Loading posts...
Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Κάτι ιδιαίτερο λοιπόν, κάτι ξεχωριστό για τον καθένα, ίσως κάτι στο οποίο θα είμαστε καλύτεροι, που μπορεί να μας ταιριάζει περισσότερο; Ποιος ξέρει; Έρχονται καμιά φορά σκέψεις στο μυαλό, σκέψεις  αντιπαραγωγικές που σε κάνουν ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Ριμική Όχι μόνο για την επιβίωση αλλά και για την απόλαυση και την επικοινωνία! Αυτή είναι η σχέση των Ελλήνων με το φαγητό από την αρχαιότητα ήδη, όταν στα περίφημα συμπόσια οι συνδαιτυμόνες γεύονταν φαγητά εξαιρετικής ποιότητας και ποικ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Δεν ξέρω πολλά για τους ανθρώπους. Έμαθα να διαβάζω, να χάνομαι στις λέξεις, στις ιστορίες, στα παραμύθια με ήρωες της καθημερινής ζωής. Μπορώ ακόμη να διαβάζω με τις ώρες, με τους μήνες, με τα χρόνια. Δε με πειράζει, μου αρέσει. ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Δέδε Αγαπούσα πάντα τον έλεγχο! Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα μια τάση να θέλω να ξέρω όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου. Ήθελα να είμαι πάντα προετοιμασμένη για το πώς θα αντιδράσω σε οτιδήποτε προγραμματισμένο ή απρόοπτο συμβεί....
Continue reading
Από τη Δέσποινα Παλαμάρη Έβαλες το πιο καλό σου χαμόγελο και περιφέρεσαι αυτάρεσκα. Κινείσαι ανάμεσά μας μαλακά, ήσυχα, σχεδόν διακριτικά, φροντίζοντας όμως να κάνεις αισθητή την παρουσία σου… Γνέφεις συγκαταβατικά και συνεχίζεις να χαμογελάς… Μην ανησυχε...
Continue reading
Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος “Μη γκρινιάζεις που δε σου `ρθε η ζαριά τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα. Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά ο χαμένος τα παίρνει όλα.” Όπως καταλάβατε και από την επιλογή των στίχων είνα...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Μουρμούρα, γκρίνια, κατήφεια, άγχος, στεναχώρια είναι τα συναισθήματα αυτά που μας περιβάλλουν καθημερινά. Αυτά που κατακλύζουν τον εσωτερικό μας κόσμο και μας κάνουν να αισθανόμαστε πως τίποτε δεν πάει καλά, πως τίποτε δεν μπορεί να μ...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Πλησίασε το παράθυρο της και τράβηξε την κουρτίνα για να αντικρίσει τη θέα! Είχε καιρό να το κάνει… να κάτσει απλά στο παραθύρι της και να χαζέψει την πόλη, τους ανθρώπους που πηγαινοέρχονταν. Άλλοι σκυφτοί και σοβαροί, άλλοι...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Σκέψου τι προτιμάς, τα παιχνίδια ή τους κανόνες; Πάρε μία απόφαση όσο γρηγορότερα μπορείς! Ο χρόνος φεύγει και δεν ξαναγυρνά! Το περασμένο λεπτό, χάθηκε! Χάθηκε και αυτό το λεπτό που σε πήρε να σκεφτείς το προηγούμενο, το περα...
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Ποζουκίδου. Ξύπνησε απότομα μέσα στον ιδρώτα. Ήταν η δυνατή βροχή που χτυπούσε ανελέητα τα ξύλινα παντζούρια της ή ο εφιάλτης, που την ξύπνησε; Και αν ίσχυε το δεύτερο, τι ακριβώς είδε που την τρόμαξε και χάλασε τον, μέχρι πρότινος, ήρεμ...
Continue reading