Loading posts...
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Δώδεκα σφηνάκια τεκίλα κίτρινη και κάτι ποτά ακόμη. Και το μυαλό παίρνει ανάποδες στροφές. Το κινητό ανά χείρας και σκέφτομαι σε ποιον θα στείλω μήνυμα απόψε να του πω πράγματα που νηφάλια ποτέ μου δεν κατάφερα να ξεστομίσω. Δεκα...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ίσως να μη θυμάσαι τίποτα από μένα. Ίσως να 'χεις ξεχάσει τον τρόπο που γελάω και τον ήχο της φωνής μου. Ίσως να' χεις ξεχάσει ότι πίνω σκέτο τον καφέ μου, ότι μισώ το πορτοκαλί χρώμα κι ότι το αγαπημένο μου γλυκό είναι το προ...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Γαλάνη Πεθαίνω για να σε δω και πάλι έστω για μια μέρα, κάτω από το φως του φεγγαριού και να σε πάρω μια αγκαλιά! Να θυμηθώ και πάλι το φιλί σου, το γαλλικό άρωμα σου, που στη μυρωδιά του άνθιζε κάθε πληγωμένο λουλούδι που υπήρχε σε απόσταση ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου "Πέρασαν τόσοι μήνες κι εσύ ακόμα πιστεύεις πως θα γυρίσει; Τελείωσε, πάρ'το απόφαση!". Κάπως έτσι μοιάζουν οι συμβουλές όσων με νοιάζονται, αλλά ποτέ δε με είδαν να χαμογελάω, όπως χαμογελούσα σε σένα. Πότε με οίκτο και πότε...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Σάββα Να αγαπάς τον άλλο γι’αυτό που είναι, όχι για ότι φαντάζεσαι πως είναι. Να αγαπάς. Ξέρουμε άραγε τι θα πει αγαπώ; Δύσκολο συναίσθημα. Δυσεύρετη η αγάπη στις μέρες μας κι ας είναι το πιο όμορφο συναίσθημα! "Αγαπώ θα πει χάνομαι..." ε...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Ξάπλωσα στο κρεβάτι μου να κοιμηθώ. Λίγο πριν κλείσω τα μάτια μου, πήγα να βγάλω το ρολόι μου και να το ακουμπήσω στο κομοδίνο μου. Το βλέμμα μου στάθηκε στον δείκτη που μετράει τα δευτερόλεπτα και το άφησα να το ακολουθήσει στην δ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Να γελάω για να δείχνω στους ανθρώπους που αγαπώ και νοιάζομαι ότι θέλω να είναι κι αυτοί χαρούμενοι Κάποτε μου είπαν πως το γέλιο είναι μεταδοτικό. Και γι’ αυτό να γελάω όσο περισσότερο μπορώ. Να γελάω δυνατά και χωρίς να σκέφτομαι ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Δούναι και λαβείν. Δύο ρήματα που περικλείουν όλη τη δύναμη και την ουσία στις ανθρώπινες σχέσεις. Εφικτό ή ουτοπικό, αναρωτιέμαι. Ψάχνοντας χρόνια την απάντηση, κατεληξα τελικά πως ναι ειναι εφικτό και απαραίτητο, ουτοπικό και ανο...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Να μπαίνεις στον έρωτα χωρίς σχέδιο. Χωρίς πλάνο. Να μπαίνεις σαν να μην έχεις τίποτα να χάσεις, κι ας ξέρεις πως στο τέλος του θα τα έχεις χάσει όλα. Να μπαίνεις όχι για να παίξεις, αλλά για να το ζήσεις. Ναι, άσε τους κανόνες...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μπλέξαμε και ξεμπλέξαμε. Και ύστερα από λίγο μπλέξαμε ξανά. Μπλέξαμε. Μπλέξαμε με φίλους που ήθελαν μόνο να μας χρησιμοποιήσουν. Mε ανθρώπους που φθονούσαν και μισούσαν. Μπλέξαμε με ανθρώπους που ήξεραν μόνο να πληγώνουν. Μπλέξαμε....
Continue reading