Loading posts...
Γράφει η Πράξια Αρέστη Το να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας δεν είναι κάτι που συμβαίνει μια φορά και μετά το έχεις για πάντα.Όπως γίνεται για παράδειγμα με το ποδήλατο. Μέχρι να μάθεις ποδήλατο θα πέσεις, θα χτυπήσεις, θα νευριάσεις, θα τα παρατήσεις και κ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Στην αναμονή για να ανοίξει η πύλη του αεροδρομίου και να πετάξω επιτέλους πάνω από τα σύννεφα, έστω και με δανεικά φτερά, οι σκέψεις μου τριγυρίζουν αμέριμνες. Κόσμος πάει κι έρχεται, έχω να δω τόσο πολύ κόσμο πολύ καιρό και κάπως μ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Μαθαίνουμε μέσα από τα λάθη μας. Συνεχώς. Το πρόβλημα είναι πως δεν θέλουμε να κάνουμε λάθη. Και όταν κάνουμε, μας παίρνει από κάτω. Η αλήθεια είναι πως μεγαλώνοντας με έναν τρόπο θέλοντας να είμαστε τέλειοι – όσο το δυνατόν καλύτεροι- όταν δεν...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου "Εγώ θα είχα φύγει απ' την πρώτη στιγμή!", "Εκείνη φταίει που το επέτρεψε να συμβαίνει!", "Εγώ δεν θα το ανεχόμουν"... κι άλλες πόσες "πέτρες" στα χέρια του κάθε "αναμάρτητου", έτοιμες να πέσουν με μανία σε τσαλακωμένα κορμιά και τ...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Προσδοκίες.Άτιμες, ικανές να σε συντρίψουν.Απαλλάξου από αυτές. Οδήγησε το νου σου και τη σκέψη σου να βλέπουν και να ποντάρουν στη ρουλέτα της αγάπης και του έρωτα μόνο στο κόκκινο. Στο κόκκινο των πράξεων. Πράξεις που υποδηλώνουν τρέλ...
Continue reading
Γράφει η Κρυστάλλω Αρχοντίδου Δε γίνεται, να ειμαι μόνο εγώ ο ήρωας αυτής της ιστορίας. Δε γίνεται να ξέχασες τόσο ευκολα και να με αφήνεις με τόσα ερωτηματικά. Δεν ειμαι εγώ που άφησα τις στιγμές μας να φύγουνε τόσο νωρίς. Δεν ειμαι εγώ που σε πρόδωσα. Όχι, ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Άνθρωποι κάθε κοινωνικού επιπέδου, ανεξαρτήτως πνευματικού ή οικονομικού επιπέδου, άνθρωποι που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν υγιείς νοητικά και ψυχικά. Άνθρωποι που τσακίζουν την ψυχολογία, σακατεύουν την αυτοπεποίθηση, σε κάθε σχέση...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Λίγα, λίγα, λίγα.Και τα πολλά πού είναι, πού χάθηκαν; Κι αν έρθουν κάποτε, ίσως δεν τα θέλω. Τώρα που καίγεται η επιθυμία μου, πού είναι;Τώρα που χάνεται το οξυγόνο μου και δεν μπορώ να αναπνεύσω και πνίγομαι, πού είναι; Τα λίγα κανεί...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Είναι στιγμές που πνίγομαι, στιγμές που δεν αντέχω άλλο. Είναι στιγμές που θέλω να σκαρφαλώσω στη στέγη του σπιτιού και να ουρλιάξω! Γιατί απλά σας βαρέθηκα! Με κουράσατε πια! Κουράστηκα! Κουράστηκα απο εκείνους που θέλουν το κακό μου...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Έχω λεφτά! Έχω ακριβώς αυτό που πάντα ήθελες κι εγώ αρνιόμουνα πεισματικά ο ανόητος να το πιστέψω και να το δεχτώ.Έχω λεφτά σου λέω, έχω αυτό που τελικά για σένα πάντοτε είχε την πρώτη σημασία κι αυτό που πάντα έψαχνες.Έχω λεφτά γ...
Continue reading