Loading posts...
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ξέρεις, είναι μερικά πρωινά, που σε ψάχνω ακόμα. Ανοίγω τα μάτια μου και μπερδεμένος μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, σιγομουρμουρίζω το όνομά σου. Σε ψάχνω την ώρα που φτιάχνω καφέ, και από συνήθεια υπολογίζω και την δική σου κούπα. ...
Continue reading
Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης Κι αν κάτι σε κάνει άντρα στα μάτια της, είναι ο τρόπος που θα δεχτείς την ήττα. Ο τρόπος που θα φύγεις ρε αδερφέ, μπορεί να σου γυρίσει όλη την παρτίδα. Όταν θα φύγεις, ό,τι κι αν έχει συμβεί, να το κάνεις σαν ΚΥΡΙΟΣ. Με αξιοπρέπεια...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη Τι περίμενες, ότι μετά από όλα αυτά θα καθόμουν να συνεχίσω μαζί σου κάτι το οποίο εσύ τελείωσες; Όχι αγόρι μου, δεν σου τα είπαν καλά. Ανέχτηκα το κέρατο, εσένα πάει πολύ. Μαζί σου μόνο χαμένη βγήκα και τώρα κάθομαι να μαζεύω ότι εσύ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Κι όταν η καύλα πέρασε, κι όταν ο έρωτας ξενέρωσε, χάθηκες κι εσύ κι ο χρόνος μου. Κι εσύ και τα όνειρά μας. Λένε πως τα λόγια τα μεγάλα και τα εύκολα, είναι των αντρών. Έλα όμως που δεν είναι μόνο δικό μας προνόμιο. Χάθηκαν ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Ξέρεις πως πήγαινε η σχέση μας; Σαν μια ζυγαριά η οποία όμως ήταν άνιση! Δυσκολεύτηκα η αλήθεια είναι να το δω, βασικά για να λέμε και του στραβού το δίκιο, απλά μου πήρε παραπάνω καιρό να το αποδεχτώ όχι να το δω, το έβλεπα απλά ξέρεις πως ε...
Continue reading
Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου  Κάθε άνθρωπος, όσο λίγο ή όσο και πολύ κι αν μείνει στη ζωή μας, καταλαμβάνει ένα μέρος της, γίνεται κομμάτι της και την αλλάζει είτε λίγο είτε πολύ. Κάθε γνωριμία είναι και μια εμπειρία, ένα μάθημα, είναι ένα μικρό τμήμα του συνό...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Το ακούμε πολύ συχνά στις σχέσεις, ειδικά σε αυτές που τελειώνουν με άδοξο τρόπο και ίσως με παράπονα από την μια μεριά. Η «αδικημένη» πλευρά βγαίνει και λέει ότι πλέον γύρισε σελίδα, δεν θέλει να θυμάται το παρελθόν και πλέον ατενί...
Continue reading
Γράφει η Νεφέλη Ό,τι είχα να σου δώσω, στο πρόσφερα. Απλόχερα, χωρίς τσιγκουνιές. Χωρίς πώς, χωρίς γιατί, δίχως εξηγήσεις. Ήθελα να σου δείξω και να σου χαρίσω κάθετί που ένιωθα για σένα. Δεν σου ζήτησα ποτέ ανταλλάγματα κι ούτε απαίτησα να ισοσταθμίζεται τ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Δεν θυμάμαι την πρώτη φορά που σε συνάντησα. Δεν θυμάμαι καν την στιγμή που σε ερωτεύτηκα. Θυμάμαι όμως την φορά που ήξερα πως σου ανήκω. Πως οι λέξεις έρωτας, πόθος, πάθος, από εκείνη τη στιγμή, σου άνηκαν. Ήταν εκείνο το μεσημέρι ...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμάκη Φεύγω. Δεν πειράζει, δεν χρειάζεται να μ'αποχαιρετήσεις. Ούτε οι συγγνώμες μετράνε τώρα, ούτε τα πολλά λόγια αποχωρισμού. Άκου μόνο μια στιγμή τι έχω να σου πω φεύγοντας. Αγάπη, είναι η καλημέρα το πρωί, κι η καληνύχτα το βράδυ. Αγά...
Continue reading