Loading posts...
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Τριγύρω εμπόδια. Παντού δυσκολίες. Παντού δικαιολογίες. Γύρω γύρω λάθη, ίντριγκες, μασημένα λόγια και σκυφτά κεφάλια. Σε κάθε γωνιά και από ένας σκυθρωπός διαβάτης και εκείνη στη μέση της σκηνής, πρωταγωνίστρια, να παρακολουθεί τη ζ...
Continue reading
Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη Έχω λένε ένα ελάττωμα. Μερικοί το λένε μικρό, άλλοι μεγάλο. Εγώ πάλι λέω, πως είμαι πεισματάρα, ονειροπόλα, ευαίσθητη, αλλοπαρμένη και αγύριστο κεφάλι. Έτσι ονομάζεται το ελάττωμα μου. Κεφάλι που έπαθε, έμαθε, ξανά έπαθε, ξανά έμα...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Θέλω εσένα που μπορείς να σκαλώνεις το μυαλό μου. Και τελικά κατέληξα ότι σε θέλω στο σήμερα, σε θέλω στο αύριο και σε κάθε αύριο που θα ξημερώνει.Μαλλιά κουβάρια τα μυαλά μου.Δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο όλη μέρα, αλλά είσαι ο πιο όμορ...
Continue reading
Γράφει η Φύλλις Γκούστη Καταλαβαίνουμε άραγε πότε αλλάζουμε πίστα;Ποιο άτομο ανήκει στην ίδια με εμάς πλέον και ποιο θα ήθελε. Μα, δεν μπορεί να ακολουθήσει;Και όταν πια κατανοήσουμε, δικό μας το κάνουμε, πόσο σίγουροι είμαστε ότι η αυτοπεποίθηση που μας διακ...
Continue reading
Γράφει η Βίκυ Πλευρίτη Πας να πάρεις μια ανάσα, κατάφερες βγήκες από το βούρκο. Πιάστηκες από τον μεγαλοδύναμο εαυτό σου και δε σε ρούφηξαν τα βαλτωμένα τους λασπόνερα που ήθελαν να σε καταπιούν.Πάλεψες να ξαναφορέσεις το χαμόγελο σου, άρχισες να νιώθεις την ...
Continue reading
Γράφει ο Τριστάνος Δειλέ, φοβήθηκες για άλλη μία φορά να αφήσεις την καρδιά σου ελεύθερη. Να αφήσεις το συναίσθημα να σε κατακλύσει, λύνοντας τη ζώνη ασφαλείας και καταργώντας το δίχτυ προστασίας, που κοντεύουν να σε πνίξουν από το σφίξιμο. Δειλέ, προτίμησες ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Μην μου μιλάς για έρωτα, αν δεν σταθείς μια μέρα απέναντι από τον εαυτό σου, έχοντας να αποφασίσεις το "μαζί" ή το "τέλος". Αν δεν νιώσεις μια στιγμή τα κύτταρά σου να μουδιάζουν και δεν πονέσουν όλα μέσα σου από ένα λάθος του άλλο...
Continue reading
Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης Θέλει κότσια για να ζεις δυο ζωές. Την επίσημη και την σκιά της. Ναι, την σκιά της που ισορροπεί επικίνδυνα, ανάμεσα στην προσμονή, την ανυπομονησία, το πάθος, τον πόνο, την πίκρα, την απογοήτευση. Τον  θυμό από κάθε στιγμή χώρια...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Ξέρεις ποιος είναι ο μόνος τρόπος, να μην γεράσεις ποτέ; Να μείνεις εκείνο το «παιδί» που ονειρευόταν την ζωή. Ένα «παιδί» που δεν γνωρίζει από όρια, πρέπει, αλλά ξέρει να πληρώνει τις συνέπειες κι αναλαμβάνει την ευθύνη του. Ένα «...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Μια φορά κι έναν καιρό, ήτανε μια πολύ δυνατή γυναίκα!Ήτανε μια γυναίκα από αυτές που επιπόλαια τις αποκαλούμε βράχο, ατσάλι, σίδερο κι ανθεκτικές! Απόψε λοιπόν μια δυνατή πήρε το πουπουλένιο της μαξιλάρι αγκαλιά και κουλουριάστηκ...
Continue reading