Loading posts...
Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου Η ισχυρότερη επικοινωνία είναι εκείνη των ματιών, εκεί που κάθε λέξη είναι περιττή και αναπτύσσεται ένας διάλογος μόνο με ματιές. Μάθε να ερμηνεύεις τις ματίες. Να παίρνεις τα μηνύματα που σου στέλνουν. Να παρατηρείς. Να παρατηρεί...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Εχθές ήταν λίγο περίεργο το βράδυ, θες που η χαρά ήταν μεγάλη και δεν είχα με ποιον να την μοιραστώ; Θες που ήξερα με ποιον ήθελα να την μοιραστώ αλλά δεν μπορούσα; Ή μήπως δεν μπορούσε; Δεν ξέρω. Τέλος πάντων, εχθές το βράδυ ήταν...
Continue reading
Γράφει η Jinxie Jinx Θα ήθελα κάποια μέρα να ξυπνήσω και να μη νιώθω πάνω μου το φορτίο της απουσίας σου. Ίσως πάλι να ήθελα να μην είχαν διασταυρωθεί ποτέ τα βλέμματά μας, να μη γνώριζα πώς είναι να σε "σκοτώνουν" αθόρυβα, δίχως λόγια, μονάχα με σιωπές. ...
Continue reading
Του Συγγραφέα Δημήτρη Νομικού Θα μπορούσε να με εντυπωσιάζει η εμφάνισή σου, αλλά ξέρω ότι αυτό που τελικά με κατάκτησε είναι τα άνθη της καρδιάς σου. Θα μπορούσε να με προσελκύσουν τα αποκτήματά σου, αλλά με τρελαίνει το μυαλό σου. Θα μπορούσε να με γοητ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Κράτα το φως ανοιχτό απόψε. Θέλω να σε κοιτώ στα μάτια. Να βλέπω πως με κοιτάς και ‘συ. Να ξέρω πως εγώ είμαι το κέντρο της προσοχής σου. Κράτα το φως ανοιχτό απόψε. Δεν θέλω το σκοτάδι. Όχι, δεν μου είναι αρκετό πλέον το φως των κεριών...
Continue reading
Γράφει η Purple Rain Τα κλειδιά σου είναι πάνω στο γραφείο..είσαι παντού σαν να μην έφυγες ποτέ.. Και η ζωή μου, που είναι η ζωή μου; Περιπλανιέται στον αέρα ψάχνει να βρει τα τελευταία της κομμάτια να ζωντανέψει και πάλι. Η ψυχή μου κλεισμένη εδώ στους ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Drama, drama, drama! Συνηθίσαμε τόσο στα δράματα, στους ευγενείς αλήτες, στους ρομαντικούς πρίγκιπες και στους άκαρδους κατακτητές, που ξεχάσαμε πώς είναι να ερωτεύεσαι έναν άνθρωπο. Έναν απλό, ήρεμο, ξεκάθαρο άνθρωπο. Έναν άνθρωπο...
Continue reading
Γράφουν η Δήμητρα Γιαννοπούλου και η Σοφία Παπαηλιάδου Απόψε γράφω για σένα. Για σένα, που σήμερα ξύπνησες με μια λύπη σφινωμένη στο στήθος σου. Για σένα, που ενώ το μόνο που ήθελες ήταν να μείνεις στο κρεβάτι κοιτώντας το ταβάνι, έσφιξες τα δόντια, σηκώθ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Εκείνο το εμείς που πάντα ηχούσε στα αυτιά μου από εσένα. Εκείνο το εμείς που πάντα φάνταζε μοναδικά δικό μας όπως και εσύ άλλωστε. Εκείνο το εμείς που έβγαινε φυσικά από μέσα σου, χωρίς καμία δεύτερη σκέψη. Ένα από εκείνα π...
Continue reading
Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Τον αγάπησες τόσο πολύ, που σε όλα ήθελες να είσαι δίπλα του. Στα όμορφα, στα άσχημα, στις χαρές και στις λύπες. Κι έτσι έπρεπε να είναι, δεν αντιλέγω. Τι γίνεται όμως όταν όλα τελικά είναι μονόπλευρα; Όταν τα δικά του θέλω και π...
Continue reading