Loading posts...
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Όταν τίποτα δεν πάει καλά, όταν η ζωή αποφασίζει να μου δείξει την σκληρή της πλευρά, όταν οι φοβίες μου δεν μαζεύονται με τίποτα και οι μαύρες σκέψεις με κατακλύζουν ξέρετε τι έχω ανάγκη; Ένα μαξιλάρι. Ναι, αυτό ακριβώς χρειάζ...
Continue reading
Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Κι έτσι ξαφνικά από το πουθενά έρχεται ο έρωτας και σου χτυπάει την πόρτα. Ο απόλυτος έρωτας. Πάνω που είχες βρει την ησυχία σου, την ηρεμία σου, τα είχες βρει με τη μοναξιά σου και είχες αποδεχτεί τη συμβίωση σας, με ένα κλικ...
Continue reading
Μου τελείωσε η πίστη. Απλώς δεν μπορώ να είμαι πιστή. Έμεινα για καιρό πιστή σε ανθρώπους, σε θέλω, σε πρέπει. Υποτάχτηκα για χρόνια σε άπιστους ερωτες και ανάξιους εραστές. Και τώρα αποφάσισα πως απλώς δεν μπορώ να είμαι άλλο πιστή ούτε σε εσένα. Ίσως να...
Continue reading
Εσύ φταις! Φταις για όλα! Δε χρειάστηκαν πολλά για να γυρίσουμε πίσω στα χαμένα. Κάποιος έψαξε βαθιά μέσα στο μπαούλο και βρήκε… Βρήκε αυτά που είχαμε θάψει χρόνια τώρα. Αυτά που κρύψαμε καλά, να μην τα βρούμε ούτε κι εμείς οι ίδιοι. Ποτέ ξανά, είχαμε πει. Κι...
Continue reading
Γράφει η Άννα Ξυδιά Ο μόνος τρόπος να σε αγαπώ είναι χωρίς όρους και όρια. Ξέρεις γιατί; Γιατί εγώ από τη στιγμή που θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν πάντα ένα ανέμελο κορίτσι που δεν μπορούσε ποτέ να αποθηκεύσει μέσα στην ψυχοσύνθεση του, όρια κανόνες και όρο...
Continue reading
Το "πολύ" σου θα το δω ποτέ; Βαρέθηκα τις ανάποδες πορείες, τα παιχνίδια με τις υποχρεώσεις σου, τις αγκυλώσεις που σε μπλοκάρουν και διαγράφουν το γέλιο μου. Κουράστηκα να με παρατηρώ σε κίνηση από έναν ερασιτέχνη μαριονετίστα. Μια καθημερινή παραγγελία σε...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Να τα δίνεις όλα στον έρωτα, στην ζωή. Να τα δίνεις όλα κι ας ξέρεις πως δεν θα πάρεις τίποτα πίσω. Να παίζεις με ανοιχτά χαρτιά και να ποντάρεις ό, τι έχεις και δεν έχεις. Τα ρέστα σου ή πάσο; Να τα δίνεις όλα ακόμα κι όταν φο...
Continue reading
Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Τα μάτια σου κοιτάνε ψηλά. Καρφωμένο το βλέμμα σου στον ήλιο. Σκιές χορεύουν μέσα τους, σκιές φιλοδοξίας. Την ματαιοδοξία τραβούν από το χέρι και την στήνουν πρώτη στο χορό. Στέκομαι αντίκρυ σου και σε κοιτώ και σιωπηλά αναρωτιέμαι. ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Φεύγεις. Κάθε μέρα που ξημερώνει σε βρίσκει όλο και πιο μακριά μου. Είχα κάθε δικαίωμα να σ' εμποδίσω κι είχες κάθε δικαίωμα να με παραμερίσεις. Όσο πολύ κι αν σ' ερωτεύτηκα, αποδείχτηκε λίγο για να σε πείσει πως άξιζε να μεί...
Continue reading
Δε με αγάπησες. Δε με γνώρισες, δε με πόνεσες. Ποτέ. Δε με διάλεξες. Ήρθες και απόθεσες δίπλα μου την ψυχή και το σώμα σου, για να τα ξεκουράσεις. Ήμουν το αποκούμπι, το λιμάνι σου. Όπως το ήθελες εσύ. Για όσο το ήθελες εσύ. Ήξερες πολύ καλά πως είχες να κ...
Continue reading