Loading posts...
Γράφει η Blonde Commando Πέρασαν δύο χρόνια από την τελευταία φορά που σε είδα. Μου είχες χτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού για να φέρεις κάτι δήθεν, ψάχνοντας εμφανώς μία δικαιολογία για να εξηγήσεις τα αδικαιολόγητα. Σου άνοιξα δειλά την πόρτα. Τα γόνατά σ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Το χαμόγελο που θαυμάζεις στη γυναίκα απέναντί σου, μπορεί να φωτίζει το πρόσωπό της, όμως της το δημιούργησε ένας άντρας. Ένας άντρας που την αγάπησε χωρίς όρους κι όρια. Ένας άντρας που την θέλησε χωρίς "αλλά" και "μήπως". Ένας άν...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Λέμε πως όσο περνούν τα χρόνια οι σχέσεις αλλάζουν. Γίνονται πιο δύσκολες, πιο απαιτητικές. Γίνονται πιο περίεργες. Πιο ανάλαφρες. Δεν είναι όμως οι σχέσεις που αλλάζουν τελικά, αλλά οι άνθρωποι που τις δημιουργούν. Ναι ναι! Οι άν...
Continue reading
Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Άσχημο συναίσθημα να είσαι ερωτευμένη με κάποιον κι αυτός να θέλει κάποια άλλη. Να θέλεις να του δώσεις τα πάντα, ότι έχεις μες στην καρδιά σου κι αυτός να στα επιστρέφει πίσω. Έχει κανένα νόημα να προσπαθείς να τον κάνεις να ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Λίγα καί καλά μας έλεγαν όταν ήμασταν μικροί. Στις ερωτικές σχέσεις όμως σίγουρα το ρητό αυτό εφαρμογή δεν βρίσκει. Μη βιάζεσαι να ανταπάντησεις βιαστικά, ότι αυτό που μετράει είναι η ποιότητα και όχι η ποσότητα. Σκέψου το λίγο καλ...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Δυστυχώς αυτή η πρόταση αποτελεί μια μεγάλη αλήθεια για όλους. Και φυσικά ισχύει και το αντίστροφο, δηλαδή και μας δεν μας ξέρει κανείς μέχρι να τσακωθεί μαζί μας. Πολλές φορές ούτε εμείς οι ίδιοι γνωρίζουμε τι κρύβουμε μέσα μας μ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δώδεκα σφηνάκια τεκίλα κίτρινη και κάτι ποτά ακόμη. Και το μυαλό παίρνει ανάποδες στροφές. Το κινητό ανά χείρας και σκέφτομαι σε ποιον θα στείλω μήνυμα απόψε να του πω πράγματα που νηφάλια ποτέ μου δεν κατάφερα να ξεστομίσω. Δεκα...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ίσως να μη θυμάσαι τίποτα από μένα. Ίσως να 'χεις ξεχάσει τον τρόπο που γελάω και τον ήχο της φωνής μου. Ίσως να' χεις ξεχάσει ότι πίνω σκέτο τον καφέ μου, ότι μισώ το πορτοκαλί χρώμα κι ότι το αγαπημένο μου γλυκό είναι το προ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνη Πεθαίνω για να σε δω και πάλι έστω για μια μέρα, κάτω από το φως του φεγγαριού και να σε πάρω μια αγκαλιά! Να θυμηθώ και πάλι το φιλί σου, το γαλλικό άρωμα σου, που στη μυρωδιά του άνθιζε κάθε πληγωμένο λουλούδι που υπήρχε σε απόσταση ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου "Πέρασαν τόσοι μήνες κι εσύ ακόμα πιστεύεις πως θα γυρίσει; Τελείωσε, πάρ'το απόφαση!". Κάπως έτσι μοιάζουν οι συμβουλές όσων με νοιάζονται, αλλά ποτέ δε με είδαν να χαμογελάω, όπως χαμογελούσα σε σένα. Πότε με οίκτο και πότε...
Continue reading