Loading posts...
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Άσχημο πράγμα η μοναξιά. Αλλά πιο άσχημο πράγμα είναι να είσαι με κάποιον που δεν αισθάνεται τίποτα για σένα. Τη μοναξιά δε τη δημιουργούν άνθρωποι που απλά δεν είναι κοντά σου κάποιες στιγμές. Η μοναξιά δημιουργείται επειδή δεν έχεις τον...
Continue reading
Γράφει η Ηρώ Αναστασίου  Κι είμαστε ακόμη ζωντανοί. Μετά από τα τόσα χτυπήματα, ναι ρε είμαστε ακόμη ζωντανοί. Και θα παραμείνουμε, γιατί γεννηθήκαμε δυνατοί. Μην σας τρομάζει ο πόνος μας, είναι έντονος το ξέρω, αλλά έτσι πονάνε οι δυνατοί.Η ευαισθησία είναι ...
Continue reading
Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου  «Μεγάλοι έρωτες.» Τι να είναι, πώς να είναι; Μοιάζουν άραγε σαν αυτούς του κινηματογράφου; Ήσουν εσύ αυτός για εμένα; Ήσουν αυτός ο άνθρωπος. Ήσουν εκείνος που καθόρισε ποια είμαι, που πάω, τι έχω γίνει. Ήσουν αυτός που στο λεξικ...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Πόσος καιρός πάει που έφυγες; Έπαψα πια να μετράω ώρες, μέρες, μήνες. Νιώθω το μυαλό μου τόσο διαλυμένο, που μετρώ το χρόνο σε δάκρυα, σκέψεις, αναστεναγμούς. Πονάει γαμώτο! Πονάει ακόμη! Επανήλθα στην καθημερινότητά μου, βυθίστηκ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου  Να βρεις μια αγκαλιά, που όταν σε κλείνει, να μην φοβάσαι πια. Ούτε τον κόσμο, ούτε τον εαυτό σου, ούτε τα χέρια που σε κρατούν.  Να βρεις μια αγκαλά, που όταν σε κλείνει, δεν θα έχεις ούτε έναν λόγο να τραβηχτείς, να φύγεις.  Να β...
Continue reading
Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Μεγάλη η νύχτα απόψε, μεγάλη και βαριά, πέφτει στους ώμους μου σαν σακίδιο γεμάτο πέτρες. Στο κινητό μου υπάρχει ένα και μόνο τραγούδι και παίζει σε επανάληψη, η καρδιά μου χτυπάει στον ρυθμό του και τα μάτια μου τρέχουν ακατάπαυστα....
Continue reading
Γράφει η Κωνσταντίνα Σταμπουλή Μου’πες πως κάποτε θα’ρθεις να με βρεις. Μα εγώ δεν απάντησα. Δεν σου είπα ότι από τότε σε περιμένω. Θα περιμένω. Δεν γνωρίζω από «γιατί» κι από «πρέπει». Το μόνο που ξέρω, είναι ότι ήρθε ο καιρός να ειπωθούν τα μεγαλύτερα «όχι»...
Continue reading
Γράφει η Κοτλίτσα Βασιλική Δε συναντηθήκαμε για να χωρίσουμε αγάπη μου ,εμείς. Δε συναντηθήκαμε για να πάρουν οι δρόμοι μας πορεία διαφορετική, αλλά παράλληλη. Δε συναντηθήκαμε για να σμίξουν τα χείλη μας για λίγο και ύστερα να παγώσουν , σα να μείναν νεκρά.Δ...
Continue reading
Γράφει η Γεώρα Μη νομίζεις, όσο τα χρόνια ξεθωριάζουν η μνήμη στερείται αναζωπυρωμένα χρώματα.Όσο τα χρόνια περνάνε τα συναισθήματα αλλάζουν. Πλατωνικά πλέον σε έχω κοντά μου και παλεύω να με πείσω πως θέλω να σε διαγράψω. Εξάλλου λένε όποιος θέλει να ξεχάσει...
Continue reading
Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου  Δεν μετανιώνω. Δεν μετανιώνω για όσα έκανα, για όσα ένιωσα, για όσα έδωσα. Δεν μετανιώνω για το πόσο προσπάθησα, για το πόσο πάλεψα, για το πόσο πολέμησα για μας. Δεν μετανιώνω για τις φορές που υποχώρησα, για τις φορές που έ...
Continue reading