Loading posts...
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Τα καλοκαίρια λένε πως είναι η ωραιότερη εποχή του χρόνου. Αυτή η ανεμελιά,η ξεγνοιασιά,αυτός ο ήλιος και η θάλασσα. Όλα φαίνονται διαφορετικά,πιο φωτεινά. Αυτήν την εποχή δεν χρειαζόμαστε πολλά.. Να πώς το λέει και η αοιδός; "Λί...
Continue reading
Γράφει η Ψυχολόγος, Μαρίνα Κρητικού Δεν είναι οι δεσμοί αίματος, αλλά τα κοινά βιώματα είναι αυτά που σε ενώνουν με τους ανθρώπους. Η αλήθεια είναι ότι πέρασαν χρόνια για να καταλάβω την πραγματική έννοια αυτής της φράσης. Στην αρχή όπως οι περισσότεροι από...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Να μ΄αγαπάς.. Να μ’ αγκαλιάζεις και να με κρατάς σφιχτά κοντά σου. Να μπλέκεις τα δάχτυλά σου στα μαλλιά μου. Να με τραβάς πάνω σου.. Για να κολλάω το κορμί μου στο δικό σου και να ακούω κάθε καρδιοχτύπι σου. Να αφήνεσαι στο άγ...
Continue reading
Γράφει η Ελένη Τσακίρη Ποτέ μη λες ποτέ. Ερχεται η μέρα που αναθεωρείς, είτε θετικά, είτε αρνητικά. Έτσι ξαφνικά αλλάζουν όλα. Δίχως να καταλάβεις πώς και γιατί. Ετσι ξαφνικά εμφανίστηκες και εσύ. Δεν σε προσκαλεσα στη ζωή μου. Τουναντίον, έκανα τα πά...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Σου υποσχέθηκα να φύγω μα είμαι ακόμα εδώ. Είναι που το μυαλό, η ψυχή και το κορμί είχαν μάθει να στέκονται μόνο σε ένα σημείο. Στο μαζί. Ειναι που δεν υπήρχε ποτέ καμία αμφιβολία για το "θέλω". Είναι που για μια φορά μόνο, το "...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Αχ βρε άνθρωπε, κάνεις τη ζωή σου δύσκολη στα πιο απλά ζητήματα. Δειλιάζεις και υψώνεις τείχη για να μην πληγώσεις και να μην πληγωθείς, ενώ το "μαζί" τα διαλύει όλα. Προφασίζεσαι αποστάσεις και άλλες τέτοιες φτηνές δικαιολογίες γ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Είναι φορές που δεν χρειάζεσαι πλάνο φίλε για να την κερδίσεις. Χρειάζεσαι ψυχή ή για να στο πω αλλιώς, ψυχή με κάκκαλα. Χρειάζεσαι λέξεις απλές, λιτές και ξεκάθαρες. Χρειάζεσαι ένα "σε θέλω". Χρειάζεσαι ένα "τώρα" κι ένα "μαζ...
Continue reading
Θα έχεις περάσει πολλά τέτοια πρωινά, γεμάτα άγχος κι αμφιβολία. Να ξυπνάς και να αναρωτιέσαι πως τα έχεις κάνει έτσι σκατά, νέος άνθρωπος. Σίγουρα σε κάποια φάση της ζωής σου  θα έχει τύχει να πνίγεις το θυμό σου, να χαμογελάς ευγενικά σε αγενείς ανθρώπους, ν...
Continue reading
Η βρύση στάζει μέρες τώρα. Βράδια κυρίως. Δηλαδή και μέρες στάζει αλλά ποιος την ακούει. Το βράδυ είναι που ακούγεται ο ήχος της σταγόνας που σκάει εκκωφαντικά στο δοχείο. Ναι, βάλαμε ένα δοχείο για να μαζεύεται το νερό μέχρι να τη φτιάξουμε. Πού χρόνος; Πού λ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Φεύγω. Ναι, γύρισα για να φύγω ξανά. Γύρισα γιατί ήθελα να σιγουρευτώ πως δεν είχα ξεχάσει τίποτα πίσω. Και δεν εννοώ το λαστιχάκι για τα μαλλιά μου. Αυτό σου είπα από την πρώτη στιγμή πως δε το χρειαζόμουν. Γύρισα, όπως γυρν...
Continue reading