Loading posts...
Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Δεν λέω... καλό είναι δυο ψυχές να έρθουν η μια κοντά στην άλλη. Καλό είναι να γεννηθούν αισθήματα τρυφερά και γλυκά ανάμεσα σε δυο ανθρώπους. Είναι πολύ καλό να αγαπηθούν δυο οντότητες και ο ένας να συμπληρώνει τον άλλον. Κι...
Continue reading
Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη Την αποκαλεσες δυναμική γυναίκα και αποδέκτηκες το ιδιαίτερο του χαρακτήρα της, την διαφορετικότητα, την μοναδικότητα της. Θαυμάσεις τον λόγο, το περπάτημα της, το αγέρωχο βλέμμα της. Ναι, είναι ξεχωριστή, ιδιαίτερη και δεν σου ήτ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Σε ψάχνω... Σε ψάχνω σε άδειες πλατείες και γεμάτους δρόμους. Σε σπίτια φίλων και στέκια αγνώστων. Σε ψάχνω στις νύχτες και στις μέρες μου, στις φωνές και στις σιωπές μου. Σε κάθε γέλιο, κάθε δάκρυ, κάθε χαρά, κάθε λύπη, κ...
Continue reading
Γραφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πες στους δαίμονές σου, χαιρετίσματα από τους δικούς μου. Είναι από εκείνες τις νύχτες που δεν μας χωράει και τους δυο ο εφιάλτης. Είναι από εκείνες τις νύχτες που μέχρι να ξημερώσει θα αναμετρηθούν οι μνήμες μας με τις ενοχές μ...
Continue reading
Γράφει η Ιωάννα Ντρε Εγώ φίλε μου είμαι των άκρων. Ή όλα ή τίποτα. Τα μέτρια δεν είναι για μένα. Τα ψίχουλα που μοιράζεις κράτα τα για την πάρτη σου. Μην είσαι μίζερος σε αυτά που αισθάνεσαι. Πες τα και πράξε αναλόγως. Δε χωράνε εγωισμοί εδώ. Το εγώ πρέπει ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Στο όνομά σου, βρίσκει νόημα η ανιδιοτέλεια. Στο όνομά σου, οι μεγαλύτερες θυσίες. Στο όνομά σου, οι μεγαλύτερες αδικίες. Στο όνομά σου, οι πιο βροντερές πράξεις. Στο όνομά σου, τα πιο αληθινά χαμόγελα και στην απουσία σου οι ...
Continue reading
Γράφει η Luna Αυτό που δεν κατάλαβες ποτέ για μένα είναι ότι ήσουν δόσιμο, λύτρωση. Με άγγιζες και έλιωνα. Και το ήξερες. Το εκμεταλλεύτηκες και όχι απλά με άγγιξες, με άρπαξες, με έσφιξες και ύστερα με πέταξες. Χωρίς κανένα δισταγμό, καθόλου τύψεις. Τώρ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Πάντα ήξερες πού να με βρεις στις στιγμές του μεγάλου μου φευγιού. Έμεινες λίγο στη ζωή μου, αλλά έμαθες τα βασικά. Πότε δεν πρέπει να με σταματάς όταν φεύγω και πότε πρέπει να φεύγεις εσύ. Θυμάμαι ακόμα εκείνη την πρώτη μας βό...
Continue reading
Γράφει η Βέφα Κάθε Κυριακή βράδυ, ονειρεύομαι έναν γυρισμό και αντιλαμβάνομαι ότι δεν ξεκίνησα ποτέ. Πάλι, ξέχασα να βάλω ξυπνητήρι στην καρδιά μου! Κλείνω τα μάτια να ονειρευτούμε ότι μου λείπει, πάω εκεί που με πάει, μόνη μου, να βρω ένα κομμάτι αύριο, ...
Continue reading
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Σε κοιτάζω.. Ώρες ατέλειωτες μπορώ να σε κοιτάζω, λες και προσπαθώ να αποτυπώσω στη μνήμη μου και την παραμικρή λεπτομέρεια της μορφής σου. Όχι πως χρειάζεται… Η μορφή σου είναι πάντα μπροστά μου και πάνω μου έχω κάθε κομμάτι του κορ...
Continue reading