Loading posts...
Γράφει η Μαρίνα Κρητικού "Όχι", μια λέξη μονοσύλλαβη, απλή, με τρία γράμματα και όμως τόσο πολύ παρεξηγημένη. Σε κάποιους ανθρώπους υπάρχει συνέχεια στο λεξιλόγιο τους, καθώς είναι μόνιμα αρνητικοί σε όλα τους, σε κάποιους άλλους δεν υπάρχει καθόλου, μιας και...
Continue reading
Γράφει η NO*RL*IZ Μου είναι τόσο δύσκολο να εξηγήσω κάποιες φορές πώς γίνεται το μυαλό μου να'ναι γεμάτο σκέψεις και παρόλα αυτά να μην μπορώ να τις αραδιάσω απέναντί μου. Δεν με νοιάζει να τις βάλω σε σειρά, μόνο να τις απλώσω μπρος μου, να με διαβάσω ξανά...
Continue reading
Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Στη ζωή ερχόμαστε και φεύγουμε μόνοι. Κανείς και τίποτα δεν είναι δεδομένο. Μπορεί να αργούμε λίγο να το συνειδητοποιήσουμε, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. Λένε ότι ό,τι δίνεις παίρνεις, ίσως έχουν δίκιο, ίσως πάλι κι όχι. Ποιος ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Τελικά τι μας κρατά σε έναν άνθρωπο; Σίγουρα η στάση ζωής και η συμπεριφορά του. Σε μια εποχή που όλα αποκτώνται με περισσή ευκολία, ποιος θα ήταν αυτός που θα επέλεγε να προσπαθήσει και να δυσκολευτει; Αλλαγές είναι το μότο τις επ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Αρχικά, θα σας μιλήσω για μένα και το ζιζάνιο της κατωτερότητας που είχε κολλήσει πάνω μου χρόνια τώρα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν ένα παιδί γεμάτο κόμπλεξ. Χαμηλή αυτοπεποίθηση, κατεβασμένοι ώμοι, σκυφτό κεφάλι και ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δεν ξέρω αν θέλω πιο πολύ να φωνάξω ή να κλάψω. Νιώθω το μυαλό μου έτοιμο να εκραγεί και δεν ξέρω τον λόγο. Τρέχουν όλα γύρω μου και εγώ κινούμαι σε αργή κίνηση. Και δεν προλαβαίνω. Δεν προλαβαίνω τις αλλαγές γύρω μου. Δεν προλ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Πάλι δεν σου είπα. Πάλι δε μου είπες. Κι αν με ρωτούσες τι μου 'χει λείψει πιο πολύ από σένα, είναι αυτό που ούτε απόψε θα μου πεις. Αυτό που ούτε απόψε θα σου πω, είναι η καληνύχτα μας. Είναι εκείνα τα τελευταία δευτερόλεπτα...
Continue reading
Γράφει η Έφη Νερούτσου Σε λίγες ημέρες ξεκινούν τα σχολεία. Δεν θα πω πως ήταν ''ανέμελα'', θα πω πως ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου. Έχω να θυμάμαι μόνο γέλιο, μόνο χαμόγελο, μόνο πλάκες. Κανένα bullying, καμία φασαρία, κανένα παιδί να κλαίει και...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Πόσο περίεργο πως οι άνθρωποι βρίσκονται και χάνονται ή χάνονται και βρίσκονται. Ποιο να είναι αυτό που τους ενώνει; Κάρμα λένε. Μυστήριο πράγμα αυτό το κάρμα βρε παιδια. Περίεργο πράγμα να γνωρίζεις ανθρώπους και μετά να του...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Ή εσένα ή καμία. Κατάλαβες; Ναι, εγώ. Εγώ που με κατηγόρησες τόσες φορές για την ανωριμότητά μου. Εγώ που μου είπες τόσες φορές πως δεν είμαι για σχέση. Εγώ που μου είπες τόσες και τόσες φορές πως δεν αξίζω την αγάπη σου. ...
Continue reading