Loading posts...
Γράφει η Δώρα Βλαχοπούλου Και κάπως έτσι τελείωσε, πριν καλά καλά ξεκινήσει.Με ένα μήνυμα. Με ένα «θα τα πούμε, να περνάς καλά».Αλλά τι να πούμε. Τι να πω με έναν άνθρωπο που με κοστολογεί όσο ένα μήνυμα.Τίποτα δεν έχω να πω με ανθρώπους δειλούς και ευθυνόφοβ...
Continue reading
Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Με ρώτησες γιατί έφυγα, γιατί ξαφνικά κι άνευ αιτίας εξαφανίστηκα... Αλήθεια αναρωτιέσαι; Θες άραγε να μάθεις πραγματικά ή θα σου ήταν καλύτερα να μείνεις με την απορία ή μάλλον με τη δική σου όποια εξήγηση στο τελεσίδικο και φ...
Continue reading
Γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα Το ακριβότερο ρούχο στο κορμί μου είσαι. Με έντονα ζωηρά χρώματα και με πολύ απαλή υφή.Σε φοράω μέσα από όλα μου τα συναισθήματα. Χειμώνα, Καλοκαίρι.Σε όλες τις εποχές, μου είσαι απαραίτητος.Μια μέρα ξεχάστηκα και δεν σε φόρεσα. Βλ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Γιατί δε με άφησες να σε αγαπάω όπως θέλω και όπως έχω μάθει να αγαπώ; Δε σου άρεσε να σε νοιάζεται κάποιος;Να σε φροντίζει και να θέλει να σε βλέπει, να σε αγκαλιάζει, να σε φιλάει, να μη σε χορταίνει.Ήθελα να κάνουμε τόσα πολλά πράγματα...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου Γιατί να είναι τόσο δύσκολη η αγάπη; Γιατί οι άνθρωποι να την φοβόμαστε; Γιατί τρέχουμε μακριά της; Είναι μέρες που πονάει τόσο πολύ η μοναξιά. Οι μέρες που δεν έχεις κάποιον όταν γυρίσεις από την δουλειά. Οι μέρες που δεν είσαι κ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Εκείνη τη νύχτα ξύπνησε αναστατωμένη. Δεν θυμόταν να είχε δει κάποιο περίεργο όνειρο, ούτε να είχε αρνητικά συναισθήματα πριν κλείσει τα μάτια της να ξεκουραστεί. Κι όμως, ήταν αναστατωμένη. Την έλουζε κρύος ιδρώτας, κι ένιωθε περίεργα. Ε...
Continue reading
Γράφει η Jinxie Jinx Κάθισα να σου γράψω, εδώ στο γνωστό ραντεβού μας. Μα δεν μπορώ. Οι λέξεις πλέον δεν βγαίνουν. Επιλεγώ να σε αφήσω να πετάξεις μακριά. Δεν έχει νόημα να σε κρατώ στο μυαλό μου. Πόνεσα, έκλαψα, πλήγωσα ανθρώπους εξαιτίας του πόνου, που μου ...
Continue reading
Γράφει η Αναστασία Κοζίμπα Χρόνια καθισμένη στο ίδιο σημείο, πόση απόσταση έκρυψα στις σκέψεις. Έντυσα με δυσκολία το δυνατό, να μη προλάβει να πληγωθεί κανένας.Ονόμασα με πείσμα τους ικανούς, λίγους · να μη συνηθίσω στο μαζί. Να μην έχεις κάτι να πάρεις από ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου Μεγάλη παγίδα οι προσδοκίες, γιατί όταν εμπλέκονται συναισθήματα, θολώνουν τα νερά της αλήθειας και φτάνουμε να περιμένουμε πράγματα, που δεν θα έκανε ο άλλος για μας. Νιώθουμε κι επειδή νιώθουμε, περιμένουμε κι ο άλλος να νιώθει. ...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Λίγο μετά τα γλέντια, όταν οι χοροί κοπάσουν και όταν ο κάθε κατεργάρης γυρίσει τον πάγκο του, την ώρα εκείνη που οι δαίμονες ξυπνούν και αρχίζουν να βγαίνουν στη φόρα.Όταν η ώρα της παρέας, η ώρα του πανηγυριού ρίχνει τίτλους τέλους.Άλ...
Continue reading