Loading posts...
Γράφει ο Τριστάνος  Σου έτυχε ποτέ να ερωτευτείς; Να καίγεσαι μέσα σου και να σκιρτάει η καρδιά σου, τον αγαπημένο σου σαν δεις.Να χαμογελάς σαν χαζό όλη μέρα και να προσπαθείς να κρυφτείς, για να μην σε κοροϊδεύουν οι γύρω σου. Να αγνοείς τη γνώμη του καθενό...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Μάθε να λες όχι.Μάθε να αρνείσαι ότι είναι έξω από εσένα, από τα θέλω, από τις αξίες και τον χαρακτήρα σου.Μάθε να λες όχι, σε οτιδήποτε αλλοιώνει την προσωπικότητα σου, και διαταράσσει την ψυχική σου ηρεμία.Μάθε να λες όχι, σε ότι δε...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου Δες. Περνάει η ζωή μας και τη χάνουμε. Τη χάνουμε μέσα από τα χέρια μας.Τρέχουμε να προλάβουμε κάτι που μοιάζει με ζωή κι όμως χάνουμε.Χάνουμε χρόνο προσπαθώντας να κρατήσουμε στα χέρια μας μικρά ανόητα πραγματάκια, ενώ οι ζωές μας εγκ...
Continue reading
Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου  Ποιος γεννήθηκε αλάθητος;Ποιος δεν μετάνιωσε για συμπεριφορές του;Ποιος δεν στεναχωρήθηκε για λόγια που είπε και δεν εννοούσε;Και μη βιαστείς να πεις "Δε μετανιώνω ποτέ".Αν δεν μετάνιωσες, δεν έμαθες να μετανοείς.Αν παραφέρθηκες και...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Ανθρώπους που γελούν και είναι ευχάριστοι, αυτούς να έχετε για παρέα. Κάνουν καλό στην υγεία! Ανθρώπους που πάντα έχουν να πουν έναν καλό λόγο. Ανθρώπους αισιόδοξους, θετικούς, χαμογελαστούς. Αντίθετα τους μίζερους, αυτούς που γκρινι...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Καρβουνάρη Και αν πιστεύεις πως το να μιλήσεις απότομα ή να υψώσεις τον τόνο της φωνής σου αυτό σε κάνει περισσότερο άντρα τότε είσαι βαθιά νυχτωμένος.Και αν νομίζεις πως μια γυναίκα θα την κρατήσεις παίζοντας το σκληρός είσαι πολύ γελασμενος.Α...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Μην μου πεις αντίο, απλά άνοιξε την πόρτα και φύγε. Ο Νοέμβρης δεν θα μας βρει μαζί. Κι ας σ' αγαπώ κι ας μας αγαπάς.Είναι που μ' έχασα και μεγαλώνει μέσα στο σώμα μου η κραυγή. Είναι που έχασα μέσα μου τον εαυτό μου και πάγωσαν τα χέ...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Τώρα που είμαι στη θέση σου, σε καταλαβαίνω.Τώρα που εγώ είμαι αυτή που δε νιώθει, σε νιώθω. Ήμουν αδικαιολόγητη που ζητούσα από σένα αυτό το κάτι παραπάνω. Ήμουν αδικαιολόγητη που νευρίαζα όταν δε μου έστελνες, όταν ξεχνούσες τι λέγαμε...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Χείλη ερμητικά κλειστά, μάτια που είναι καρφωμένα στο κενό και σιγά σιγά δακρύζουν, μία άδεια καρέκλα απέναντι και η ατμόσφαιρα μυρίζει βρεγμένο έδαφος.Έκλαιγε εκείνη και έκλαιγε και ο ουρανός μαζί της εκείνο το βράδυ. Λίγο πριν είχε...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή  Πατρίδα δεν έχω μέσα μου, σύνορα δεν γνωρίζω. Είχα βρει μονάχα ένα μέρος, να γαληνεύει το μέσα μου, να μπορώ να σταθώ λίγο παραπάνω, έχοντας την αίσθηση ότι κάπου εκεί ανήκω. Είχα μια σιγουριά μέσα μου, ότι βρήκα έναν τόπο να μ...
Continue reading