Loading posts...
Γράφει η Κρυστάλλω Αρχοντίδου Στον εαυτό μου οφείλω τις πιο πολλές συγγνώμες. Που τον άφησα να πιστέψει σε ένα τόσο άσχημο παιχνίδι. Σε ένα παιχνίδι που ο καλός, βρήκε τον κακό και συνέχισε με ένα μεγάλο πόνο. Οι άνθρωποι ποτέ δεν θα αφήσουν κάποιον που αγαπά...
Continue reading
Γράφει η Άρτεμις Βαμβουνάκη Ένα αρπακτικό ήσουν και εσύ.Ένα αρπακτικό πίσω απο ένα καλοσχηματισμένο προσωπείο. Ένα καμουφλαρισμένο πριγκιπόπουλο με απέραντα άψυχα συναισθηματα και μεγαλείο άδειας καρδιάς. Ένας ηθοποιός για όσκαρ α αντρικού ρόλου υποκρισίας κα...
Continue reading
Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου Πραγματικά σε αγαπώ ως άνθρωπο. Αγαπώ την ψυχή σου, την καρδιά σου, το χαμόγελό σου, τα μάτια σου, τον τρόπο που γελάς! Μου την δίνει όπως θυμώνεις, μα και αυτό με κάνει και χαμογελώ!Τίποτα δεν παίρνω στα σοβαρά, η ζωή είναι ένα π...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Τι είναι αυτό που μας κάνει να φοβόμαστε; Μα η απώλεια της αγάπης φυσικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι αν δεν αγαπιούνται φοβούνται. Και δεν μιλάω μόνο για την ερωτική αγάπη, εκείνη που χύνεται στο αίμα σου σαν ναρκωτικό.Μιλάω και για την...
Continue reading
Γράφει η Κατερίνα Μίσσια Πόσα λόγια έχουν γραφτεί για ένα βλέμμα;Κι άλλα πόσα θα γραφτούν;Ποτέ δεν θα φτάσουν οι λέξεις. Ίσως γιατί δεν υπάρχουν λέξεις...Ίσως γι’αυτό να υπάρχουν τα βλέμματα.Όπως εκείνο το δικό σου, που όταν συναντάει το δικό μου μιλάει.Όπως ...
Continue reading
Γράφει ο Nickolas M.  Κοινή ζωή. ΚΟΙΝΗ ΖΩΗ!Κάτσε να το ξαναπώ μια φορά ακόμα μήπως και το συνειδητοποιήσω. Κοινή ζωή!Κι όμως συμβαίνει. Σήμερα. Τώρα. Κι όμως ακόμα νομίζω ότι δεν το έχω πλήρως «χωνέψει». Βλέπεις, αυτό το «κοινή» δεν υπήρχε μέχρι τώρα. Δεν υπή...
Continue reading
Γράφει ο Αστέριος Ντούφας Άκου να σου πω, όταν πιάνω στα χέρια μου εκείνο το βιβλίο που έγραψα με πιάνει μία τρεμούλα μέσα μου, δεν μπορώ να καταπιώ και τα μάτια μου δακρύζουν και μία βαθιά ανάσα από το μέσα μου βγαίνει.Βγαίνει με την ελπίδα να ηρεμήσω και να...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Το χειρότερο απ’ όλα ήταν, ότι όταν μου έλεγες ψέματα, με κοιτούσες στα μάτια. Μου έλεγες ότι κάνω λάθος και φτιάχνω φανταστικά σενάρια στο μυαλό μου. Η φωνή σου ήταν σταθερή και σίγουρη και ήθελα τόσο να την πιστέψω - και την πίστευα. Την ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Χίτζιος Σε νύχτες σιωπής αν χάνεσαι,κι από το σκοτάδι πλανάσαι,ψάξε το απλωμένο χέρι μου, να πιάνεσαι.Οδηγός εγώ. Εμένα να θυμάσαι. Τις δυσκολίες που μοιάζουν θεριά,μη τις φοβάσαι.Λιωμένα σε λίγο θα ‘ναι κεριά.Φλόγα εγώ. Εμένα να θυμάσαι. Μην...
Continue reading
Γράφει ο Γιάννης Βογιακέλης Αυτές τις μέρες, είναι πολύ έντονα ο χρόνος στο μυαλό μου. Η έννοιά του, η ουσία του, το αποτέλεσμά του στις ζωές μας. Όχι το δικό του αποτέλεσμα βασικά -αυτός απλά περνά-, το τι κάνουμε εμείς κατά το πέρας του και πόσο τον αφήνουμ...
Continue reading