Loading posts...
Γράφει η Blonde Commando Έκλεισε μία ακόμη επιχείρηση που ήταν γεμάτη θόρυβο και καφέδες  και μικρές, ανθρώπινες ιστορίες. Ξήλωσαν την ταμπέλα στην είσοδο και κόλλησαν ένα χαρτί «ενοικιάζεται», ένα από τα χιλιάδες που υπάρχουν στην πόλη. Βγήκαν οι άνθρωποι ...
Continue reading
«Αυτό που δεν μας σκοτώνει, μας κάνει δυνατότερους» – Friedrich Nietzsche «Επιτέλους έμαθα ένα μεγάλο μάθημα. Ξέρω πλέον ότι μπορώ να νικηθώ και να προδοθώ. Δεν είμαι τόσο σκληρή και πανούργα όσο νόμιζα. Βλέπω ξεκάθαρα τώρα αυτά που δεν μπορούσα να δω, μόλι...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη «Έχει ο Θεός…» Αγάπη μου, δεν πρέπει να χάνεσαι. Όλα θα γίνουν στον καιρό τους, στον χρόνο τους. Όλα θα έρθουν όπως τα ορίζει Εκείνος. Κανείς δεν χάνεται, μην νοιάζεσαι, κανείς μονάχα προχωράει. Αφήνει το στίγμα του και προχωρά...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Γεννιόμαστε μόνοι και πεθαίνουμε μόνοι. Ε, δεν είναι μαλακία να ζούμε και μόνοι; Γεννάμε ζωή και ξορκίζουμε θάνατο, ξορκίζουμε πόνο, ξορκίζουμε δάκρυα και μοναξιές...ειδικά μοναξιές! Δεν είναι μεγάλη μαλακία να αφήνουμε δολοφόν...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Παιδιά ήμασταν μωρέ και θέλαμε να μεγαλώσουμε. Ανυπομονούσα να γίνω ενήλικη, δεν ήξερα. Δε γνώριζα τι σημαίνει ευθύνη, ήμουν επαναστάτρια του εαυτού μου κυρίως. Θα δινα, τι δε θα δινα να γυρίσω το χρόνο πίσω να ζήσω μια μέρα σ...
Continue reading
Γράφει η Έλενα Καρανικολού Για μια στιγμή τα μάτια της ελευθερώθηκαν έξω από το παράθυρο του μεγάλου της γραφείου.  Έβρεχε και η πόλη έμοιαζε ακόμη πιο λυπημένη, τα νευριασμένα αυτοκίνητα, οι νευρικόι ανθρωποι-ρομποτ και τα χαλασμένα φανάρια. Να περάσεις ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Γεννιόμαστε σε μια οικογένεια και αυτόματα και ασυνείδητα μας δίνονται κάποιοι ρόλοι, με βάση τους οποίους βαδίζουμε μέχρι την ενηλικίωση. Μετά την ενηλικίωση αν καταφέρουμε να συνειδητοποιήσουμε αυτούς τους ρόλους, τότε είμαστε μπροσ...
Continue reading
Γράφει η "Κλεψύδρα" "Τι είναι η ασχήμια;" ρώταγε η άγνοια, την γνώση και εκείνη της έδειξε μια κυρία με ακριβά ρούχα. Είχε φορέσει μια απ αυτές τις γούνες, που σε κάνει να αναρωτιέσαι ποιο άγρια αγέρωχο ζωάκι κατάντησε στη ντουλάπα της και πόσες χρωστικές ...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Υπάρχει πιο κλισέ έκφραση από το ''Υγεία πάνω από όλα''; Έχουμε συνηθίσει να το λέμε. Έχουμε συνηθίσει να το γράφουμε σε ευχές. Το έχουμε νιώσει όμως πραγματικά; Εγώ το ένιωσα και για αυτό και το μοιράζομαι με εσάς. Από πολύ ...
Continue reading
Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου Αν με ρωτούσες τι θα ήθελα θα ήταν μια γωνιά μόνη μου, να κλάψω, να γελάσω, να υστεριασω και ύστερα πάλι από την αρχή. Νιώθω πως το κουράγιο μου με έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό. Παλεύω με θεούς και δαίμονες να σταθώ όρθια σε ...
Continue reading