Loading posts...
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Πέρασες τη μέρα μαζί της. Στολίσατε και δέντρο, βγήκατε και βόλτα στα μαγαζιά. Και κάποια στιγμή αργά το βράδυ, μπήκε στα χέρια σου και είδατε ταινίες αγκαλιά. Περπατήσατε χέρι χέρι στην πόλη. Το μαξιλάρι σου έχει το άρωμά...
Continue reading
Δεν το χω με τα γλυκανάλατα αλλά στο σημείο που φτάσαμε και με το κεφάλι μουδιασμένο από το αλκόολ, δεν έχω και πολλές επιλογές. Ξέρεις πότε σε ερωτεύτηκα; Εκείνη ακριβώς τη στιγμή που νόμιζες πως θα σε σκότωνα από τα νεύρα. Ναι, εκείνο το απόγευμα που έσκασ...
Continue reading
Γράφει η Γωγώ Ζ. Ο έρωτας δεν είναι απλό πράγμα.Θέλει δύναμη ψυχής. Γιατί εξάλλου αν είναι να το κάνεις,πρέπει να το κάνεις σωστα.Είναι σίγουρα τρομαχτικό αν σκεφτεί κανείς πως δένεσε με έναν άνθρωπο και πολύ συχνα δεν ξέρεις πως να ξε-δεθείς. Πρέπει να ε...
Continue reading
Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου Κάθε που χαράζει σε σκέφτομαι. Ίσως είναι λάθος, ίσως και σωστό. Ποιος ξέρει; Ίσως αν έβρισκα το θάρρος, τη δύναμη να σου πω αυτά που νιώθω για σένα όλα να ήταν διαφορετικά. Να μην υπήρχες μόνο στα όνειρα μου, να ήμασταν μαζί ...
Continue reading
Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Ήταν μια διαφορετική φτιαξιά από τις συνηθισμένες. Δεν είχε τίποτα που να σου θύμιζε κάποια άλλη που μπορεί να είχες γνωρίσει. Τα μάτια της μια γινόντουσαν αγριεμένες θάλασσες και μια λαμπίριζαν σαν σκανταλιάρικο παιδί. Κα...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Για πες μου, αν ήξερες ότι θα φύγω θα έτρεχες να με προλάβεις ή θα με κοιτούσες από μακριά να χάνομαι; Για πες μου, αν ήξερες πως χάνομαι σε κάποια άλλη αγκαλιά θα με διεκδικούσες ή θα παρατούσες τα όπλα; Για πες μου, αν έβλεπες ...
Continue reading
Γράφει ο Πέτρος Κουντούρης "Και τι ζητάω, τι ζητάω, μια ευκαιρία στον παράδεισο να πάω", έπαιζε το ράδιο χαμηλά - χαμηλά, σαν να μην έπρεπε να το ακούσω. Εκείνο το πρωί ξύπνησα κι ένιωσα τόσο κρύος, τόσο μόνος. Γύρισα πλευρό μέσα στο μωβ δωμάτιο κι όλα ήτ...
Continue reading
Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Σαν την συγγνώμη που ταπεινώθηκε πριν ζητηθεί. Έτσι ένιωσα. Για σένα ήμουν ακριβώς αυτό που έχεις και τώρα, τίποτα. Ένα τίποτα που νοιαζόταν για εκείνο που ακριβώς είσαι. Κι εσύ με παραμελήσες για λόγο που ποτέ δεν θα μάθεις. ...
Continue reading
Γράφει η Βέφα   Όλοι την ζητάμε, γινόμαστε αποκλειστικοί εκπρόσωποί της, αλλά κανένας δεν θέλει την αλήθεια του άλλου. Θέλουμε την αλήθεια που θέλουμε να ακούσουμε, αυτή που θα μας απαλύνει τον πόνο, που μας διώξει τον φόβο, τον θυμό.... «Με πρόδωσε...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κάθε φορά που λέω ένα αντίο σε κάποιον περαστικό από τη ζωή μου, σου δίνω λίγη ακόμα από τη δύναμή μου. Κάθε φορά που δημιουργώ αδιέξοδο σε κάποιον που τόλμησε να θελήσει να περπατήσει στο πλάι μου, σου παραδίδω ένα ακόμα κομμάτι...
Continue reading