Loading posts...
Εσύ το πιο αληθινό μου όνειρο. Τόσο απλά τόσο όμορφα ήρθες στη ζωή μου και άλλαξες τα πάντα... Χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς φανφάρες. Μετρημένα λόγια, σταράτα. Βλέμμα καθαρό και συνάμα τόσο θλιμμένο... Και το έβαλα στόχο... Να διώξω την θλίψη από τα μάτια σου ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Δεν ξέρω πού είσαι. Δεν ξέρεις πού είμαι. Δεν σε νοιάζει πού είμαι. Δεν σε νοιάζει πού θα κοιμηθώ απόψε. Δεν ξέρω πώς νιώθεις. Δεν ξέρεις πώς νιώθω. Δεν σε νοιάζει πώς νιώθω τώρα που πια δεν έμεινε τίποτα από σένα για μέν...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Ζευγάρια που ξεκίνησαν μαζί.. Για μια μέρα, για ένα μήνα, για μια ζωή.. Ζευγάρια που κάθονται στον ίδιο καναπέ, βλέπουν τηλεόραση χωρίς να μιλάνε μεταξύ τους. Ζευγάρια που έχουν ορθωσει κάστρα και τείχη ανάμεσα τους. Ζευγάρια πο...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Δεν βρίσκω τίποτα χυδαίο στον έρωτα. Κανένα συναίσθημα που γεννιέται απ' αυτόν, δε μπορεί να θεωρηθεί σκάρτο. Καμία επιθυμία, εξαρτώμενη απ'αυτόν, δε μπορεί να είναι ποταπή. Κανένας άνθρωπος, πληγωμένος απ'τον έρωτα, δε μπορεί...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Μη φοβηθείς την αγάπη! Ούτε και τη μοναξιά μη φοβηθείς! Μη φοβηθείς να αγαπήσεις ακόμα και το λάθος άνθρωπο. Δεν πειράζει! Οι πιο μεγάλες αγάπες ήταν οι "αταίριαστες", οι "δύσκολες", εκεί που δεν είχε κανείς από τους δυο λόγο να μεί...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Σε θέλω. Χωρίς να ξέρω το γιατί. Χωρίς να ξέρω το πώς ακριβώς. Σε θέλω. Τόσο απόλυτα και τόσο εγωιστικά. Τόσο μπερδεμένα και τόσο παράφορα. Σε θέλω. Θέλω το λίγο σου κι ας μη μου φτάνει. Θέλω αυτό που σου περισσεύει, κι α...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Έρωτες με ημερομηνία λήξης. Τελεσίδικες σχέσεις με εγγυημένο τέλος. Νομίζεις πως κάτι θα κρατήσει για πάντα, γιατί είσαι μέσα σε αυτό, ενώ όσοι είναι απ' έξω ξέρουν μέχρι και πότε ακριβώς θα τελειώσει. Ξεκινάς με όνειρα, ελπίδες,...
Continue reading
Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Δεν ήθελα ποτέ μου να ‘’οφείλω’’, αλλά και ούτε να μου ‘’οφείλουν’’ φυσικά… Ότι ήθελα το είχα, και ότι τραβούσε τη προσοχή μου το διεκδικούσα…αλλά μαζί του ήταν αλλιώς! Έριξε τα δίχτυα του και πιάστηκα… Έπεσα στη παγίδα του σαγ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Άκουγα τους ανθρώπους να έχουν στο στόμα τους σαν καραμέλα τη φράση, ‘Μας χώρισε η απόσταση!’ Και ως ένα σημείο τους είχα πιστέψει. Έλεγα κάτι παραπάνω θα ξέρουν. Το έχουν βιώσει. Απόσταση, τη μισούμε όλοι αυτή τη λέξη. Μας στερεί ότι θέλου...
Continue reading
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Μια στιγμή που δεν ήρθε ποτέ, μια σκηνή με πρωταγωνιστές και ένα θέατρο άδειο. Δεν έχω πολλά να σου πω. Κάθε φορά που μένω μόνη στο δωμάτιο, σκέφτομαι τον κόσμο αν θα μπορούσε να ήταν αλλιώτικος πέρα από κάθε προσδοκία. Άνθρωποι π...
Continue reading