηκες και παραδό...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Κάποτε μου είπες φοβάμαι. Τι είναι φόβος; Τι φοβάσαι; Δεν σε ρώτησα ποτέ. Πώς μπορείς να φοβάσαι; Γιατί δεν αφήνεσαι; Μην μπερδεύεις το μυαλό σου. Ζήσε το τώρα! Ζήσε τη στιγμή! Είμαι δίπλα σου και είσαι και εσύ. Ο φόβος δεν...
Continue reading
Ανεβάζω ψηλά τους ανθρώπους. Και γρήγορα πέφτουν. Τους ανεβάζω σε βάθρα αστραφτερά, τους θεοποιώ και τους θαυμάζω. Επευφημώ τα χαρίσματα τους και την ικανότητα τους να μου προσφέρουν όσα χρειάζομαι. Νιώθω ότι σε αυτούς βρίσκω τα κομμάτια που μου λείπουν...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Μαμά, κλαίω.. Και δεν είναι σαν τότε που κατάλαβα ότι έσπασα το αγαπημένο σου βάζο. Έσπασε η καρδιά μου, τώρα. Θρύψαλα έγινε και δεν μού‘μαθες ποτέ, πώς είναι να μαζεύω τα κομμάτια της. Δεν μου τό’δειξες, μαμά. Μαμά, με κοροϊδεύουν...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Η εκδίκηση λένε πως είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο. Πόσο κρύο δηλαδή; Συνήθως, όταν έχει σταματήσει να σε νοιάζει το αν θα εκδικηθείς το άλλον, τότε κρίνει το σύμπαν πως εν τέλει ήρθε το πλήρωμα του χρόνου κι επιτέλους η πολυπόθ...
Continue reading
Γράφει η Βάλια Κ. Την ονειρευόσουν αυτή τη μέρα χρόνια τώρα. Έλα μη μου πεις ψέματα. Ακόμη και αν ήσουν από τις γυναίκες που άκουγαν ΓΑΜΟΣ και έβγαζαν σπυράκια όταν τον συνάντησες ένιωσες διαφορετικά. Πίστεψες ότι βρήκες το λιμάνι σου και πλέον θες να δέ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Στέρεψα από λέξεις, κρατώντας ένα μολύβι με ένα χαρτί μπροστά μου σκέφτομαι τι να σου γράψω. Σκίζω σελίδες και το πάτωμα μοιάζει με πεδίο πολέμου από τσαλακωμένες μουτζούρες. Τα κρύβω κάτω από το τραπέζι για να μη νιώθω πόσες φο...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κουγιουμτζόγλου Διάβασα κάτι προχθές και ήρθες στη σκέψη μου απρόσκλητος πάλι, σα να μην πέρασε μια μέρα… Κόλλησα σε μια φράση που έλεγε: «…Νιώσε πρώτα και σου εξηγώ αργότερα…». Θύμωσα τόσο μαζί σου ξανά, σα να μην πέρασε μια μέρα… ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μοναξιά από εκείνη που νιώθεις μέσα σε μία σχέση. Ναι, καλά άκουσες, μη με κοιτάς μ’ αυτό το βλέμμα γεμάτο απορία. Γιατί παραξενεύεσαι; Πιστεύεις ότι μοναξιά και σχέση δεν πάνε μαζί; Κι όμως… Για σκέψου λίγ...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Τρεπεκλή Όταν σε είδα για πρώτη φορά, δεν πίστευα ότι στη συνέχεια θα καθόμουν εδώ, τώρα, να σε σκέφτομαι συνεχώς. Δεν πίστευα ότι θα αποκτούσα τόσο έντονα συναισθήματα για σένα. Αλλά ακόμη κι αν ήξερα, δεν θα άλλαζα τίποτα. Μπορεί ν...
Continue reading