Loading posts...
Γράφει η Λάουρα Σαργέντη Κι εκεί που πίνω το καφεδάκι μου στο γνωστό μαγαζάκι της Μαβίλη… - Καλησπέρα! Έρχεσαι συχνά εδώ; Το βλέμμα ξεκολλάει βιαστικά από την οθόνη του κινητού. Κοιτάζω έντρομη μια χαρούμενη φατσούλα. Τι φάση; Κατ’ αρχήν γιατί είσαι χαρούμενο...
Continue reading
Γράφει η Άννα Ζανιδάκη Κι αν μετρηθούμε, θα βγούμε παραπάνω;Πάντα όσες φορές και να μας μετρούσα, πάντα θα περισσεύαμε.Θες ήταν οι φίλοι, θες ήταν ο φίλος, θες ο στρατός, θες οι εκτός οικογενείας υποχρεώσεις;Μα χειρότερη κατάσταση δεν είχα βιώσει, απ το να θε...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Περιμένοντας εσένα. Μια φράση, όλη μου η ζωή. Περιμένοντας πότε θα αποφασίσεις να μας αποδεχτείς. Περιμένοντας πότε θα αποφασίσεις να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου. Να θελήσεις την ελευθερία που σου προσφέρει το μαζί! Περιμένοντας εσένα, κατέλ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Και τώρα τι έγινε, θυμήθηκες ξαφνικά πως υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου και πως πρέπει να σε καταλάβουν; Πως υπάρχουν προβλήματα; Πως όταν όλα πάνε καλά στη ζωή σου κάποιοι αγκομαχούν για να είναι καλά, για να γίνουν καλά, για να ζήσ...
Continue reading
Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Επειδή το θέμα έχει καταντήσει το λιγότερο γελοίο, ήρθε η ώρα να πούμε λίγες αλήθειες για αυτά τα όντα που συγκαταλέγονται στη κατηγορία single. Είμαι σίγουρη πως θα ταυτιστούν πολλές. Ξεκινάμε! Πόσες φορές πήγες για ένα ποτό και ...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Εκείνη η μοναδική φορά που μου μίλησες άσχημα.Οι λέξεις δεν ξεχνιούνται, αποτυπώνονται μέσα στο μυαλό. Άλλες ξεγελούν, άλλες δημιουργούν προσδοκίες, κάποιες σε ιντριγκάρουν. Άλλες λέξεις σε καθησυχάζουν είτε σε αναπτερώνουν! Κουβέντες ε...
Continue reading
Γράφει η Φύλλις Γκούστη Έχει Πανσέληνο απόψε, κι είναι ωραία; Ωραία είναι τα χρόνια που σπαταλήσαμε να περιμένουμε εκείνο το μοναδικό. Εκείνο το ασύγκριτο. Το άπιαστο.Πόσα βράδια πραγματικά αξημέρωτα, πόσα κλάματα, πόσος πόνος βουβός και ανείπωτος να περιμένε...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Αλήθεια τι σου έκανα εαυτέ μου; Πώς σ’άφησα και μάτωσες τόσες φορές; Πώς πνίγηκες στα ποτάμια της θλίψης σου; Κι όσο σκάβεις πονάς κι όσο πονάς άλλο τόσο πεισμώνεις. Πεισμώνεις που έχασες στην διαδρομή τον εαυτό σου. Έχασες το ραντεβο...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου  Και είναι που κάθε φορά που ερχόμαστε πιο κοντά, αυτά τα φτερά της καρδιάς ολοένα και μεγαλώνουν. Μεγαλώνει το φως της ψυχής και μας χαμογελά. Πολλαπλασιάζονται οι ευλογημένες ημέρες.Έρχονται και εκείνες οι αμέτρητες ξένες στιγμέ...
Continue reading
Γράφει ο "Ανώνυμος" Με κοίταξες στα μάτια βουρκωμένη. «Μόνο στη δικιά σου αγκαλιά ηρεμώ», και έσπασαν όλα μέσα μου. Ένιωσα όλο μου το είναι να γκρεμίζεται. Παρέλυσα στη θεά των ματιών σου. Μείναμε δυο άνθρωποι καταδικασμένοι να μην είμαστε μαζί. Διάλεξες άλλη...
Continue reading