Loading posts...
Γράφει η Κλεψύδρα. Η σκέψη. Σκέτη εγκατάλειψη και η αγάπη, ανθισμένος κύκνος που μαραίνεται Ψυχωσεις που βουλιάζουν ήπιες βροχες Πλήξη και θόρυβος Κάτι αληθινό κάτι μικρό ίσα να χωρά στο χέρι Мη το δούν Κανόνας, σου ζήτησαν. Σάστισες Κρατήθηκες δεν...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Η μοναξιά πληγώνει λένε. Άλλους τους φοβίζει, άλλοι την αποζητάνε κι άλλοι πάλι δεν ξέρουν πώς να την χειριστούνε. Εμένα πάλι δεν με φοβίζει η μοναξιά μου ούτε την αποζητούσα ποτέ μου. Εμένα με πονάει που με άφησες μόνη. Και δεν με ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. Ένα καλοσώρισμα ήταν αρκετό για να αλλάξουν πολλά μέσα μου.. Ο τρόπος σκέψης μου.. Ο τρόπος συμπεριφοράς μου.. Ο τρόπος αγάπης που ποτέ δεν μοιράστηκα.. Μια αυταρχική καλημέρα,μια δύστροπη καληνύχτα.. Και τα νεύρα μου να μην β...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς! Είμαι ερωτευμένη μαζί σου, μ’ ακούς; Σε θέλω όσο δεν θέλησα ποτέ κανέναν άλλον στη μέχρι τώρα ζωή μου. Μ’ ακούς; Όχι, δεν μπορείς να με ακούσεις και φταίω εγώ και μόνο εγώ γι’ αυτό. Γιατί η φωνή μου είναι λεπτή...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Άν ποτέ ξανά ερωτευθείς.. να ερωτευθείς κάποιον που θα θέλει να μάθει από την πρώτη κιόλας μέρα πως τα αγαπημένα σου χρώματα είναι το μωβ κι έπειτα το πετρόλ. Κάποιον που τα καλοκαιρινά απογεύματα θα σου προσφέρει το αγαπημένο σου τσ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Φύγε! Μην ψάξεις δικαιολογίες, μη βασιστείς σε αιτιολογίες, ποιος τις χρειάζεται άλλωστε; Εγώ πάντως όχι. Εσύ πάλι διακρίνεσαι για την περίφημη εσωστρέφεια σου που απομακρύνει τους πάντες και τα πάντα απο διπλα σου χωρίς να σε ν...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Γενικά δεν στεναχωριέμαι για πολύ και για πολλά πράγματα στην ζωή. Ωστόσο υπάρχουν στιγμές που προβληματίζομαι και αναρωτιέμαι το πως πρέπει να αντιδρώ σε μερικές καταστάσεις.  Είναι όμορφο να σε νοιάζεται κάποιος. Το να μην σε νοιάζε...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Βράδυ ήταν ναι, άλλωστε εμείς μόνο βράδια βρισκόμαστε τα πρωινά δεν μας πάνε. Είχαμε την ευκαιρία να πούμε τόσα πολλά εκείνο το βράδυ, να πούμε όσα μέχρι τώρα δεν τολμήσαμε να παραδεχτούμε και παρόλα αυτά αρκεστήκαμε στις ματιές. Μα...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Τα χέρια σου αγγίζουν απαλά το κορμί μου, προσπαθώντας να το εξερευνήσουν αργά και διστακτικά, σαν να φοβούνται κάτι.. Τα χείλη σου προσπαθούν να γλυκάνουν τα δικά μου, σφραγίζοντας τα προτού προλάβουν να ξεστομίσουν εκείνα που φοβάσαι...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Ευτυχώς γύρισες! Ευτυχώς είπα, και τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα! Ήσουν όντως εσύ, άνοιξες την πόρτα και μπήκες! Όπως το είχα ονειρευτεί ακριβώς… Άνοιξες ένα κρασί, έβαλες το αγαπημένο μας τραγούδι και με πήρες αγκαλιά! Δεν μίλη...
Continue reading