Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Έφυγες νωρίς από τη ζωή μου. Μα στη καρδιά μου είσαι ακόμα. Έφυγες και όλα γύρω είναι μαύρα. Τίποτα δεν έχει πια ουσία χωρίς τη δική σου παρουσία.Ένα κενό η ζωή μου. Χίλια κομμάτια σπασμένα η ψυχή μου. Μη κρίνεις από αυτά που βλέπεις. Μη ...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου Τι είναι αυτό τελικά που μας κάνει να τα χάνουμε;Να ζορίζουμε τον εαυτό μας και να φτάνουμε στα άκρα;Τι είναι αυτό που μας φοβίζει τόσο πολύ;Ο φόβος του Αύριο.Αυτός είναι και είναι τόσο λυπηρό να τον αφήνουμε να μας τρομοκρατεί.Να μας ...
Continue reading
Γεια σου σκλήρυνση, χάρηκα. Το όνομά μου είναι Ίριδα.Εσύ δεν είμαι σίγουρη πως θα χαρείς που μπήκες στο κεφάλι και στο σώμα μου μα δεν ευθύνομαι εγώ γι’ αυτό, ας πρόσεχες.Όπως όλες οι σχέσεις μίσους και πάθους ξεκινούν, έτσι και η δικιά μας ξεκίνησε μια ημέρα...
Continue reading
Γράφει ο Αστέριος Ντούφας Τις τελευταίες μέρες ασχολήθηκα με το διάβασμα. Πολύ διάβασμα, γιατί ήμουνα αμίλητος σκασμένος και θυμωμένος. Τα έβαλα με τον εαυτό μου κι αν με ρωτήσεις γιατί, θα σου πω. Είναι η δεύτερη γυναίκα στη ζωή μου που μου είπε ότι ανήκω στ...
Continue reading
Γράφει η Πράξια Αρέστη Το "σ' αγαπώ" δεν είναι υπόσχεση. Είναι αίσθημα. Το "σ'αγαπώ" δεν σημαίνει θα σ' αγαπάω για πάντα. Σημαίνει σ' αγαπάω τώρα. Και τίποτα πιο αληθινό απ' αυτό δεν θ' ακούσεις.Σ' αγαπάω κάθε λεπτό της ζωής μου και όχι με δόσεις.Σ΄αγαπάω στα...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κάπου στο κέντρο, σε ένα μικρό μπαλκόνι, τα παραθυρόφυλλα μιας ξεχασμένης στον χρόνο πολυκατοικίας ανοίγουν τρίζοντας. Μια κοπέλα με καστανά σγουρά μαλλιά βγαίνει έξω τρίβοντας τα μάτια της, αφού ο ήλιος την τυφλώνει. Στο ακριβώς απέ...
Continue reading
Γράφει η Κικη Γιοβανοπούλου Μουντός ο κόσμος. Μουντός, γεμάτος μισούς ανθρώπους, μισά χαμόγελα, μισές ευτυχίες. Γεμάτος δειλούς ανθρώπους, προσποιητά χαμόγελα, ψεύτικες ευτυχίες.Μάθαμε όλοι να ζητάμε, να απαιτούμε, να περιμένουμε απ' τους άλλους τα πάντα κι ε...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Δεν είχα τι να σου πω. Εσύ είχες κενό μέσα σου και εγώ μπερδεύτηκα τόσο από τα λόγια σου, που πίστεψα πως είχες συναίσθημα «φορεμένο» στην καρδιά σου.Βλέπεις οι λέξεις μαγεύουν, μπερδεύουν, παραπλανούν, σε κάνουν να ελπίζεις για εκείνο το άπιασ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου Ανάμεσα στο "γενικά" και στο "δεν ξέρω", διαλέγω το αντίο. Γιατί έμαθα να είμαι ευτυχισμένη και μόνη μου.Γιατί στο βαθύ συναίσθημα της αγάπης και του έρωτα δε χωράνε αμφιβολίες και ερωτηματικά.Γιατί σε όλη μου τη ζωή ποτέ δε μου έτυχ...
Continue reading
Γράφει η Οδύσσεια Ως σύγχρονοι άνθρωποι, έχουμε καταφέρει να επικοινωνούμε μεταξύ μας πολιτισμένα. Μιλάμε ο ένας στον άλλον προσεκτικά και με σεβασμό. Και σε προσωπικό επίπεδο τα πάμε περίφημα. Η αλήθεια είναι, ότι γίναμε όλοι ευγενικοί, κατάνοητικοί και χωρί...
Continue reading