Loading posts...
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Να γελάς τις στιγμές που όλοι θα περιμένουν να πέσεις.  Να κλαις όταν το νιώθει η ψυχή σου και να μην ντρέπεσαι για τα δάκριά σου. Να χορεύεις σε έναν ρυθμό που μόνο εσύ ακούς. Να χαλάς χατήρια, όταν σε περιμένουν να βυθιστείς.. κα...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Στεφανίδου. Σκέφτομαι τις αλλαγές. Σκέφτομαι ότι με φοβίζουν ακόμα και όταν τις επιδιώκω. Σκέφτομαι ότι δεν χρειάζεται να κάνω μεγάλες αλλαγές. Χρειάζεται απλώς να κάνω ένα μικρό πρώτο βήμα προς τη μεριά όσων επιθυμώ. Και αμέσως ηρεμώ...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Όλοι στη ζωή μας κάνουμε ή κάναμε κάποια στιγμή όνειρα. Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, έχει κόψει σε μερικούς τα φτερά και συνεπώς και το δικαίωμα να ονειρεύονται, ενώ άλλοι συνεχίζουν να κάνουν όνειρα και πολλές φορές και ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Αράπη. "Αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση" Κορνήλιος Καστοριάδης Αν ο δάσκαλος δεν είναι ερωτευμένος με το αντικείμενο της διδασκαλίας του, πώς να παρασύρει τον νέο άνθρωπο και να τον κάνει να αγαπήσει τη μάθησ...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Φορούσε φούστα σταχτιά, μπλούζα στο χρώμα του πάγου. Σκουλαρίκια- παπαγάλους. Πρόσωπο δίχως μακιγιάζ. Θύμιζε κάτι από καλοκαίρι. Τα μαλλιά της στο χρώμα της άμμου, τα μάτια της στο χρώμα τ’ ουρανού. Θύμιζε κάτι από φθινόπωρο, από...
Continue reading
Γράφει η Αλεξάνδρα Γεωργίου. Υπήρξε ποτέ έρωτας; Πώς θα το καταλάβω; Όλοι, τον καταλαβαίνουν; Και αν δεν υπάρχει όσο πρέπει; Είναι κάτι "βαρύ" αυτό...Ο γάμος... Καταλαβαίνεις πώς πρέπει να υπάρχει...Όχι; Θα σπάσει το κεφάλι μου, δεν αντέχω! Εσύ τι λές;...
Continue reading
Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου. Οι φόβοι και οι φοβίες είναι φαντάσματα που ζουν μέσα μας. Και αν τους το επιτρέψουμε μπορούν να κάνουν κατάληψη και να στοιχειώσουν όλη μας την ύπαρξη. Να γίνουν ο οδηγός στο τιμόνι μας. Να πράττουμε βάσει αυτών. Να προσπαθούμε...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Παλαμάρη. Εμένα, Σήμερα Θυμάμαι και Δακρύζω Θυμάμαι τότε που ζωγράφιζα ήλιους όταν έβρεχε και δεν κρυβόμουν με λίγες σταγόνες βροχής. Χαμογελούσα στο Θεό που μας φρόντιζε και έβγαινα έξω για να φυτέψω γιασεμιά χορεύοντας… Μετά άπλωνα τη κα...
Continue reading
Γράφει η Φλώρα Σπανού. Τη δουλειά δεν τη φοβήθηκα ποτέ. Γιατί πίστευα στον εαυτό μου. Και το σημαντικότερο από όλα είναι να πιστεύεις στις δυνατότητές σου. Μόλις τελείωσα τις σπουδές μου ξεκίνησα να ψάχνω για δουλειά. Ήθελα να είμαι ανεξάρτητη, να νοικιάσω...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Σήμερα ξύπνησα και αποφάσισα πως όλα θα πάνε καλά. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί έτσι είναι. Γιατί πολύ απλά βαρέθηκα να σέρνομαι και να κλαίγομαι. Έχει αρχίσει και με εκνευρίζει το γεγονός ότι έχω γίνει ένα ανδρείκελο, ένα απλό κακ...
Continue reading