Loading posts...
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δεν είδα, δεν άκουσα, δεν μίλησα. Το τρίπτυχο της καταστροφής. Αυτή η μάστιγα πλήττει σχεδόν όλα τα σχολεία (και μη) ανά την υφήλιο. Δεν είδα. Δεν είδα τον συμμαθητή μου ή την συμμαθήτριά μου να πειράζουν κάποιον άλλο. Δεν άκουσ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Εκρεμμοτητες.. Χρόνια έχω κακές σχέσεις με τα ανοιχτά μέτωπα. Προτιμώ τις ξεκάθαρες κουβέντες, καταστάσεις και φυσικά τους ξεκαθαρους ανθρώπους. Δε βρίσκω λόγο να μη τελειώνω καταστάσεις κρατώντας καβατζες και απωθημένα. Τα κατάφερε...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Ήρθαμε στην ζωή για να πετύχουμε κάτι, πάντα στοχεύοντας στο καλύτερο με σκοπό το χαμόγελο και την υπερηφάνεια. Είναι όμορφο να κερδίζεις την ζωή μέρα με την μέρα και να κατακτάς στιγμές κι εμπειρίες. Κάποιοι θα έλεγαν ότι η καθ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Και τώρα σας παρακαλώ λίγο ησυχία! Είναι η σειρά σας θαρρώ να με ακούσετε! Είναι η σειρά μου να μιλήσω και να σας αναφέρω ένα προς ένα όλα όσα θέλω να πω! Αρκετά με τα λογύδρια σας και τις υπερβολές στα λόγια σας! Αρκετά με όσα μου...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού "Πρόσεξε πώς συμπεριφέρεσαι, τι θα πει ο κόσμος;" Αυτή η φράση κυριαρχεί στο μυαλό, αλλά και στα αυτιά πολλών από εμάς. Μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία όπως η ελληνική που δίνει πολύ σημασία και βαρύτητα στη γνώμη του κόσμου αγνοώντας τι...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Θυμός σημαίνει ψυχή. Θυμώνεις άρα είσαι ζωντανός και έχεις συναισθήματα. Δεν υπάρχει θυμός χωρίς πληγή και πληγή χωρίς θυμό. Όλους κάποιος μας πλήγωσε, κάποιος που εμπιστευόμασταν μας πρόδωσε, κάποιος που θυσιάσαμε πράγματα για αυ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κοψίδα Όταν αγαπάς... Μπορείς να μυρίσεις την άνοιξη σε όποια εποχή κι αν βρίσκεσαι Κάνεις όνειρα και ξέρεις οτι θα πραγματοποιηθούν Σου αρέσουν οι ηλιόλουστες μέρες αλλά πιο πολύ οι βροχερές Πάντα έχεις ένα λόγο να χαμογελάς Γίνεσαι μάν...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Θα μπω κατευθείαν στο θέμα, χωρίς τον πρόλογο, που πάντα συνηθίζω. Λοιπόν, το να πίνεις μέτριο τον καφέ σου, το καταλαβαίνω και το σέβομαι - παρ' όλο που εγώ τον πίνω σκέτο εδώ και μια δεκαετία. Θες, βρε αδερφέ, μια μικρή δόσ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Όλα γύρω μου σιγά σιγά αλλάζουν, παίρνουν σχήματα και μορφές μέσα στα νέφη. Ο χρόνος δεσμεύει τη νιότη, την κερδίζει στο τέλος και της χαρίζει πυρόξανθες αναμνήσεις. Αναμνήσεις κόκκινες, θαμπές, από ανθρώπους που πέρασαν σαν αερι...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Κοιτάζω τη φωτογραφία, χαμογελάμε! Για κοίτα πόσο χαρούμενοι, πόσο ευτυχισμένοι δείχνουμε! Για μια στιγμή μου ξεφεύγει και 'μένα ένα χαμόγελο. Συνέρχομαι μετά από ένα λεπτό. Παίρνω πάλι την έκφραση που έχω όταν σκέφτομαι το πώς και το...
Continue reading