Loading posts...
Γράφει ο Τριστάνος Ένα περίεργο παιχνίδι της μοίρας ήταν. Από αυτά που αρέσκεται να κάνει! Από εκείνα τα απλά, που τα συναντάς καθημερινά, όμως δεν περίμενες ποτέ ότι θα συμβούν σε σένα. Δύο τραπέζια πίσω ήμουν. Δεν με είδες, δεν με πρόσεξες...Ασυναίσθητα τα ...
Continue reading
Γιώργος Καραγεώργος Μην πλησιάζεις άλλο, μέχρι εκεί αντέχω, ούτε ένα βήμα μην κάνεις παραπάνω προς το μέρος μου... Μην πλησιάζεις άλλο σου λέω, δεν το αντέχω να με δεις σακατεμένο, ντρέπομαι να δεις έναν άντρα να βουρκώνει σαν παιδί.Μην πλησιάζεις άλλο ρε γαμ...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M.  Τρίτο ποτήρι, τρίτο τσιγάρο...- Κι εμένα ο δικός μου ο ρόλος ποιος είναι;- Δεν υπάρχουν ρόλοι, δεν είμαστε ηθοποιοί. Είμαστε καλά, είμαστε μαζί. Δεν είμαστε καλά; Το συζητάμε πολιτισμένα κι αν δεν λύνεται, κόβεται.- Α, έτσι; Ξέρεις έχουμ...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Κυπραίου  Τι σε έπιασε τώρα ξαφνικά και βγάζεις τα σεντόνια; Θέλεις να πάρεις και αυτά μαζί με τα’ άλλα; Στο είχα πει μα δεν με κατάλαβες, η αγάπη είναι δύσκολο πράγμα, δεν την αντέχουν όλοι. Εγώ έριξα άγκυρα στο δικό σου λιμάνι. Αγάπησα όλα σο...
Continue reading
Γράφει η Νεφέλη Ήταν απόγευμα, το θυμάμαι πολύ καλά σαν να έγινε πριν από λίγο κι ας έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που αποφάσισες να φύγεις και μάλιστα όχι αντρίκια, αλλά σαν τον κλέφτη. Βλέπεις δεν είχες τα κότσια να με κοιτάς στα μάτια και να με αντι...
Continue reading
 Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Όταν γνωρίζεις έναν άνθρωπο να του συστήνεσαι πάντα με το εκατό τις εκατό σου. Να του δίνεις όλα τα όμορφα σου, να του χαρίζεις όλα τα δώρα σου, να του ξεδιπλώνεις όλες τις πτυχές σου.Να μην σηκώνεις άμυνες, τείχη, οχυρά απέναντι του...
Continue reading
Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη Ξαφνικά άλλαζε η διάθεσή του στην παρέα και δεν ήξερε το γιατί. Ο λόγος δεν ήταν προφανής. Ένιωθε ένα πνίξιμο στο λαιμό και μια δυσφορία ανεξήγητη. Έχανε το οξυγόνο του και συννέφιαζε το πρόσωπό του. Μα γιατί;Πολύ απλά δεν παρατηρούσ...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου Και τώρα που μας άφησες να σκορπιζόμαστε από δω κι από κει, πώς νιώθεις; Πώς είναι ο εγωισμός σου; Ικανοποιήθηκε που κοιμόμαστε κι οι δυο σε ξένα μαξιλάρια; Χώρια απ΄ό,τι μας έδινε ζωή. Μακριά απ'ό,τι μας γέμιζε με πάθος.  Πώς νιώθε...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν σε είδα προχθές τυχαία. Καθόσουν απέναντί μου. Ήταν κι εκείνη δίπλα σου, πάντα εκείνη να στοιχειώνει την ψυχή μου. Το πρώτο ποτό το ήπια σαν νερό. Είχα ανάγκη το αλκοόλ να κάψει κάθε τι μέσα μου. Να...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Ήμουν μόνη πολύ καιρό πριν σε γνωρίσω. Από επιλογή. Ήθελα να μείνω μόνη μου να βάλω σε μια τάξη τη ζωή μου, τα συναισθήματά μου, τους φόβους μου, όλα. Είχα βαρεθεί, είχα κουραστεί να ζω και να ξαναζώ το ίδιο έργο ξανά και ξανά με ανθρώπου...
Continue reading