Loading posts...
Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Φοβάμαι! Φοβάμαι αλλά δεν κλαίω πια, δεν μιλώ πια και κάθε σκέψη που σε φέρνει στο μυαλό, της αντιστέκομαι και αρνούμαι να της παραδοθώ. Φοβάμαι μήπως ήσουν εσύ ο ένας, πόσο άσχημο θα είναι να είσαι εσύ ο ένας που πλησίασε τόσο ...
Continue reading
Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Διανύοντας επιτυχώς την τέταρτη δεκαετία της ζωής μου κάθομαι πλέον και κάνω έναν απολογισμό. Όχι ζωής, προς Θεού! Για κάτι τέτοιο λογίζω μικρό τον εαυτό μου ακόμη. Έναν απολογισμό και μία καταμέτρηση των στιγμών και των αναμνήσεων...
Continue reading
Γράφει η Blonde Commando Ρωτάς τι θέλω να σου πω και τι σκέφτομαι και εγώ χαμογελάω απλώς που σε βλέπω. Και χαίρομαι τη στιγμή μαζί σου. Ονειρεύομαι κρυφά χιλιάδες τέτοιες μικρές στιγμές που με περιμένεις να εμφανιστώ και σε φιλάω αθώα στο μάγουλο σα να έχω...
Continue reading
Γράφει η Νόνη Διολή Μείνε μακριά μου! Φύγε και μην με ξαναπλησιάσεις! Μείνε όσο μπορείς πιο μακριά μου.. Άκουσέ με σε παρακαλώ και μετά, τρέξε όσο μπορείς πιο μακριά μου! Φύγε σου λέω! Μείνε μακριά μου γιατί εγώ είμαι καταιγίδα και δε λογαριάζω τίπ...
Continue reading
Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Κόκκινο. Το χρώμα του έρωτα. Το χρώμα του πάθους. Κόκκινο βαθύ. Όχι αυτό της φωτιάς. Το άλλο. Του κρασιού. Γιατί το κρασί αυτό είναι: έρωτας, πάθος, συναίσθημα.. Όλα τα ωραία ξεκινούν και τελειώνουν με ένα ποτήρι κρ...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Λένε, πως οι λέξεις κουβαλάνε την ψυχή σου. Παίρνουν κομμάτι από τα συναισθήματά σου και το κάνουν δώρο σε αυτόν που θα τις απευθύνεις. Λέξεις απλές, καθημερινές και χιλιοειπωμένες, παίρνουν ουσία, νόημα και ζωή ανάλογα το σε π...
Continue reading
Γράφει ο GA.NF Η ζωή μου, δεν είναι ποίηση. Δεν θέλω να έχει ρυθμό και μέτρο. Δεν θέλω να γίνω ποιητής, ούτε στην δικιά σου ζωή. Δεν γουστάρω. Δεν γουστάρω να συγκινώ τα συναισθήματά σου για να με προσέξεις. Ήρθα για να σου ταράξω την ζωή. Να μοιραστώ μαζί σο...
Continue reading
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου. Μας κοιτάω να καθόμαστε αντικριστά, με κινήσεις συγχρονισμένες σαν καλοκουρδισμένης μηχανής. Εσύ πας να ακουμπήσεις τον καφέ στο τραπεζάκι και κάνεις μια παύση τόσο σύντομη που μόνο εγώ μπορώ να την αντιληφθώ, για να βάλω το σ...
Continue reading