Loading posts...
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μια βαθιά ανάσα και θα το πω. Σήμερα θα μιλήσω. Μια βαθιά ανάσα και όλα θα είναι παρελθόν. Σήμερα θα λήξουν όλα εδώ. Μια βαθιά ανάσα και πλέον τίποτα δεν θα είναι το ίδιο. Σήμερα θα φύγω μακριά. Ένα βήμα μπροστά και είμαι σχεδόν...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Θυμάσαι - αλήθεια - εκείνη την ηλιόλουστη ημέρα, κάπου στα μέσα Ιουλίου, που κάναμε κοπάνα απ' τις δουλειές μας, ανεβήκαμε στη μηχανή και πήγαμε,αυτή τη βόλτα στη θάλασσα, που επί μήνες σχεδιάζαμε; Ή εκείνο το Σαββατόβραδο, λί...
Continue reading
Τα χέρια μου τυλίγω γύρω απ'το κορμί μου. Το άρωμά σου προσπαθώντας να φυλακίσω πάνω μου, παλεύω με τη συνήθεια του χρόνου να εξατμίζει και να σβήνει αναμνήσεις. Σφίγγω πάνω μου γερά το ολόγραμμά σου, την σκέψη του κορμιού σου, έτσι όπως δενότανε όλη νύχτα μαζ...
Continue reading
Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Το έχεις πάθει ποτέ αυτό; Αυτό που όπου και αν πας, όπου και αν βρεθείς, βλέπεις μπροστά σου το πρόσωπό του. Δεν το είχα νιώσει μέχρι πρότινος. Δεν ήξερα την αίσθηση του και ας μου το είχαν διηγηθεί. Πάντα έβγαζα ένα μεγάλο ου...
Continue reading
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Απόψε λέω να προβώ σε μια αποκάλυψη. Λέω να βάλω κάποια πράγματα στην θέση τους και να λυθούν κάποιες παρεξηγήσεις και παρερμηνείες! Ακουστέ με! Το κρεβάτι ενός άντρα δεν είναι διάδρομος πασαρέλας, δεν είναι η παρουσίαση της ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Λένε ότι από το απωθημένο του δεν ξέφυγε ποτέ κανείς. Μπορεί να είναι αλήθεια, δεν ξέρω, ωστόσο, άσε με να σου μιλήσω για αυτό. Θα σου μιλήσω για τον έρωτα εκείνο που ζήσαμε οι περισσότεροι – όχι όλοι - και όσοι το κάναμε υπήρξαμε...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Μισώ τα μηνύματα! Δεν θέλω να μου στέλνεις, θέλω να με παίρνεις τηλέφωνο και να ακούω τη φωνή σου να παραλύει τους ακουστικούς μου πόρους. Να εισέρχεται στα εγκεφαλικά μου κύτταρα και να ναρκώνει το μυαλό μου Δεν θέλω να μου στέλνει...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Γιατί ήρθες κι εσύ τώρα; Γιατί; Καλά δεν ήμουν στην ησυχία μου και στην μοναξιά μου; Ξέρεις τι ωραία τα είχαμε βρει ; Είχα ξεγνοιάσει από τις σκέψεις, τις έγνοιες, τους έρωτες. Είχα ξεμπλέξει από προηγούμενες κολάσεις και ένιωθα...
Continue reading
Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Πάλι εδώ. Μόνη μου και σήμερα. Να χαζεύω τους τοίχους που βάψαμε παρέα, να ακούω τις φωνές και τα τραγούδια σου, να σε βλέπω να αράζεις εκεί στην γωνία του καναπέ και να περιμένεις την αγκαλιά μου. Τα κάναμε όλα τόσο όμορφα, θυ...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Εκείνος ο άγνωστος που λέγεται έρωτας. Αυτός που όταν σου χτυπήσει την πόρτα χάνεις την γη κάτω από τα πόδια σου. Καρδιά και μυαλό σε πλήρη αταξία και σκέψεις που τρέχουν δεξιά και αριστερά. Εκείνος ο άγνωστος που δεν σε αφήνει ν...
Continue reading