Loading posts...
Μπαμπά μου τα κατάφερα νομίζεις; Ακόμα προσπαθώ να σε κάνω υπερήφανο. Να λες για εμένα όπως τότε που έβγαλα το πρώτο μου δόντι, που έκανα το πρώτο μου βήμα. Που... μα δεν πρόλαβες πολλά. Γι’ αυτό προσπαθώ για να με βλέπεις. Σίγουρα με βλέπεις, ε; Συγνώμη ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Μ'αρέσουν τα απλά πράγματα. Ξέρεις, τα όμορφα τοπία, το κύμα που σκάει, τα λουλούδια που φυτρώνουν εδώ κι εκεί, ο ήλιος που ανατέλλει κάθε πρωί. Μ'αρέσουν τα ρομαντικά στιχάκια που σου δίνουν θάρρος να συνεχίσεις, κι όλα τα χαμόγελα π...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Το ταξίδι αξίζει πάντα για την στιγμή που γυρνάς. Για την μαγική στιγμή που ξέρεις ακριβώς ποιος σου έλλειψε, με ποιον "ταξίδεψες" ακόμα κι αν ήσουν μόνη. Είναι η στιγμή που όλα είναι καθαρά μπροστά σου. Τα έχεις πει όλα όσα κρ...
Continue reading
Γράφει Χριστίνα Αυγερινίδου Σε βλέπω από καιρό. Σε γνωρίζω. Χαιρέκακη και αποστειρωμένη. Ναρκισσιστική και δύσθυμη δεν έπαψες στιγμή να με στοχοποιείς, να με ακολουθείς σαν σκιά με την ψευδαίσθηση ότι δεν αντιλαμβάνομαι. Θεωρητική, σπουδαιοφανής και ανέγγ...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Μία πόρτα που τρίζει κι ανοίγει αργά. Ένα μονοπάτι σκοτεινό και υπόγειο χαράζεται μπροστά της. Ξυπόλητα βήματα ακολουθούν αργόσυρτα την κάθοδο. Σανίδια που τρίζουν σε μια σκάλα ξύλινη, παλιά, σάπια. Ένας ήχος ενοχλητικός που ταράζει ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Χαράζει… Άλλο ένα ξημέρωμα που με βρίσκει στην αγκαλιά σου. Με κρατάς σφιχτά και το κορμί μου είναι κολλημένο πάνω στο δικό σου. Το δέρμα μου μυρίζει το δικό σου άρωμα και είμαι ολόκληρη γεμάτη από σένα. Κρύβω το πρόσωπό μου στο...
Continue reading
Γράφει η Μαρίνα Κρητικου Όταν ακούμε τη λέξη "μάσκα", η σκέψη μας τρέχει στο θέατρο, όπου φορούν μάσκα οι ηθοποιοί ή στις απόκριες στους μασκαράδες, οι οποίοι βρίσκουν ευκαιρία εκείνες τις μέρες να μεταμορφώνονται σε ό,τι θέλουν. Στην καθημερινότητα μας όμω...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Αν δεν ήταν άνθρωπος, θα ήταν ημέρα και θα ήταν η Κυριακή κι όχι γιατί είναι αργία και θεωρείται ημέρα ξεκούρασης, αλλά γιατί φέρνει τη Δευτέρα. Φέρνει το "νεο" μετά, κι αυτό το "μετά", σέρνει μαζί του όλη την λύπη, όλων των "π...
Continue reading
Γράφει η Βέφα Εσύ γυναίκα, λύκαινα μοναχική, που μόνη αποφάσισες να πορεύεσαι, τι γεύση έχουν τα δάκρυά σου άραγε; Το ουρλιαχτό σου θα θελα να ερμηνεύσω για να δω σε ποιο περίερφο είδος μουσικής ανήκει. Τώρα που στην άλλη όχθη έφτασες κατάκοπη, αναρωτιέμα...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Αν υπάρχουν πράγματα που όλοι μετανιώνουμε, θα έλεγα κάνοντας ένα σύντομο rewind, ότι μετανιώνω μόνο για τις φορές που έμεινα και επέμεινα περισσότερο από όσο θα πρέπε. Καλή η επιμονή δεν λέω,  από αυτή διαθέτω μπόλικη. Πλέον όμως έ...
Continue reading