Loading posts...
Γράφει η Νάγια Γιαννιτσάκη Είμαστε και εμείς, αυτοί οι τρελοί.Οι αθεράπευτα ρομαντικοί που περιμένουμε να ζήσουμε τη μαγεία μιας απρόσμενης μα μοιραίας συνάντησης. Εκείνης της ανεξήγητης στιγμής που δε θα μπορούσε να αποδοθεί πουθενά αλλού. Παρά μόνο στο κάρμ...
Continue reading
Γράφει η Νατάσσα Σπύρου Σ’ αγαπώ, και σε θέλω δικό μου. Σ’ αγαπώ και όλα μοιάζουν μαγικά. Ο έρωτας κορυφαίο συναίσθημα στην ζωή μας. Την ορίζει και την καθορίζει, την ανατρέπει και της δίνει νόημα. Πεθαίνει άραγε ποτέ η αγάπη όταν είναι αληθινή; Γίνεται μίσος...
Continue reading
Γράφει η Κική Γ.  Γέμισε ο κόσμος κομπλεξικούς, αρρωστημένους, εγωιστές και παρτάκηδες. Χάθηκε ο σεβασμός, η αξιοπρέπεια, η ευγένεια και αυτοί που "φορούν παντελόνια", ελάχιστοι πια. Η παντελής έλλειψη παιδείας, ο άθλιος και εγωκεντρικός χαρακτήρας, η ισοπέδω...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Άκου να σου πω, αδερφούλα ,για σένα γράφω ναι, για σένα! Τη ζωή τη περπάτησες με τόλμη , της έδειξες να καταλάβει τι σημαίνει προχωράω! Της έδειξες τα δόντια σου και τη πυγμή σου. Έσφιξες το κορμί σου, την ανάσα σου, όρθωσες το ανάσ...
Continue reading
Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής Ξέρεις, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά, μεταξύ ενός άντρα που ποθεί μια γυναίκα και θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να την κατακτήσει και μεταξύ κάποιου που δηλώνει δεξιά και αριστερά πως απλά θέλει μια γυναίκα. Είμαι σίγουρος ό...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Και ήταν πάντα τόσο διαφορετική.Διαφορετική και απομονωμένη.Η ζωή της ήταν ήσυχες στιγμές μέσα στην ημέρα και μοναχικές βραδιές.Όλοι την έκαναν παρέα γιατί ήταν αληθινή, μα από καλούς φίλους είχε ελάχιστους πια. Δεν εμπιστευόταν ...
Continue reading
Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος Έχει γίνει μόδα τον τελευταίο καιρό, το να ακούμε σαν δικαιολογία χωρισμού, ότι μια σχέση δεν είναι «υγιής» . Μια παραλλαγή αυτού του όρου είναι, το «μη λειτουργική» σχέση. Τι εννοούμε όμως με αυτούς τους όρους; Για να το θέσω καλύτερ...
Continue reading
Γράφει η Μόνια Μακρή Ναι λοιπόν, ξέρεις κάτι; Νομίζω πως μόλις άγγιξα και όχι δειλά δειλά, μα με τα μπούνια, αυτό το μικρό κόκκινο κουμπάκι που γράφει με λευκά και έντονα γράμματα restart! Ήθελα τόσα πολλά χρόνια πριν να το πατήσω, μα σαν να υπήρχε κάποιος άγ...
Continue reading
Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Πάρε μία ανάσα κορίτσι μου..Ή μάλλον πάρε όσες ανάσες χρειαστείς. Οι στιγμές που σου τις έκοψαν ήταν αμέτρητες, ένιωθες να πνίγεσαι από τα δάκρυα που σου πλημμύριζαν τη καρδιά. Δεν ήθελες να πεις λέξη, ούτε καν ψιθυριστή. Προτίμησ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Χατζηβασιλείου  Ήθελα να αφήσεις τα αποτυπώματα σου μέσα μου. Επάνω στο κορμί μου. Κι όμως έφυγες, αφήνοντας μόνο ένα ίχνος ψευδαίσθησης. Αρωματισμένο με ένα απαρατήρητο πέρασμα. Έγραψες, μα όχι στην ματωμένη μου καρδιά.Έγραψες, μέσα στην πο...
Continue reading