Loading posts...
Γράφει η Λένα Μπατσκίνη Ήρθες στη ζωή μου ξαφνικά κι έτσι ξαφνικά έφυγες. Άλλωστε το λέει και το τραγούδι του Ρέμου. Το ομώνυμο, ξέρεις, το γνωστό. Μόνο που έρχονται στιγμές που αναρωτιέμαι. Αυτό είχες σκοπό να κάνεις απ' την αρχή; Να έρθεις για λίγο, να με...
Continue reading
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Και τι είναι οι σχέσεις; Ένα ατελείωτο παιχνίδι. Οι άνθρωποι πληγώνουν για να επιβιώσουν και μετά μετράνε πτώματα. Οι θύτες δεν αναλογίζονται ευθύνες και πυροβολούν χωρίς δεύτερη σκέψη. Και πυροβολάνε στην καρδιά. Στην καρδία στην...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Τώρα πια δεν θέλω, ούτε καν να με σκέφτεσαι. Δεν θέλω ούτε σαν σκέψη να βρίσκομαι στο μυαλό σου. Είμαι από αυτές που πιστεύουν στον κεραυνοβολο ερωτα, αλλά και στο κεραυνοβολο ξενέρωμα. Εγώ θυμάσαι. ..πάντα σου έλεγα: "Όποιον βγ...
Continue reading
Γράφει η Jinxie Jinx Θυμάσαι; Μου έλεγες πως θα είμαστε μαζί. Μου έλεγες πως θα μου κρατάς το χέρι για πάντα και δεν θα μ'αφήσεις στιγμή. Μου έλεγες πως δεν είσαι σαν τους άλλους... Θυμάσαι; Είναι σίγουρο ότι θυμάσαι. Ένιωσες, κι ας μην το δείχνεις. Δεν ...
Continue reading
Γράφει η Θέμιδα Κυριακάκη Θα προτιμούσα να με βρίσεις από το να με δεις και απλά να μη μου μιλήσεις. Δεν σου έχω κάνει τόσο κακό. Αυτή η σιωπή σου με πλήγωσε περισσότερο από τη φυγή σου. Τώρα πονάω πραγματικά. Τώρα νιώθω πολύ μόνη. Τώρα είναι σα να ξεριζώθη...
Continue reading
Γράφει η Ντολόρ Ρίζους Και χωρίζουν οι δρόμοι μας και πάμε.. Ο καθένας όπου επέλεξε ή όπου τον άφησε ο άλλος να πάει. Δεν είναι πάντα επιλογή μας, όμως σε διαφορετική περίπτωση, πρέπει να το δεχτούμε. Να το δεχτούμε και να σεβαστούμε την απόφαση αυτή. Όσ...
Continue reading
Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Πριν λίγες μέρες "έπεσα" τυχαία σ΄έναν από αυτούς τους ανθρώπους που ζουν μόνοι, όχι από προσωπική επιλογή, αλλά συγκυριακά. Είναι εύκολο να τους αναγνωρίσεις αυτούς τους ανθρώπους ανάμεσα στο πλήθος, καθώς όλα πάνω τους φωνάζουν...
Continue reading
Γράφει η Μάρω Γκούτσια Αυτό χρειαζόμουν. Μια νύχτα στη βεράντα με τους φίλους… Από αυτά τα απρόοπτα που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν ήταν τυχαίο τελικά που δεν κοιμήθηκες νωρίς, που δε σε έπαιρνε ο ύπνος. Έτσι ξαφνικά, το κουδούνι μου χτύπησε κι οι δυο...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Κι ήρθε η μέρα, που έπαψα να σε φοβάμαι. Σταμάτησα να τρομάζω με τη σιωπή σου. Σχεδόν την συνήθισα. Τώρα, με φοβίζω εγώ. Εγώ, που είμαι ανωχύρωτη σ' αυτή τη μάχη. Εγώ, που αν με φωνάξεις, θα έρθω χωρίς δεύτερη σκέψη. Εγώ, πο...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ένα κενό μήνυμα. Αυτό έμεινε στο τέλος. Ένα "γιατί" κι ένα μήνυμα σου κενό. Χωρίς λέξεις, χωρίς τίποτα. Λευκό, άδειο, για να βάλω εγώ εκεί μου είπες ότι θα με καθησύχαζε. Ότι θα με έκανε να νιώθω καλύτερα. Μόνο που καμία...
Continue reading